همانطور که میدانید  از ذرات پر انرژی که از طرف خورشید،بادها و طوفانهای خورشیدی به طرف زمین آمدن و در اثر برخورد این بادهای خورشیدی با اشعه های کیهانی و گردو غبار که ایجاد شدن  در اثر بخورد با جو خارج از  زمین  ذرات باردار الکتریکی ایجاد کردن که ایناهم داخل میدان میدا مغناطیسی زمین گیر افتادن  و کمر بند تشعشعی به اسم ون آلن  را ایجاد کردن
پس ذرات باردار با چگالی بسیار زیاد  در میدان مغناطیسی محفوظ شده و ایجاد پلاسما میکنه
و  اگر کمر بند ون آلن روی زمین نبود حیات هم وجود نداشت.
مکانیزیم تابش در پلاسما به دوسته است یکی تابش ناشی از اتم های ساطع کننده و یکی ناشی از بارهای شتابدار هستش وجالبه بدونید که از همین تابش میتونیم استفاده کنیم برای اندازه گیری خواص پلاسما... خوب حالا ما اینجا اولای تابش جسم سیاه داریم به دلیل اینکه  فوتونهایی که وارد این کمر بند ون آلن میشن و به دام میافتن  چون پلاسما  در آنجا درحالت تعادل هست  فوتونها جذب این ناحیه میشن و درواقع باعث میشن که نهایتا وضعیت برسه بجایی که پلاسما شروع میکنه به تابش طبق همون رابطه استفان بولتزمن تابش صورت میگیره دقیقا مثله تابش جسم سیاه و این تابش جسم سیاه روی کره زمین نمیتونه اتفاق بیافته  ینی تویه آزمایشگاها موقعی که محیط پلاسمایی رو ایجاد میکنیم  جسم سیاهی نداریم چون که باید به اصطلاح مقدار پلاسمایی که باید داشته باشیم خیلی زیاده و فقط در  پلاسماهای کیهانی میتونیم تابش سیاه رو داشته باشیم...
تابش دیگه اشترلانگ هستش بدلیل تغییر جهتی هست  که ذرات باردار میدن  درحالت برخورد بدلیل تغییر ناگهانی جهت  که در آینه مغناطیسی رخ میده این تابشو داشته باشیم..
تابش بسیار متدوالی که  داریم تابش سیکلوترونی بدلیل اینکه  ذره ی نقطه باردار حرکت میکنه این نوع حرکت دایره ای شتابدار باعث تابش سیکلوترونی میشه 
ما الکترونها و یونهایی داریم که  بصورت دایره ای  در میدان مغناطیسی حرکت میکننن پس با فرکانس سیکلوترونی و با هارمونیکهای اون شروع میکنن به تشعشع کردن..
تو پلا سمایی که بصورت مغناطیسی اینجا داریم  چون سرعتها خیلی بالا هستن  و نزدیک به سرعت نسبیتی هستند معمولا با فرکانس سیکلوترونی تابش میکنند و اینجا اتلاف انرژی در حالت پایه از همه هارمونیکها بیشتر هست....
تابش دیگه چرنکوف هست
 وقتی ذره بارداری در محیط ماده با سرعت بیش از سرعت نور در  این ماده حرکت کند، تابشی از آن ساطع می‌شود که به تابش چرنکوف معروف است. این تابش به صورت همسانگرد ساطع نمی‌شود 
 و یک تابش ناخالص داریم که در اثر  اتم های برانگیخته روی میده...
جالبه که بدونید این کمربند چون در نزدیکی قطبها به زمین نزدیک میشه در ناحیه آمریکای جنوبی و آتلانتیک جنوبی پدیده ای رو ایجاد میکنه به اسم آنومالی آتلانتیک جنوبی در همون ناحیه مثلث برمودا و مثلث شیطانی..... یعنی  با احتمالاتی میشه اتفاقات اون ناحیه را با معادلات پلاسما توضیح داد.....
اتفاقی که می افتد این است  که چون میدان مغناطیسی زمین نسبت به محور زمین کمی انحرافی داره پس این کمربند هم که تابع خطوط مغناطیسی زمین هست نسبت به زمین کج میشه و دراین ناحیه خیلی به زمین نزدیک میشه دینامیک حرکت ذرات پلاسما در نزدیکی زمین میتونه اینگونه پدیده هایی رو که گزارش میشه ایجاد کنه ... 
قطع شدن ناگهانی ارتباطات بدلیل اینکه تو ناحیه قطع پلاسما میفته یعنی موج نمیتواند منتشر بشود
 

