دو تا از بهترین نظریه هایی که تا به امروز در فیزیک داریم، یعنی مدل استاندارد و نسبیت عام، با یکدیگر ناسازگار هستند؛ گرانش کوانتومی حلقه (LQG) یکی از بهترین طرح های پیشنهادی برای ترکیب آن ها به روشی سازگار می باشد.
نسبیت عام یک نظریه ی فضا-زمان است، و یک نظریه ی کوانتومی نیست. از آنجا که به نظر می رسد کیهان به روش های مختلف کوانتیزه باشد، یک روش برای بسط GR تا حدودی کوانتیزه کردن فضا-زمان است... . در LQG، فضا از شبکه ای از حلقه های کوانتیزه شده از میدان های گرانشی (توجه کنید که این نام از کجا آمده است؟) تشکیل شده است، که شبکه های اسپینی نامیده می شوند (و هنگام مشاهده در طول زمان به شکل فوم اسپینی دیده می شوند). کوانتیزه شدن در مقیاس پلانک است (همانطور که انتظار می رود). LQG و نظریه ی ریسمان شاید بهترین نظریه های شناخته شده باشند که هر دو مدل استاندارد و نسبیت عام را در نظر می گیرند، و با یکدیگر دارای تفاوت هایی هستند؛ یکی از بارزترین آن ها این است که LQG ابعاد اضافی را ارایه نمی دهد. اختلاف بزرگ دیگر آن ها این است که: هدف نظریه ی ریسمان یکی کردن تمام نیروها است، اما LQG اینطور نیست.
با شروع معادلات میدانی انیشتین GR، آقای Abhay Ashtekar در سال ۱۹۸۶ LQG را آغاز کرد، و در سال ۱۹۸۸ Carlo Rovelli و Lee Smolin بر اساس پروژه ی Ashtekar نمایش حلقه ی نسبیت عام کوانتومی را ارایه دادند.
پس از آن پیشرفت های زیادی انجام شد، و تا کنون هیچ نقیصه ی مخربی مشاهده نشده است. اگرچه، LQG با مشکلاتی مواجه است، که شاید ناامید کننده ترین آن ها این است که نمی دانیم آیا LQG با حرکت از مقیاس (کوانتیزه ی) پلانک به سمت مقیاس (پیوسته) به GR تبدیل می شود به طوری که مشاهدات و تجربیات ما انجام شده اند.
بسیار خوب، بنابراین در خصوص واکنش های LQG چه می دانید، مانند آزمایش های انجام شده در آزمایشگاه یا با تلسکوپ ها؟ 
برخی آزمایش های بالقوه وجود دارند... از قبیل این که آیا سرعت نور در واقع ثابت است، و به تازگی تیم تلسکوپ Fermi نتایج چنین تستی را گزارش کرده اند (نتیجه؟ بدون هیچ نشانه ی واضحی از LQG).
آیا به یادگیری بیشتر علاقمند هستید؟ مطالب بسیاری به طور رایگان در اینترنت در دسترس هستند، از مطالب ساده مانند فوم کوانتومی و گرانش کوانتومی حلقه و گرانش کوانتومی حلقه ی Lee Smolin، تا مقدمه هایی برای غیر کارشناسان مانند کوانتوم و گرانش Abhay Ashtekar تا مطالعاتی مانند گرانش کوانتومی حلقه ی Carlo Rovelli، تا مقاله ی حاضر در خصوص سعی در توضیح برخی نتایج مشاهده ای با استفاده از گرانش کوانتومی حلقه (گرانش کوانتومی حلقه و اشعه های کیهانی با انرژی فوق بالا).
مترجم :مهرک فرجی 
منبع :
universetoday.com
به کانال تلگرام کیهانشناسی بپیوندید :
telegram.me/persiancosmology

 


