پس از سه روز جستجو ، اخترشناسان موفق به ارایه یک کاندیدای نهایی برای معرفی به عنوان سیاره نهم در منظومه شمسی شدند.
کشف سیاره نهم بخشی از پروژه علمی Zooniverseاست‌ که  در رصد خانه ای واقع در دلنشگاه ملی استرالیا (ANU)  بود. 
60000نفر از سراسر جهان در این پروژه شرکت داشته و نه تنها 4 کاندید برای سیاره نهم ارائه شد بلکه ذر طبقه بندی بیش از 4میلیون جرم فضایی کمک شایانی انجام دادند. 
شرکت کنندگان با بکار گیری داده های  تلسکوپ SkyMapper  سایدینگ اسپرینگ کار کرده اند. 
سرپرست این پروژه تحقیقاتی برد تاکر از دانشگاه استرالیا بوده و ستاره شناسان زیاذی از سراسر جهان  از جمله مایک براون از کلتک آمریکا اعلام کمک کرده اند.
ستاره شناس مایک بروان حمایت خود را از این پروژه اعلام کرد.
براون و همکارانش در سال متوجه شدند که مدارات برخی اجرام فضایی در کمربند کوئیپر تحت تأثیر یک جرم فضایی شاخص دستخوش تغییر می شود. این تغییرات نشانه روشنی مبنی بر وجود سیاره ای به بزرگی نپتون در منظومه شمسی و جایی فراتر از پلوتو دارند. اما کشف آن به یک چالش بزرگ تبدیل شده  است زیرا تقریبا یکهزار برابر کم نورتر از پلوتو خواهد بود
فناوری های جدید و دقیق همانند تلسکوپ جیمز وب میتواتد در آینده به این نوع از تحقیقات سرعت بخشد و به راحتی در دسترس قرار بگیرد
منبع: sciencealert.com
مترجم:مهتا سعیدی

 

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: دانستنی های نجوم


تاريخ : ۱۳٩٦/۱/۱٦ | ٥:٢٦ ‎ق.ظ | نویسنده : آرش بوالحسنی | نظرات ()
یکی از ستاره‌شناسان موسسه ماکس پلانک و سرپرست این تحقیق می‌گوید:
ما اکنون بزرگترین میدان های مغناطیسی کیهان را یافته‌ایم. این میدان‌ها 5 تا 6 میلیون سال نوری پهنا دارند که از اندازه خود خوشه‌ها نیز ممکن است بزرگتر باشند.
این میدان‌ها ده‌ها برابر بزرگتر از کهکشان راه شیری‌اند و قدرتی معادل نیمی از قدرت تولیدشده توسط حرکت راه شیری در فضا را تولید می کنند.
تصور دانشمندان این است که چنین میدان‌هایی توسط چرخش گازهای باقی‌مانده برخوردها ایجاد می‌شوند. شکل و قدرت چنین relic هایی نیز نشان می‌دهد که خوشه‌های کهکشانی می‌توانند با سرعت‌هایی برابر 2000 کیلومتر در ثانیه با یکدیگر برخورد کنند.
اکنون که امواج رادیویی توانسته‌اند بزرگترین میدان های مغناطیسی کیهان را آشکارسازی کنند، ستاره‌شناسان به دنبال کشف تعداد بیشتری از این نوع هستند.
این relic  ها عمدتا در بخش رادیویی طیف الکترومغناطیسی تابش می‌کنند و انتخاب تلسکوپ رادیویی برای مطالعه آنها نیز به همین دلیل بوده است. به علاوه، تصاویر رادیویی می‌توانند خاصیت مغناطیسی در مقیاس‌های بزرگ را آشکارسازی کنند. چرا که حرکت ذرات در میدان‌های مغناطیسی، می تواند باعث تابش امواج رادیویی از آنها شود.
منبع sciencealert.com

 