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : ۱۳٩٥/۱٢/۱٦ | ٦:۱٩ ‎ب.ظ | نویسنده : آرش بوالحسنی | نظرات ()
پاسخ تمام این سوالات در ویژگی عجیبی از مواد به نام اسپین کوانتومی،نهفته است
به طور کلی، دو نوع اندازه حرکت در جهان ماکروسکوپی وجود دارد: اندازه حرکت کلاسیکی که با حرکت در یک راستای مشخص بدست می آید و اندازه حرکت زاویه ای که بیشتر به صورت چرخش شناخته می شود. اما اشیای جهان میکروسکوپی، نوع اضافه تری از اندازه حرکت دارند که به عنوان اندازه حرکت ذاتی یا اسپینی شناخته می شود. اسپین کوانتومی اغلب با چرخش کلاسیکی مقایسه می شود (به همین دلیل نام اسپین به معنای چرخش را گرفته است). اما این مقایسه، دقیق نیست زیرا اشیای دارای اسپین کوانتومی ، واقعاً نمی چرخند، بلکه چرخش، یک ویژگی صرفاً ذاتی آنهاست
ادامه مطلب بروید 

 

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: مکانیک کوانتوم


ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٥/۱٢/۱٦ | ٦:۱٧ ‎ب.ظ | نویسنده : آرش بوالحسنی | نظرات ()
دانشمندان برای نخستین بارنوسانات دمایی بادهای بسیار سریعی که در سیاه چاله های فضایی می وزد را شناسایی کردند. که این تشعشعات قدرتمند از تولد ستاره جلوگیری میکند.
دانشمندان باد های فوق العاده  سریع و قوی که از سیاه چاله هایی با جرم بالا می وزند  را پیش بینی کردند وسرعت تغییر ات دمای این  گازهای داغ را برای اولین برای اندازه گیری کردند.
مطالعات جدید نشان میدهد که گسیل بادهای ناشی از سیاه چاله در مرکز یک کهکشان بنام
IRAS13224_3809
یکی از سریعترین بادهای ثبت شده است.اما از آن جالبتر این است که این جریان گار میتواند بطور چشمگیری در عرض یک ساعت  شارش دمایی دارد.
اختر فیزیکدان «فیونا هرریسون» میگوید:میدانیم که سیاه چاله های پر چرم بر کهکشانهای میزبان تاثیر میذارن  و افزایش شدت وزش بادها در نزدیکی سیاه چاله ها شاید به این معنی باشد که خود سیاه چاله ها باعث این وزش این باد ها میشوند.دانشمندان با استفاده از تلسکوپ های NuSTARناسا XMM
 یک ابر سیاه چاله را رصد کردند.
آنها متوجه شدند بادهای قدرتمند درون سیاهچاله ها به سرعت گرم و سپس سرد می شوند.همزمان سیاهچاله مواد کهکشانی رابه سمت خود می کشد.
دانشمندان متوجه اشعه ایکسی شدندکه از لبه سیاه واله منتشر می شوند.این اشعه ها محیطی کاملا بی نظم ایجاد میکنند. و همزمام گاز و غبار مواد دیگر را به سمت خود می کشندوبادهایی بسیار سریع از این مواد می سازند
 اشعه های ایکس سبب می شوند دمای باد بسیار بالا رود و به میلیون ها درجه،  فارنهایت برسد. پس از این فرایند بادها به تدریج سرد می شوند و دوباره چرخه جذب مواد  آغاز می شود.
 این بادها در حقیقت جریان های گاز داغ هستند که با یک چهارم سرعت نور حرکت می کنند. دانشمندان معتقدند بادهای بسیار سریع بر کهکشان میزبان سیاه چاله تاثیرهای مختلفی دارد.
 «فیونا هریسون» گوید:این تحقیق اطلاعات ارزشمندی از میزان انرژی فراهم می کند که بادهای بسیار سریع در کهکشان محل سکونت خود منتقل می کنند.
مترجم :مهتا سعیدی
منبع : http://www.sciencealert.com

