ثابت هابل فاکتوری بحرانی برای اخترشناسی مدرن است به گونه ای که می تواند به تایید یا تکذیب این که تصویر ما از جهان (که متشکل است از انرژی تاریک، ماده ی تاریک و ماده ی نرمال) آیا در واقع صحیح است یا این که چیزی بنیادی را از دست داده ایم کمک می کند.
با استفاده از ۳ کهکشان به عنوان لنزهای گرانشی غول پیکر، گروهی بین المللی از اخترشناسان با استفاده از تلسکوپ فضایی هابل اندازه گیری مستقلی از میزان سرعت انبساط کیهان انجام داده است. 
ثابت هابل (سرعت انبساط کیهان) یکی از کمیت های بنیادین برای توصیف جهان ماست. 
اندازه گیری جدید به طور کامل مستقل است از (اما در توافق با) سایر اندازه گیری های ثابت هابل در جهان محلی که از ستاره های متغیرهای قیفاووسی و ابرنواخترها به عنوان نقاط مرجع heic 1611 استفاده می کند.
در حالی که مقدار ثابت هابل معین شده توسط پلانک با درک کنونی ما از کیهان مطابقت دارد، مقادیر به دست آمده توسط گروه های مختلف از اخترشناسان برای جهان محلی با مدل نظری پذیرفته شده ی ما از جهان در توافق نیست.
انرژی تاریک یک نیروی مرموز است که حدود سه چهارم جهان را می سازد و سبب انبساط کیهان می شود. ماده ی تاریک حدود یک چهارم کیهان را می سازد و یک کشش گرانشی را بر روی نور و ماده ی "عادی" مریی ایجاد می کند.
اخترشناسان HOLiCOW سه کهکشان این چنینی را مورد مطالعه قرار داده اند، هرکدام از آن ها نور را از حتی اخترنمای دورتر (جسمی کیهانی که درخشندگی آن به طور تصادفی نوسان دارد) خمیده می کنند. در هر مورد لنزهای گرانشی تصاویری چندگانه از اخترنما را ایجاد می کنند.
از آنجا که جرم در سرتاسر این کهکشان های حجیم به طور یکسان توزیع نشده است، برخی نواحی نور را از دیگر نواحی بیشتر خمیده کرده یا سرعت آن را بیشتر کم می کنند. بنابراین نور حاصل از اخترنما بسته به مسیری که از میان لنزها عبور می کند در زمان های مختلف وارد می شوند. با آنالیز "دیرکرد انتقال"، محققان می توانند به عدد ثابت هابل برسند. 
یکی از محققان (ادوارد روسو) توزیع جرم را در طول خط دید از اخترنما تا تلسکوپ اندازه گیری کرده است. اعضای تیم دیگری زمان دیرکرد نور، و توزیع جرم را در کهکشان عدسی اندازه گیری کرده اند.
این سه فاکتور به ما اجازه می دهند تا اندازه گیری دقیقی از ثابت هابل را انجام دهیم.
مترجم:مهرک فرجی 
منبع: iflscience.com
telegram.me/persiancosmology
 