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: دانستنی های نجوم


تاريخ : ۱۳٩٦/۱/۱٥ | ٥:٠٦ ‎ق.ظ | نویسنده : آرش بوالحسنی | نظرات ()
به گزارش بی بی سی به نقل از sciencealert.com تاکنون حدود 24 ستاره عظیم الجثه که جرم آنها 100 برابر خورشید یا بیشتر است، شناسایی شده اند.
چهار ستاره از آنها قبلا شناخته شده بودند از جمله ستاره R136a1 که 250 برابر خورشید است.
اما بررسی تازه به کشف شمار بیشتری از این ابرستارگان در توده به نسبت کوچکی از 'ابر ماژلانی بزرگ' در حاشیه راه شیری منجر شد.
پروفسور پال کروتر از دانشگاه شفیلد انگلیس در این مورد توضیح داد: تنها در تکه کوچکی از قمر کهکشان راه شیری شاید شاهد 24 ستاره با جرم هایی بیش از 100 برابر خورشید باشیم که 9 ستاره در هسته کوچکی به قطر فقط چند سال نوری قرار دارند.
کشف جدید، ادامه مطالعه ای است که در سال 2010 انجام شده و طی آن برای اولین بار ستاره R136a1 شناسایی شده بود؛ بزرگترین و نورانی ترین ستاره ای که تاکنون کشف شده است.
این مطالعه با داده هایی که توسط تلسکوپی زمینی در شیلی جمع آوری شده بود، انجام شد.
مطالعات بعدی با کمک تلسکوپ تیزبین هابل که در طیف فرابنفش نیز خوب می بیند، صورت گرفته اند.
در سال 2010 اخترشناسان چهار ستاره عظیم را در قلب ابر ماژلانی بزرگ رصد کرده بودند و در ادامه با کمک هابل پنج ستاره دیگر نیز کشف شد؛ این ستارگان بسیار عظیم و فوق العاده درخشان هستند. 
به گفته پروفسور کروتر این 9 ستاره در مجموع 30 میلیون برابر خورشید می درخشند.
سوالی که مطرح می شود این است که چرا این گوشه کوچک از فضا، واقع در سحابی رتیل در ابر ماژلانی بزرگ، حاوی این همه ستاره عظیم است.
پروفسور کروتر معتقد است که علت این پدیده، فشردگی توده گاز و غبار موجود در ابر ماژلانی است که با گردش آن دور راه شیری فشرده شده و مسلم است که هیچ کدام از این غول ها بیش از چند میلیون سال دیگر دوام نخواهند آورد. 
ستارگان عظیم با درخشش زیاد زود می سوزند بنابراین عمرشان بسیار کمتر از ستارگانی مانند خورشید یا ستارگان کوچکتر است.
بسیاری از این ستارگان سیستم دوتایی تشکیل خواهند داد و به اصطلاح جفت می شوند و وقتی می میرند تبدیل به سیاهچاله هایی می شوند که در آینده دور باعث ادغام آنها خواهد شد و وقتی چنین کنند امواج گرانشی تولید خواهند کرد.
نتایج این مطالعه در نشریه انجمن نجوم رویال چاپ شده است.

 

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: دانستنی های نجوم


تاريخ : ۱۳٩٦/۱/۱٥ | ٥:٠٤ ‎ق.ظ | نویسنده : آرش بوالحسنی | نظرات ()
محققان شواهدی  از امواج غول پیکر را مشاهده کردند که نشان می دهد مشابه همان امواج غول پیکر مغناطیسی که در اتمسفر زمین نفوذ می کنند در خورشید هم وجود دارد.
این امواج تحت عنوان Rossby یا امواج سیاره ای شناخته شده و معمولا بر بالای سطح زمین شکل می گیرند. در نتیجه الگوهای آب و هوایی زمین تحت تأثیر قرار می گیرد و جریان شدید باد شکل می گیرد.
شواهدی از همین امواج در خورشید شناسایی شده اند. نکته جالب توجهی که وجود دارد این است که بزرگی این امواج فراتر از تصورات است. محققان دریافته اند بزرگی این امواج به اندازه زمین است با این کشف بزرگ حالا می توانیم با جدیت و اطمینان خاطر بیشتری درباره پیش بینی توفانهای خورشیدی صحبت کنیم.
این کشف می تواند فعالیت های خورشیدی مانند طوفان خورشیدی و زبانه های آتشین را که  پیش بینی آن برای ما سخت بود توضیح دهد.
منبع:sciencealert.com
مترجم:مهتا سعیدی