 

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: دانستنی های نجوم


تاريخ : ۱۳٩٥/۱٢/۱٥ | ۱۱:۳٧ ‎ب.ظ | نویسنده : آرش بوالحسنی | نظرات ()
طبق نظریه ، نسبیت عام ، گرانش انحنا دهنده فضا زمان است. فضای حول ستاره به نحو بارزی خم می شود در لحظه ای که هسته ستاره تبدیل به حفره سیاه می شود. این جرم خطوط فضا زمان را مانند پیله ای به دور خود می پیچد. امواج نوری کم تحت زوایای خاصی به سمت سیاه چاله روان می شود. در سطح کره ای که هم مرکز نقطه یکتایی سیاهچاله است،تجمع می کنند. در فاصله معینی از سیاهچاله که بسته به جرم ستاره رمبیده دارد، جاذبه آنچنان زیاد است که نور نمی تواند فرار کند به این فاصله افق حادثه گفته می شود..
● ساختار سیاهچاله ها: 
با حل استاتیک غیر چرخشی با تقارن کروی برای معادلات میدان اینشتین این نکته مشخص می شود که
سیاهچاله ها که از یک سمت به صورت چاه عمل میکنند، در سطح دیگری به صورت چشمه عمل می کند. یعنی می تواند دو سطح مختلف فضا زمان را از جهان های گوناگون یا دو نقطه بسیار دور از جهان خودمان را به هم متصل کند. که به این حالت کرم چاله یا پل اینشتین رزن گفته می شود. 

به ادامه مطلب بروید

 

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: دانستنی های نجوم


ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٥/۱٢/۱٥ | ٧:۱٢ ‎ق.ظ | نویسنده : آرش بوالحسنی | نظرات ()
✅در سال آینده 2018, تلسکوپ فضایی جیمز وب جانشین هابل خواهدکه برای بررسی 7سیاره که در فاصله 40میلیون سال نور( فاصله این سیارات تا زمین بر حسب کیلومتر چیزی در حدود 369 هزار میلیارد کیلومتر است و در حال حاضر سفر به آنها بسیار مشکل است)
  بسیار کار آمدتر خواهد بود.و با صورت گرفتن این جایگزینی ،ظرفیت جمع آوری نوری تلسکوپ جدید ناسا نسبت به مدل پیش  از خود تا 7برابر بیشتر خواهد شد.
نگاه کردن به 13/5میلیارد سال گذشته،همچنین چگونگی شکل گرفتن ستاره ها و کهکشان ها و مطالعه روی اتمسفر سیاره های که بیرون از منظومه خورشیدی ما قرار دارند از کارهای علمی این تلسکوپ است.اما اولویت علمی  برای استفاده از این تلسکوپ منظومه ستاره تراپیست 1 خاهد بود.اولویتی که در آن بررسی اتمسفر سیارات هم اندازه با زمین   می تواند یک هدف بسیار  عالی برای این پژوهش باشد.
از روش  بررسی جابجایی این سیارات استفاده کنیم
هنگامیکه یک سیاره از مقابل یک ستاره عبور کند ،مسیر نور ستاره را در آن محل مسدود میکند.هر قدر یک ستاره بزرگتر باشد، نور بیشتری را مسدود خاهد کرداگه سیاره ای دارای اتمسفر باشد،آنگاه اتمسفر باعث خاهد شد تا اندازه گیری آن از اندازه ی جرم خاکی بیشتر شودودر نتیحه،سیاره های دارای اتمسفردر مقایسه با سیاره های خاکی بدون اتمسفر با همان اندازه نور بیشتری را مسدود خاهند کرد.اتمسفر تنها نورهایی از رنگ های خاص را مسدود میکند. 
تلسکوپ جیمز وب یک ستاره میزبان با فیلتر های مختلف نوری را رصد و رنگ های خاصی از نور ستاره ای را ایزوله خاهد کرد.و چنین امری ماهیت مولکولهای  موجود در اتمسفر آن سیاره و از سویی دیگر به خوصصیت های جو آن سیاره وابسته خواهد بود.
مترجم : مهتا سعیدی 
منبع : dailygalaxy.com