تاريخ : ۱۳٩٥/۱۱/۱٧ | ۸:٥۱ ‎ب.ظ | نویسنده : arash | نظرات ()
اولین موجود شناخته شده متعلق به گونه اولیه بشری یک «کیسه چروکیده قدیمی» بوده است.
 اولین گونه بشری در حدود ۵۱۰ تا ۵۲۰ میلیون سال پیش به مهره‌داران تکامل پیدا کرد.
دانشمندان بریتانیای طی تحقیقاتی اولین گونه شناخته شده متعلق به جد بشر را کشف کرده‌اند که آنرا شبیه یک «کیسه چروکیده قدیمی» توصیف کرده‌اند.
به گزارش مجله ژورنال نیچر، اولین گونه انسانی که موجودی به نام  «Saccorhytus Coronarius»  نام‌گذاری شده است، یک میلی‌متری بوده و در بستر دریا زندگی می‌کرده. همچنین این گونه انسانی شباهت زیادی به یک کیسه چروکیده قدیمی داشته است.
به گزارش بخش علمی نشریه دیلی تلگراف، محققان دانشگاه کمبریج، در طول حفاری در چین یک «فسیل نفیس » ۵۴۰ میلیون ساله را از زیر خاک بیرون کشیدند که بر اساس آن می‌توانند پیشینه جد انسان را در ۳۰ میلیون سال گذشته ردیابی کنند.
اولین گونه بشری در حدود ۵۱۰ تا ۵۲۰ میلیون سال پیش به مهره‌داران تکامل پیدا کردند. همچنین این گونه‌ها به موجودات دیگری همچون ستاره دریایی، جوجه تیغی‌های دریایی و غیره تکامل یافتند.
بنا بر فرضیه محققان یکی از ویژگی‌های جذاب این موجود باستانی نداشتن مقعد برای دفع فضولاتش بوده است. به گفته دانشمندان چنانچه این فرضیه درست بوده باشد این موجودات اولیه فضولات خود را از دهانشان بیرون می‌ریختند.
دانشمندان می‌توانند با بررسی ژن این موجودات زمان تکامل آنها را تعیین کنند.
@persiancosmology
پروفسور کانوی موریس در این زمینه می‌گوید: «یکی از بهترین مسایل در مورد علم دیرینه‌شناسی این است که همیشه چیزی وجود دارد که دانشمندان را شگفت‌زده کرده و آنها را تشویق به ادامه تحقیقات می‌کند».
منبع :
http://www.iflscience.com/

کانال تلگرام کیهانشناسی :
telegram.me/persiancosmology
 


تاريخ : ۱۳٩٥/۱۱/۱٧ | ۸:٥٠ ‎ب.ظ | نویسنده : arash | نظرات ()
🔴هر کسی که در حال تماشای سوزن قطب نما است، شاید تصور کند که میدان مغناطیسی زمین همیشه ثابت است؛ اما این طور نیست. میدان مغناطیسی زمین ممکن است نامرئی باشد؛ ولی چیزی پیچیده ای بوده و همیشه در حال تغییر است و البته حامی ما در برابر تابش‌ های کیهانی و بادهای خورشیدی هم هست.
محققان از مدت ها قبل متوجه تغییرات میدان مغناطیسی زمین شده بودند. قطب مغناطیسی شمال به طور معمول سالانه ۴۰ کیلومتر حرکت می کند، این باعث می شود، سوزن قطب نما در طول زمان تغییر کند. علاوه بر این، میدان مغناطیسی جهانی از قرن نوزدهم ۱۰ درصد ضعیف تر شده است.
مطالعه جدیدی که با استفاده از داده های ماهواره ‌های Swarm آژانس فضایی اروپا انجام شده، نشان می دهد، ممکن است این تغییرات سریع تر از چیزی که پیش از این تصور می شد، در حال رخ دادن باشد. از زمان راه ‌اندازی سه ماهواره ناظر بر زمین، Swarm در سال ۲۰۱۳، این ماهواره‌ ها مشغول مطالعه سیگنال ‌های مغناطیسی مختلفی از هسته، جبه، پوسته، اقیانوس‌ ها، تمام راه‌ های سیاره به خارج از یونوسفر و مگنتوسفر بوده ‌اند.
به ادامه مطلب بروید

 


ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٥/۱۱/۱٧ | ۸:٤۸ ‎ب.ظ | نویسنده : arash | نظرات ()

تصویر زیر :