 

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: دانستنی های نجوم


تاريخ : ۱۳٩٦/۱/۱٥ | ٥:٠۳ ‎ق.ظ | نویسنده : آرش بوالحسنی | نظرات ()
فیزیکدانان متدی برای از میان برداشتن  اصل عدم قطعیت هایزنبرگ را ارائه دادند.که در آن عدم قطعیت کوانتومی  توسط دستگاه مورد نظر نادیده گرفته میشود.دستگاه‌هایی مانند MRI و ساعت‌های اتمی، توانایی اندازه گیری با دقت بسیار بالا را دارند. دستگاه MRI می‌تواند از درون بافت انسان غکس برداری کندو از طرفی ساعت‌های اتمی زمان سنج‌های بسیار دقیقی هستند که در GPS، تداخل امواج رادیویی نجومی مورد استفاده قرار می‌گیرند.این دو ابزار اندازه‌گیری، بر اساس اندازه‌گیری دقیق اسپین زاویه ای طراحی شده‌انددر MRI؛اندازه‌گیری زاویه‌ی اسپینی اطلاعاتی در مورد مکان دقیق اتم‌ها در بدن فراهم می‌کند در صورتی که از اندازه‌گیری مقدار اسپین (دامنه) برای تشخیص انواع مختلف بافت های بدن استفاده می‌شود. با ترکیب اطلاعات به‌دست آمده از این دو اندازه‌گیری، دستگاه MRI قادر به تهیه‌ی یک نقشه‌ی سه بُعدی از بافت مورد بررسی خواهد بوداین نوع اندازه‌گیری‌ها به علت اصل عدم قطعیت هایزنبرگ دارای محدودیت‌هایی میباشد. مثالن اگر بخواهیم مکان دقیق یک الکترون را با دقت بالا اندازه‌گیری نماییم اصل عدم قطعیت هایزنبرگ برای دقت اندازه‌گیری میزان تکانه الکترون محدودیت ایجاد می‌نماید. از آنجایی که اغلب دستگاه‌های اتمی هر دوویژگی دامنه اسپین وزاویه اسپینی را اندازه‌گیری می‌کنند،
همواره اندازه‌گیری‌ها با مقداری عدم قطعیت کوانتومی همراه خواهد بود
در این ذستگاه دانشمندان ابتدا ابری از اتم‌ها را تا دمای حدودمیکرو
کلوین سردکردند. سپس از یک میدان مغناطیسی برای تولید حرکت‌های اسپینی استفاده کردند. در مرحله‌ی بعد با از بین بردن ابر الکترونی از طریق لیزر، جهت‌گیری اسپین اتم‌هااندازه‌گیری شد.محققان مشاهده کردند که هر دو زاویه چرخش وعدم قطعیت می‌تواند به طور مداوم با حساسیتی فراتر از محدودیت مورد انتظار، اندازه‌گیری شود، این آزمایش نشان می‌دهد اگرچه اصل عدم قطعیت هایزنبرگ نقش کلیدی در مکانیک کوانتومی روی کاغذ ایفا میکنداما در آزمایشگاه می‌توان آنرا نادیده گرفت. نتایج این پژوهش کاربردهای را برای طراحی دستگاه‌هایی با حساسیت های بالاتر باز می‌کند، آشکارسازهایی که قادر به آشکار
سازی سیگنال های ناشی از امواج گرانشی و یا فعالیت‌های مغزی با دقت غیر قابل پیش‌بینی هستند.
منبع: www.nature.com
مترجم:مهتا سعیدی

 