 

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: دانستنی های نجوم


تاريخ : ۱۳٩٥/۱٢/۱٥ | ٧:۱٠ ‎ق.ظ | نویسنده : آرش بوالحسنی | نظرات ()
این خبر یکی از نمونه‌هایی است که گرچه هرگز اتفاق نمی‌افتد، اما همین جمله‌ها هم بار علمی درستی ندارند و نباید آنها را به آسانی پذیرفت:
«اگر ماه به دور زمین برعکس می‌چرخید، طول شبانه‌روز به 12 تا 15 ساعت می‌رسید. اگر ماه، به عنوان قمری به دور زمین وجود نداشت، وزن ما از حالت فعلی کمتر بود.»
گردش زمین به دور خود باعث به وجود آمدن شبانه روز می‌شود و جاذبه ماه هم اندکی روی مدت این چرخش شبانه‌روزی تاثیر دارد، اما جهت گردش ماه هیچ تاثیری روی زمان گردش زمین ندارد.
 وجود ماه به عنوان قمر زمین و جاذبه ماه باعث شده است طول شبانه‌روز زمین در طول میلیون‌ها سال کوتاه‌تر شود. اگر ماه از ابتدا وجود نداشت و زمین قمر نداشت، طول شبانه‌روز زمین کوتاه‌تر می‌شد؛ به این معنی که در طول یکسال تعداد روزهای بیشتری وجود داشت. جاذبه ماه روی آب‌های زمین باعث کندتر شدن دَوَران زمین می‌شود. گویی ماه آب‌های زمین را نگه می‌دارد، اما خود زمین می‌خواهد داخل این آب‌ها بچرخد و اصطکاک بین آب‌ها و کف دریاها به دلیل جاذبه ماه به وجود می‌آید. 
 نمونه تاثیر این جاذبه را در جزر و مد دریاها می‌بینیم. این نیرو باعث شده است در طول میلیون‌ها سال آرام آرام زمین کندتر بچرخد.
در حال حاضر زمان گردش زمین به دور خودش نسبت به حدود 400 میلیون سال پیش طولانی‌تر شده است. اما این پدیده برای ما در طول چند سال به هیچ وجه احساس نمی‌شود. این پدیده فیزیکی به جهت گردش ماه به دور زمین ارتباطی ندارد و به دلیل جاذبه این قمر است. در واقع این بلندتر شدن طول شبانه‌روز زمین آنقدر ادامه پیدا می‌کند تا یک شبانه‌روز برابر با یک سال شود و زمین (در میلیون‌ها سال بعد) در قفل مداری قرار گیرد.
این اخترفیزیکدان درباره تاثیر ماه روی وزن افراد نیز ادامه می‌دهد: نیروی جاذبه ماه روی انسان تاثیر قوی ندارد. چه زمانی که ماه بالای سرماست و چه زمانی که ماه زیر پای ما و در واقع آن سوی کره زمین است، وزن اجسام تغییر قابل ملاحظه‌ای نمی‌کند و برای انسان ملموس نیست. یعنی اگر همین الان ماه ناگهان غیب شود، ما تغییری در وزن حس نمی‌کنیم. بنابراین آنچه در این شایعه مطرح شده است صحت علمی ندارد...
کانال تلگرام کیهانشناسی و کوانتوم :
t.me/persiancosmology
 