تاريخ : ۱۳٩٥/٩/۱ | ٥:۱٦ ‎ق.ظ | نویسنده : arash | نظرات ()
ک تورفتگی عجیب بر روی مریخ می تواند، با توجه به اظهارات دانشگاه تگزاس، مکانی جدید باشد برای جستجوی نشانه های زندگی بر روی سیاره ی سرخ باشد. به طور محتمل این تو رفتگی حاصل از وقوع آتشفشانی در زیر یک کوه یخی است و می تواند دارای محیطی گرم و غنی از مواد شیمیایی مناسب برای زندگی میکروبی باشد.
دانشیار پژوهشی در انستیتوی ژئوفیزیک دانشگاه تگزاس (واحد تحقیقاتی مدرسه ی علوم مربوط به زمین شناسی Jackson) Joseph Levy می گوید،  "ما مجذوب این مکان شدیم زیرا به نظر می رسد که بتواند میزبان برخی ترکیبات کلیدی برای زیستن باشد، یعنی آب، گرما و مواد مغذی". این فرورفتگی درون دهانه ی موجود بر روی لبه ی Hellas basin بر روی ماه قرار دارد و به وسیله ی رسوبات یخچالی قدیمی احاطه شده است. این فرورفتگی نخستین بار توجه Levy را در سال ۲۰۰۹ به خود جلب کرد، هنگامی که او به مشخصه های ترک مانندی بر روی تصاویر گرفته شده از فرورفتگی ها توسط مدارگرد شناسایی مریخ که شبیه "پاتیل های یخی" بر روی زمین (تشکیلات زمین شناسی یافت شده در ایسلند و گرینلند که توسط آتشفشان های فوران کننده زیر یک ورقه ی یخی به وجود آمده اند) هستند اشاره کرد. فرورفتگی دیگر در ناحیه ی Galaxias Fossae در مریخ ظاهر مشابهی دارد.
ادامه مطلب : 

 


ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٥/٩/۱ | ٥:٠٧ ‎ق.ظ | نویسنده : arash | نظرات ()
یزیک کوانتوم چیست؟
فیزیک کوانتوم مطالعه ی رفتار ماده و انرژی در سطوح مولکولی، اتمی، هسته ای و حتی سطوح کوچکتر میکروسکوپی است‌. در اوایل قرن بیستم، مشخص شد که قوانینی که اجسام ماکروسکوپی را هدایت می کنند در چنین حوضه های کوچکی به طور مشابه عمل نمی کنند.
کوانتوم به چه معناست؟ 
"کوانتوم" برگرفته است از عبارت لاتین "چه مقدار". این عبارت بر می گردد به واحدهای گسسته ی ماده و انرژی که توسط فیزیک کوانتوم پیش بینی و مشاهده شده اند.
حتی فضا و زمان، که به نظر می رسد بی نهایت پیوسته هستند دارای کوچکترین مقادیر ممکن هستند.
چه کسی مکانیک کوانتوم را گسترش داد؟
با دستیابی دانشمندان به تکنولوژی برای اندازه گیری با دقت بیشتر پدیده های عجیبی و ناشناسی مشاهده شدند. تولد فیزیک کوانتوم به ۱۹۰۰ مقاله ی Max Planck در خصوص تابش جسم سیاه نسبت داده شده است. گسترش این عرصه ی علمی توسط ماکس پلانک، آلبرت اینشتین، نیلز بور، ورنر هیزنبرگ، اروین شرودینگر و بسیاری دانشمندان دیگر انجام شده است. از قضا، آلبرت انیشتین مسایل نظری جدی با مکانیک کوانتوم داشت و برای سال ها سعی در رد یا اصلاح آن ها داشت.
چه مطلب خاصی در مورد فیزیک کوانتوم وجود دارد؟
در قلمروی فیزیک کوانتوم، مشاهده ی یک چیز در واقع فرآیندهایی را که اتفاق می افتند تحت تاثیر قرار می دهد. امواج نوری مانند ذرات عمل می کنند و ذرات مانند امواج (به طوری که دوگانگی موج ذره نامیده می شود). ماده می تواند از یک به نقطه ی دیگر برود بدون حرکت از میان فضا (که تونل زنی کوانتومی نامیده شده است). اطلاعات در طول فواصل وسیع فوری حرکت می کنند. در واقع، در مکانیک کوانتوم پی می بریم که کل کیهان در حقیقت مجموعه هایی از احتمالات هستند.
خوشبختانه این اثر، هنگام مواجهه با اجسام بزرگ از بین می رود، همانطور که توسط آزمایش استدلالی گربه ی شرودینگر نشان داده شده است.
در هم تنیدگی کوانتومی چیست؟
به ادامه مطلب بروید
 


ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٥/٩/۱ | ٥:٠٤ ‎ق.ظ | نویسنده : arash | نظرات ()
  • ویندوز سون | آنکولوژی