نخستین حلقه اینشتین کامل با همکاری اخترشناسان دانشگاه منچستر و تلسکوپ فضایی هابل ناسا در سال ۱۹۹۸ کشف شد و بی۱۹۳۸+۶۶۶ نام نهاده شد.
-----------------------------------------------------------------------
کیهانشناسی  و کوانتوم, [04.02.17 11:05]
🔴حلقه انیشتین چگونه بوجود می آید؟
طبق نظریه نسبیت انیشتین نور در نزدیکی یک میدان گرانشی از مسیر خود که یک خط مستقیم است منحرف می شود.حال ما می خواهیم این نظریه را در مورد ستارگان بررسی کنیم.ابتدا یک ستاره را در نظر می گیریم که چندین سال نوری از ما فاصله دارد.اگر در بین راه این ستاره هیچ جرمی وجود نداشته باشد،ستاره دقیقا در محل واقعی خود در آسمان قرار خواهد داشت.اما بعضی ستارگان جلوی دیگر ستارگان قرار دارند و مانع از این می شود که نور ستاره پشتی به ما برسد.اما ما می توانیم وجود ستاره ای را در پشت آن تشخیص دهیم.دلیل آن است که نور رسیده از ستاره α که در پشت ستاره β قرار دارد قبل از رسیدن به ما توسط میدان گرانشی ستارهβ انحنا پیدا می کند و از مسیر مستقیم خود که یک خط صاف است، منحرف می شود.به این ترتیب ما می توانیم ستاره ای که در پشت ستاره ای دیگر قرار دارد را مشاهده کنیم،فقط با این تفاوت که آن ستاره را در محل اصلی خودش در عالم نمی بینیم!در ضمن در این مثال به ستاره β « لنز» گفته می شود.
پس به طور خلاصه در اخترشناسی رصدی، حلقه اینشتین عبارت است از تغییر شکل نور رسیده از یک منبع (مثل کهکشان یا ستاره) به یک حلقه، که از همگرایی گرانشی نور منبع توسط یک جرم بسیار بزرگ (مانند یک کهکشان دیگر یا سیاهچاله) ناشی می شود. این پدیده وقتی روی می دهد که منبع، عدسی گرانشی و ناظر، هر سه در یک خط قرار بگیرند. 
کانال تلگرام ما را دنبال کنید:
telegram.me/persiancosmology
 


تاريخ : ۱۳٩٥/۱۱/۱٧ | ۸:٤٧ ‎ب.ظ | نویسنده : arash | نظرات ()
🔴یافتن سیارات فراخورشیدی (خارج از منظومه شمسی) کار بسیار دشواری بوده و به همین نسبت هم یافتن آب در سیارات فراخورشیدی بسیار دشوارتر است. حال، تیمی از دانشمندان ادعا می کنند، با استفاده از تلسکوپ بسیار بزرگ (VLT) واقع در شیلی، موفق به کشف آب در سیاره فراخورشیدی شده اند. این دانشمندان می گویند، موفق به مشاهده شواهدی از آب در اتمسفر سیاره ۵۱ پگاسوس بی شده اند، این سیاره بیش ۵۰ سال نوری با زمین فاصله دارد.
🔵به گزارش نیو ساینس، تمام اکتشافات پیشین برای کشف آب، متکی به سیاراتی بود که در مسیری بین سیاره مادر خود (در این مورد ستاره ۵۱ پگاسوس) و زمین بوده اند؛ اما چنین اکتشافاتی در سیارات فراخورشیدی به ندرت انجام شده، چراکه مطالعه اتمسفر این سیارات تقریبا غیرممکن بوده است.
🔴بنابراین، این تیم تحقیقاتی رویکردی متفاوتی را برگزیده، این دانشمندان، هر دوی سیاره فراخورشیدی و ستاره مادر را با وجود تعاملاتی که بین این دو وجود دارد، رصد کرده اند. در این مورد، تلسکوپ بسیار بزرگ به مدت چهار ساعت این دو جرم کیهانی را مشاهده کرده تا انعکاس نورهای بین این دو را رصد کند.
این دانشمندان پس از تفکیک داده های جمع آوری شده توسط تلسکوپ، قادر به کشف شواهدی جدید شدند. این دانشمندان به این نتیجه رسیدند که اتمسفر سیاره ۵۱ پگاسوس بی دارای حدود ۱ واحد آب در مقدار ۱۰۰۰۰ و همچنین مقادیر ناچیزی دی اکسید کربن و متان است.
🔵البته، کشف آب با توجه به دوری سیاره ۵۱ پگاسوس بی و همچنین عدم دسترسی به آن (تا زمانی نزدیک)، قابل اثبات نخواهد بود.
🔴این سیاره نصف سیاره مشتری جرم دارد و هر دور گردش آن در مدار ستاره‌ مادر فقط چهار روز طول می‌کشد. به این ترتیب و با توجه به فاصله کم سیاره ۵۱ پگاسوس بی به ستاره مادر خود (در واقع فاصله این سیاره به ستاره مادر خود از فاصله خورشید ما به عطارد هم کمتر است) ممکن است، مطالعه دقیق داده های این دانشمندان و تایید علمی آن به سال ها زمان نیاز داشته باشد!
telegram.me/persiancosmology