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: دانستنی های نجوم


تاريخ : ۱۳٩٥/۱٢/۱٤ | ٩:۱٥ ‎ب.ظ | نویسنده : آرش بوالحسنی | نظرات ()
چرا آسمان شب تاریک است؟؟؟
ستاره های زیادی در آسمان میبینم پس چرا نور همه آنها با هم ترکیب نمیشوند و آسمان شب  و فضا را همانند روز روشن نمیکند؟؟ 
فیزیکدان آلمانی هانریش اولبرز در سال1823 معمای مشابهی را مطرح کرد.اگر وسعت کیهان بی نهایت است  ستاره و کهکشانها بصورت یکنواخت در این فضای نامتناهی توزیع  شده اند،پس به هر جهتی که نگاه کنیم در امتداد دید ما یک ستاره وجود خواهد داشت.بنابراین نتیجه منطقی است گه باید آسمان شب همچون روز روشن باشد.چرا اینگونه نیست؟؟؟
مسئله ای که به پارادوکس اولبرز معروف شد.یکی از پاسخ های ارائه شده وجود غبار کیهانی بین ستارگان و همچنین کهکشان ها را در نظر گرفت.غباری که مانع رسیدن نورستاره و در نتیجه تاریکی شب میشد.اما در واقعیت نوری که به ذرات غبار برخورد میکند،آنها را گرم کرده و در نهایت این ذرات همچون منبع نورپشت سرشان می درخشند
پاسخ دیگر؛اثر دوپلر و انتقال به سرخ زیاد کهکشان های دور دست است.
کهکشانهایی که از ما دور بوده و انتقال به سرخ پرتوهایی نوریشان زیاد است،که طول موج این پرتو ها از ناحیه مرئی خارج شده و وارد ناحیه  فروسرخ که برای چشمان ما قابل دیدن نیست میشود.اما اگه این پاسخ درست باشه وجهه دیگر آن این است که طول موج های کوتاهتر  فرابنفش هم از آن طرف بایستی وارد ناحیه مرئی شوند ولی اینگونه نبود.
بهترین پاسخ برای پارادوکس اولبرزاز دوبخش تشکیل می شود.اول اینکه هرچندکیهان ما بی اندازه وسیع است،
اما ازلی نیست و سن مشخصی دارد و این مربوط به سرعت محدود نور می شود.هرچند سرعت نور 8^10*3 است اما محدود است.وما اجرامی را میبینیم کخ نور ساطع شده از آنهامسافت بین ما و خودش طی کرده و به مابرسدو هرچه این مسافت بیشترشود،وقفه زمانی رسیدن نور به ما نیز بیشتر میشد و این به آن معنی است مسافت قابل مشاهده برای ما بین10تا15میلیارد سال نوری هست و اگر کهکشانی بیش از این باشد نور آنها هنوزبه تلسکوپ ما نرسیده است.
بخش دوم پاسخ؛درواقع ستاره و کهکشانها هیچ کدام عمر بی نهایت ندارند.و ما مرگ کهکشانهای نزذیکتر را زودتر میبینیم چرا که آخرین نورهای تولید شده توسط آنها زودتر به ما می رسند.
نتیجه:هیچ زمانی تمامی شرایط برای داشتن آسمانی روشن مهیا نمی شود. ما هیچ وقت نور ستارگان یا کهکشانها را به صورتی آنی از همه جهات دریافت نمیکنیم،و به اظافه نور کهکشان های بسیار دور هنوز به ما نرسیده است واگه بخاهند به زمین برسند آن قدر زمان لازم دارد که در این مدت اجرام نزدیکتر نابود شده و تاربک میشوند.

کانال کیهانشناسی و کوانتوم :
t.me/persiancosmology
 

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: دانستنی های نجوم


تاريخ : ۱۳٩٥/۱٢/۱٤ | ٩:۱۳ ‎ب.ظ | نویسنده : آرش بوالحسنی | نظرات ()
کیهانشناسی  و کوانتوم, [01.03.17 13:44]
[In reply to کیهانشناسی  و کوانتوم]
🔴کشف شواهدی از برهمکنش فوتونها با یکدیگر:
دانشمندان شواهدی برای پراکندگی نور از برهمکنش نور دست یافتندکه پیش بینی درستی از مدل استاندارد را شامل میشود.
دانشمندان در LHC شواهدی برای پراکندگی نور از برهمکنش نور  را مشاهده کردند که در آن دو فوتون باهم برهمکنش داشته و از مسیر خود منحرف میشوند
براساس الکترودینامیک کلاسیکی پرتوهای نور بدون اینکه برهمکنشی داشته باشند از هم عبور میکنند
ماتئوس دانشمند DESY که نقش مهمی در تجزیه و تحلیل  داده های این تخقیق  دارد٬میگوید :
  با توجه به فیزیک کوانتوم نور با نور برهمکنش داشته حتی اگر این پدیده نامحتمل به نظر برسد.
یکی از قدیمیترین پیش بینی های الکترودینامیک کوانتومی که میگوید فوتون ها٬  حامل ذرات نیروهای الکترومغناطیس هستند باهم برهمنکش داشته و پراکندگی حاصل شود.این فرآیند در محیط های مختلف مورد  آزمایش قرار گرفته است اما  مشاهدات مستقیمی از پراکندگی نور با نور قبلا بدست  نمی آمد.