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: مکانیک کوانتوم


تاريخ : ۱۳٩٦/۱/۱٥ | ٥:٠٢ ‎ق.ظ | نویسنده : آرش بوالحسنی | نظرات ()
سیارکها، توده های بزرگ صخره و فلز، با شکل کروی یا نامنظم هستند که که در فضا پراکنده اند. اصابت سیارکها به کره زمین می توانند فاجعه بار باشند: یک سیارک کوچک در اثر برخورد با زمین باعث ویرانی یک شهر می شود، و برخورد سیارک بزرگ با زمین ممکن است تمامی سیاره ما را به ورطه نابودی بکشاند.
دانشمندان و اخترشناسان سیاره ای نسبت به این تهدیدها آگاهند. البته سیاره شناسان می گویند احتمال برخورد یکی از این سیارکها با زمین در آینده نزدیک بسیار کم است. در واقع یک برخورد شدید ممکن است هر ۱۰ هزار سال یک بار رخ بدهد. با این وجود تهدیدی است وجود دارد و باید آن را جدی گرفت.
پاتریک میشل، سیاره شناس از رصدخانه «کوت دازور» در جنوب فرانسه در این باره بیشتر توضیح می دهد: «یک سیارک، مثل سنگ ریزه کوچکی است که در فرایند شکل گیری سیارات بر جای مانده است. برخی از آنها ممکن است خطرناک باشند، چون در مدار بین مریخ و مشتری هستند. به این ناحیه “کمربند سیارکها” می گوییم. مسیر برخی از این سیارکها با مسیر حرکت زمین تلاقی می کند که در این صورت تهدید جدی برای ما به شمار می آیند. البته احتمال اصابت خیلی ضعیف است، درست مثل برنده شدن در بلیط بخت آزمایی، اما کسانی هم هستند که برنده می شوند!»
آژانسهای فضایی و مراکز تحقیقات فضایی در سراسر جهان برای مقابله با این تهدید دست به کار شده اند. مثلا ژاپن و امریکا اخیرا هر یک، کاوشگری را برای بررسی و نمونه برداری از سیارکها به فضا فرستاده اند.
پروژه «آیدا» طرح مشترک ناسا و آژانس فضایی اروپا، جسورانه تر از روزتا
سازمان فضایی ملی ایالات متحدهٔ آمریکا، ناسا و آژانس فضایی اروپا در ماموریتی مشترکی که «آیدا» نام دارد، قصد دارند حقایق جدیدی را در این باره کشف کنند. دانشمندان و مهندسان دو سازمان فضایی می خواهند بداند چگونه می توان سیارکی را که احتمال دارد به زمین برخورد کند، از مسیر حرکت خود منحرف کرد.
یان کارنلی، از آژانس فضایی اروپا می گوید: «به نظرم پروژه فضایی “آیدا” جسورانه ترین ماموریت فضایی پس از روزتا است. در این ماموریت از روش موسوم به برخوردکننده جنبشی استفاده می کنیم و تلاشمان این است که سیارک را از مسیر حرکتش منحرف کنیم. هدف اصلی همکاری بین ناسا و آژانس فضایی اروپا هم همین است.»
به ادامه مطلب بروید...

 