 


تاريخ : ۱۳٩٥/۱۱/۱٧ | ۸:٤٦ ‎ب.ظ | نویسنده : arash | نظرات ()
🔵ژاپن یک فضاپیمای مجهز به یک کمند ۷۰۰ متری را برای جمع آوری زباله های فضایی راهی مدار زمین کرد.
جمع آوری زباله های فضایی با رفتگرهای ژاپنی
این دستگاه که “کانوتوری”(به معنی لک لک در زبان ژاپنی) نام دارد، روز جمعه ساعت ۱۳:۲۷ دقیقه به وقت گرینویچ بر روی یک موشک H-IIB از مرکز فضایی تانگاشیما به ایستگاه فضایی بین المللی پرتاب شد و ۱۵ دقیقه بعد با موفقیت از فضاپیما جدا شد.
این سیستم که با کمک یک شرکت سازنده تورهای ماهیگیری طراحی شده، حاوی رشته های آلومینیومی و سیم کشی فولادی با هدف کاستن از سرعت زباله ها و خارج کردن آن ها از مدار است.
بسیاری از این اجسام با سرعت بالا در حدود ۲۸ هزار کیلومتر در ساعت در مدار زمین گردش می کنند و ممکن است برای فضانوردان حاضر در ایستگاه فضایی یا شبکه ارتباطات راه دور در مدار زمین تهدیدآمیز باشند.
فضاپیمای ژاپن در مسیر خود به ایستگاه فضایی همچنین تدارکاتی از جمله باتری و آب آشامیدنی را نیز برای فضانوردان حاضر در آزمایشگاه مدارگرد حمل می کند.
کانال تلگرام کیهانشناسی :
telegram.me/persiancosmology
 


تاريخ : ۱۳٩٥/۱۱/۱٧ | ۸:٤٥ ‎ب.ظ | نویسنده : arash | نظرات ()
کیهانشناسی  و کوانتوم, [04.02.17 11:17]
[In reply to کیهانشناسی  و کوانتوم]
🔴این شهاب‌سنگ کوچک که Northwest Africa 7635 نام دارد در سال 2012 میلادی در آفریقا کشف شد.
محققان در طول سال‌های گذشته تعداد زیادی از شهاب سنگ‌های مریخی را مورد مطالعه قرار داده‌اند که اغلب آن‌ها حدود یک میلیون سال قبل در پی برخورد یک جرم فضایی بزرگ با مریخ و پرتاب شدن حجم زیادی از سنگ‌های این سیاره به فضا، با سطح زمین برخورد کردند. 
محققان با بررسی Northwest Africa 7635 دریافتد این شهاب‌سنگ نوعی سنگ آتشفشانی است که دو میلیارد سال قبل شکل گرفته است. محققان پیش از این 11 نمونه دیگر از سنگ‌های مریخ را یافته‌اند که ترکیبات شیمیایی مشابهی دارند. تمام این سنگ‌ها در یک لایه سطح زمین کشف شدند و همین امر موجب شد محققان به این نتیجه برسند که تمام سنگ‌ها به‌طور همزمان از مریخ جدا شده و به سطح زمین آمده‌اند.
از طرفی ترکیبات شیمیایی این سنگ‌ها نشان‌دهنده منبع واحد آن‌ها در مریخ است و به همین علت محققان معتقدند این سنگ‌ها از یک نقطه سیاره سرخ جدا شده‌اند. 
گزارش کامل این تحقیقات در نشریه Science Advances منتشر شده است.
کانال تلگرام کیهانشناسی :
telegram.me/persiancosmology
 


تاريخ : ۱۳٩٥/۱۱/۱٧ | ۸:٤٤ ‎ب.ظ | نویسنده : arash | نظرات ()