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: دانستنی های نجوم


ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٦/۱/۱٥ | ٥:٠٠ ‎ق.ظ | نویسنده : آرش بوالحسنی | نظرات ()
رفتار عجیب ذرات نور درک ما از نظریه کوانتوم را به چالش می کشد.
دانشمندان در بررسی چگونگی رفتار ذرات نور( فوتون)  به هنگام درهم تندیگی کوانتومی  چیزه کاملا غیر منتظره را کشف کرده اند، فرضیات طولانی در لحظات اولیه که انیشتین از آن بعنوان« عمل شبح وار» نام میبرد.
آنها نشان دادند که حرکت و فعالیت ذرات نور آن گونه که تاکنون دانشمندان تصور می کرده اند نیست. این دانشمندان روندی به نام SPDC را مورد تحقیق و بررسی قرار داده اند که در آن پرتو های فوتون ها با گذر از کریستال  جفت های در هم تنیده فوتون ها را ایجاد می کنند. درنتیجه در هم تنیده شدن فوتون ها تاثیری بر روی رفتار آن ها ندارد. یعنی حتی فوتون های در هم تنیده شده نیز رفتاری مشابه به زمانی که از یکدیگر جدا هستند را نشان می دهد. جفت فوتون ها بر پایه مفهوم کوانتومی خاصی در یکدیگر تنیده شده اند. در واقع فوتون های جفت شده نیز مانند دوقلوها که در بسیای از ویژگی ها شبیه به هم هستند.
فوتون های جفت شده می توانند دوباره بعد از عبور از کریستال و جفت شدن از یکدیگر جدا شوند. تا پیش از این دانشمندان بر این باور بودند که فوتون ها بعد از عبور از یک نقطه در کریستال با یکدیگر جفت می شوند. اما نتایج پژوهش  اخیر نشان داده است که فوتون ها می توانند از نقاط مختلفی در قسمت های مختلف کریستال تولید شوند.
فوتون های جفت شده می توانند بدون توجه به اینکه در هم تنیده و جفت شده اند دوباره به حالت اولیه خود بر گردند. این اتفاق حتی در حالتی که فوتون ها از نظر ابعاد اتمی نیز در نزدیکی یکدیگر تولید نشده باشند نیز رخ می دهد.دست کاری فوتون ها یکی از مفاهیم و المان های کلیدی درکامپیوترهای کوانتومی است. کامپیوترهای کوانتومی در واقع از جمله ماشین هایی هستند که میتوانندمحاسباتی هزاران برابر پیچیده تر از محاسباتی که کامپیوترهای عادی انجام می دهند را در عرض یک ثانیه انجام دهند.یافته های جدید در خصوص رفتار فوتون های در هم تنیده شده تنها به میزان عدم قطعیت قوانین این فیزیک اضافه می کند. در واقع همه چیز در فیزیک کوانتوم به گونه ای فازی است و از عدم قطعیت برخوردار است.
منبع: sciencealert.com

 

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: مکانیک کوانتوم


تاريخ : ۱۳٩٦/۱/۱٥ | ٤:٥۸ ‎ق.ظ | نویسنده : آرش بوالحسنی | نظرات ()
زحل پس از مشتری، دومین سیاره بزرگ منظومه شمسی و ششمین سیاره نزدیک به خورشید است. زحل یک گلوله گازی غول‌پیکر است که با وجود حجم زیادش تنها ۹۵ برابر زمین جرم دارد. چگالی این سیاره حدود یک‌ هشتم زمین و کم‌تر از آب است. یک روز کامل در کیوان برابر ۱۰ ساعت و ۳۹ دقیقه در زمین و یک سال آن برابر 29/5 برابر سال زمین است.
ابرهای این سیاره ساختار های بزرگی از طوفانهای کششی را به همراه داشته و همچنین در مادون قرمز الگوی ابر شش ضلغی غیر معمول اطراف قطب شمال زحل قابل مشاهده است. هر طرف از دهانه های تاریک شش گوش هم عرض زمین است.وجود شش گوشه ها پیش بینی نشده بودو منشا پایدار آن به یک موضوع تحقیقتاتی منجر شده است.

 

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: تصاویر نجومی


تاريخ : ۱۳٩٦/۱/۱٥ | ٤:٥٧ ‎ق.ظ | نویسنده : آرش بوالحسنی | نظرات ()
ذره زیر اتمی به نام نوترینو با جرمی نزدیک به صفر و بدون بار الکتریکی به سختی یافت می شود، و به عنوان ذره شبح معرفی می شود. احتمال وجود ذره شبح عجیب تری به نام نوترینو استریل نیز وجود دارد که هنوز کشف نشده است.طبق فرضیات ذره شبح عجیب تری به نام نوترینو استریل ممکن است وجود داشته باشد، اما تاکنون همه تلاش ها برای کشف این ذره ناکام مانده است، تنها راهی که نوترینوها می توانند با ذرات دیگر واکنش داشته باشند، روش گرانش و نیروی هسته ای ضعیف است.
از آنجایی که جرم آن ها بسیار ناچیز بوده تصور می شود که جرم آن ها صفر باشد تنها راه عملی برای کشف آن ها این است که منتظر بمانیم تا آن ها به شدت با یک پروتون یا نوترون در هسته اتمی برخورد کنند و واکنش ایجاد کنند. عملا بیلیون ها نوترینو در هر ثانیه از میان شما عبور می کنند، اما هیچ یک از آن ها در بین راه متوقف نمی شوند.برای کشف نوترینو در فضا فیزیکدانان از مخازن عظیم آب زیرزمینی استفاده کردند، آشکارسازها می توانند تشعشعات کمیاب ساطع شده هنگام برخورد نوترینو با یکی از ذرات زیراتمی در آب را کشف کنند و موجب آزادسازی الکترون شوند.
 نوترینوها به سه شکل وجود دارند: نوترینوهای الکترون، نوترینوهای تائو و نوترینوهای میون.پیش بینی می شود نوترینوهای استریل به بزرگی ۱۰^۱۵ Gev یا به کوچکی ۱ ev باشند، نوع فرضی سنگین آن با ماده تاریک (ماده ای که ۸۰ درصد جهان را تشکیل می دهد و هنوز هویت آن مشخص نشده است) در رقابت است..
منبع.MSN

 

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: مکانیک کوانتوم


تاريخ : ۱۳٩٦/۱/۱٥ | ٤:٥٦ ‎ق.ظ | نویسنده : آرش بوالحسنی | نظرات ()
تا اواخر 1990s فیزیکدانان   یقین داشتند که جهان نه تنها بزرگ می شود بلکه با آهنگ شتابداری در حال انبساط است.انرژی تاریک نیروی مرموزی که  باعث انبساط شتابدار جهان است.
اما در مطالعه جدید عامل   انبساط ،نوعی از انرژی است که میتواند ساختار جهان را تغییر دهد.فیزیکدانان دانشگاه لورند وموسسه نجوم هاووایی اظهار داشتند:تقریب در معادلات انیشتین، تاثیرات جدی را برای نیروی ناشناخته شده که فضا را  می کشد  توضیح می دهد.
درصورت وجود انرژی تاریک،
68 درصد انرژی در جهان قابل قابل مشاهده رو  تشکیل می دهد.اما با مقدار 27-^10 کیلوگرم بر متر مربع شناسایی آن مشکل خاهد بود.انرژی تاریک  علاوه بر توضیح انبساط شتابدار  جهان، به درک چگونگی شکل گیری جهان و الگو های حرکت ماده در فضا نیز کمک میکند.
در اوایل قرن 20 انیشتین ثابت کیهان شناسی یا ثابت کیهانی (که اغلب با حرف یونانی لامبدا بزرگ Λ مشخص می شود) در علم فیزیک کیهانی جهت اصلاح نظریه اولیه  برای دستیابی به جهان ایستا ارائه  داد
 بعد ازمشاهدات ادوین هابل
 اینشتین  تسلیم شد و نشان داد که جهان ممکن است ایستا نباشد بطوریکه او اساس نظریه‌اش را بر مفهوم تغییرات در جهان بنا نهاد. اگر چه مشاهدات جهان شتاب دار دوباره نظرها را به سمت ثابت کیهان شناسی معطوف نمود.
بر پایه ی معادلات انیشتین، دلیل انبساط کیهان انرژی تاریک است که نیروی بیشتر آن از گرانش ماده تاریک و معمولی باعث افزایش انبساط فضا است.اما با توجه به تحقیق جدید ساختار هایی در جهان وجود دارند که باعث به وجود آمدن نواحی میشود که در هر کدام آهنگ انبساط متفاوت است. 
بر طبق مدل ریاضی که  گرانش بر میلیون ها ذره بررسی شده است، محققان توانستند یک مدل از خوشه ای بودن ماده در اوایل جهان را بازسازی کند. این مدل شبیه ساختار های غول پیکر  کهکشانی میباشد.این مدل و فرضیه با نسبیت عام تداخلی ندارد و در عین حال با فرضیات مستقلی شتاب کیهان بدون از یک انرژی منفی را توضیح می دهد.
منبع:sciencealert.com
مترجم:مهتا سعیدی
 

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: دانستنی های نجوم


تاريخ : ۱۳٩٦/۱/۱٥ | ٤:٥٥ ‎ق.ظ | نویسنده : آرش بوالحسنی | نظرات ()
<< مطالب جدیدتر مطالب قدیمی‌تر >>


.: Weblog Themes By M a h S k i n:.