 

هرچند تکامل لغت اشتباهی برای این مفهوم هست چرا که هدف طبیعت کمال گرایی و تکمیل شدن نبوده است

 

نظریه فرگشت داروین دارای 3 رکن اساسی است :

1)حیات دیرینه است و صدها میلیون سال قدمت دارد

2)حیات تنها با یک یا تعدادی از اورگانیسم های ساده در ابها تکامل یافته تبدیل به میلیون ها گونه متفاوت امروززی شده است

3)تمامی پروسه شکل گیری این گونه ها ناشی از انتخاب طبیعت بوده است .

بیاییم یک به یک این ادعاها را بررسی کنیم اگر حتی یک مشکل و نقض در یکی از این سه بند دیده شود تئوری فرگشت داروین رد خواهد شد .

ایا داروین درست میگفت ؟

به ادامه مطلب بروید
 


ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٥/۱۱/۱٧ | ۸:٢٠ ‎ق.ظ | نویسنده : arash | نظرات ()
آیا دنیای ما بی همتاست؟ از داستان های علمی تخیلی تا واقعیت علمی یک طرح پیشنهادی وجود دارد که می گوید دنیاهای دیگری می توانند در کنار دنیای ما وجود داشته باشند، به طوری که تمام انتخاب های ما در این زندگی در هستی های دیگر تا آخر انجام شده و به پایان رسیده اند. بنابراین، به جای رد کردن آن پیشنهاد کاری که شما را از ایالات متحده به چین می برد، اگر تصمیم گرفته اید تا در عوض در آسیا فعالیت اقتصادی کنید دنیای دیگری نتیجه را به شما نشان خواهد داد.
این ایده در فیلم ها و کتاب های کمدی فراگیر است. برای مثال، در سال ۲۰۰۹ با راه اندازی مجدد "پیشتازان فضا"، بنیاد و اساس بحث این است که Kirk و Spock که توسط Chris Pine و Zachary Quinto به تصویر کشیده شده اند، صرفنظر از مدل های شخصیتی Wiilliam Shatner و Leonard Nimoy در زمان دیگری هستند.
این مطلب به عنوان "دنیای موازی" شناخته شده است، و تصویری است از نظریه ی نجومی دنیای چندگانه. در حقیقت پاره ای از شواهد و مدارک دال بر وجود یک دنیای چندگانه وجود دارد. نخست، بهتر است باور چگونگی به وجود آمدن دنیای خود را درک کنیم.
استدلال در خصوص یک دنیای چندگانه
حدود ۱۳/۷ بیلیون سال پیش، هر آنچه که در مورد کیهان می دانیم این است که یک یکتایی بی نهایت خرد بوده است. بنابراین، با توجه به نظریه ی بیگ بنگ، برخی اتفاقات ناشناخته سبب انبساط و متورم شدن آن به فضای سه بعدی شده اند. به طوری که با فروکش کردن انرژی بیکران این انبساط اولیه، نور از میان آن شروع به درخشش کرده است. در نهایت، ذرات کوچک شروع به تشکیل قطعات بزرگتر ماده ای کردند که ما امروز آن را می شناسیم، مانند کهکشان ها، ستاره ها و سیاره ها.
یک پرسش بزرگ در این نظریه این است که: آیا ما تنها جهان موجود در آن هستیم. با تکنولوژی کنونی ما، محدود به مشاهده در این جهان هستیم زیرا این جهان خمیده است و ما درون تنگ ماهی هستیم، و قادر نیستیم بیرون از آن را ببینیم (اگر چیزی آن بیرون باشد).
دست کم پنج نظریه وجود دارند که نشان می دهند چرا وجود یک دنیای چندگانه امکانپذیر است، به طوری که در یک مقاله ی ۲۰۱۲ Space.com توضیح داده است
ادامه مطلب بروید

 


ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٥/۱٠/۱۸ | ٩:٢٥ ‎ب.ظ | نویسنده : arash | نظرات ()
ستاره های آسمان در نیمکره شمالی و جنوبی زمین یکسان نیستند.
همین تفاوت آسمان در دو نیمکره زمین موجب شده است تا هم اکنون دانشمندان بیش از ۶۰ کشور جهان در رصد خانه های مستقر در شیلی و آرژانتین فعالیت داشته باشند.
“گابریل گومس”، ستاره شناس دراین باره گفت: نقشه ستارگان در آسمان نیمکره شمالی و جنوبی زمین کاملا متفاوتند به عنوان مثال ستاره قطبی که اغلب برای یافتن شمال زمین استفاده می شود، در آسمان نیمکره جنوبی به هیچ وجه قابل رویت نیست.
” آلخاندرو براین “، استاد فیزیک و ستاره شناسی دانشگاه آرژانتین و از مسئولان رصدخانه بوینوس آیرس هم تصریح کرد: رصد ستاره هایی که هرگز در نیمکره شمالی دیده نمی شود ، اهمیت علم ستاره شناسی را در آمریکای جنوبی نشان می دهد. وی با بیان اینکه اولین آثار تاریخ بشر در زمینه ستاره شناسی در نیمکره شمالی و مربوط به پنج هزار سال پیش در ایران بوده است، افزود: درسال های اخیر اخبار مبنی برکشفیات جدید باستان شناسی در ایران به ما رسیده و بسیار مشتاق هستیم دانشمندان ایرانی این کشفیات را با اطلاعات دقیق منتشر کنند.
استاد فیزیک و ستاره شناسی دانشگاه آرژانتین در پایان تاکید کرد: در نیمکره جنوبی، متاسفانه اروپاییان ، گنجینه فرهنگی تمدن های بومی از جمله ستاره شناسی را از بین بردند و امروزه اطلاعات مختصر اما حیرت انگیزی در این زمینه وجود دارد که محاسبه روز اول بهار و روزهای سال از طریق رصد ستارگان ازسوی بومیان از جمله آن هاست.
چرا فصول سال در نیمکره شمالی و جنوبی متفاوت است ؟
علت به وجود آمدن فصل ها، فاصله ی زمین از خورشید نیست. زمین در مداری بیضی شکل که بسیار شبیه دایره است به دور خورشید می چرخد. فاصله ی زمین در طول سال نسبت به خورشید چندان تغییر نمی کند. چیزی که فصول را بر روی زمین به وجود می آورد تغییر زاویه ی تابش خورشید است. خط فرضی که قطب شمال و جنوب زمین را به هم وصل می کند، محور زمین نامیده می شود. محور زمین بر صفحه ی حرکت زمین عمود نیست و به اصطلاح انحراف دارد.که مقدار آن تقریبا ۲۳.۵ درجه است. علت این پدیده به دوران های جوانی زمین باز می گردد، شاید برخورد جرم بزرگی با زمین سبب به وجود آمدن این انحراف شده است.
در هر حال با در نظر گرفتن این انحراف، زمانی که زمین به دور خورشید می گردد، نیمی از آن مثلا نیم کره ی شمالی به سمت خورشید متمایل شده است و نیم کره ی جنوبی بر عکس آن است. در این حالت نور خورشید به نیم کره ی شمالی تقریبا عمود می تابد و انرژی بیشتری به این قسمت می رسد و در این حالت در نیم کره ی شمالی تابستان است. در همین حال نور خورشید با زاویه ی تابش بیشتری به نیم کره ی جنوبی می تابد و انرژی کمتری به این نیم کره می رسد و بنابر این در آنجا زمستان است.
در نیمی دیگری از سال، زمین به سوی دیگر خورشید می رود و این بار نیم کره ی جنوبی به سمت خورشید تمایل دارد و نیم کره شمالی از خورشید انحراف بیشتری دارد. در این زمان وضعیت برعکس پیش می آید و در نیم کره ی جنوبی تابستان است و اهالی نیم کره ی شمالی در حال سپری کردن زمستان هستند.
teglegram.me/persiancosmology

 


تاريخ : ۱۳٩٥/۱٠/۱۱ | ۸:٥۳ ‎ب.ظ | نویسنده : arash | نظرات ()
مطالب جديد تر مطالب قدیمی تر
  • ویندوز سون | آنکولوژی