مترجم : مهتا سعیدی 
منبع : https://m.phys.org
کانال تلگرام کیهانشناسی و کوانتوم :
t.me/persiancosmology

 

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: مکانیک کوانتوم


تاريخ : ۱۳٩٥/۱٢/۱٤ | ٩:۱٢ ‎ب.ظ | نویسنده : آرش بوالحسنی | نظرات ()
 
ذرات بنیادی یعنی کوچکترین اجزای سازنده ی یک اتم. در ظاهر دیده می شود که هسته ی یک اتم از پروتونها و نوترونها و الکترونهایی که در مدارهایی به دور آن میگردند، تشکیل شده است. اما با پیشرفت دستگاه های اندازه گیری و اتم شکن های غول آسا برای کاویدن در اعماق اتمها، دیده شد که هسته ی یک اتم تنها از پروتونها و نوترونها تشکیل نشده است بلکه حتی خود آنها از  ذراتی باز کوچکتر ساخته شده اند که کوارک نامیده می شود. طی دهه ها این کاوش ادامه یافت تا اینکه فیزیکدانان ذرات بنیادی، شاهد صدها ذره ی زیر اتمی بودند که
برهمکنشهای میان آنها  بسیار عجیب و ناشناخته به نظر می رسید. دانشمندان تصمیم گرفتند تا این ذرات را سر و سامان  دهند؛ با تلاشهای زیاد آنها توانستند الگو یا مدلی به نام مدل استاندارد را بنا سازند که می توانست به کمک تنها چند ذره ی بنیادی انواع نیروها و صدها نوع ذره ی مختلف را توصیف کند. این  
ذرات عبارتند از:
 1- فرمیونها 2- بوزونها  
1)فرمیونها: ذرات تشکیل دهنده ی ماده هستند که دارای اسپین(1/2) به عبارتی غیر صحیح  می باشندکه شامل کوارکها و لپتونها هستند.  
2) بوزونها: حامل نیروهای بین فرمیونها بوده و به ذرات تبادلی معروف هستند. عدد کوانتومی اسپین این ذرات صحیح است. برخی ازبوزونها مانند فوتون و گلئون بدون جرم هستند و  بعضی دیگر مانند بوزونهای Z و W و بوزون هیگز دارای جرم میباشند. 
کوارکها: کوارکها اجزای بنیادی ماده اند که در اواخر سالهای 1960 مطرح گردیدند. ویژگی  کوارک شامل بار الکتریکی، اسپین و جرم است.کوارکها اجزای سازنده ی پروتونها و نوترونها می باشند. بار الکتریکی آنها کسری می باشد و به دو دسته تقسیم بندی می شوند 1) به کوارکهای  دارای بار
الکتریکی(+u)
(2/3بالا، ϲافسون، tحقیقت) 2) به کوارکهای دارای بارالکتریکی
(-
d)(1/3پایین، s شگفت، b زیبا) 
گفته می شود. بنابراین در مجموع شش نوع کوارک شناسایی شده است، اما در بین اینها تنها کوارک(u)بالا و (d)پایین پایدار می باشند. از ترکیب دو یا چند  کوارک ترکیبی به نام هادرون شکل می گیرند،هادرونها به دو دسته ی باریونها و مزونها تقسیم می شوند. باریونها ذراتی هستند که از سه کوارک تشکیل شده اند و مشهورترین آنها پروتون و نوترون  می باشد. مزونها ذراتی هستند که از یک کوارک و یک پادکوارک تشکیل یافته و شناخته شده  ترین آنها پیونها هستند.  
لپتونها: بار الکتریکی این ذرات خنثی و یا منفی می باشد. عدد کوانتومی اسپین این ذرات نیمه صحیح می باشند.به طور کلی شش نوع لپتون وجود دارد، که سه نوع آنها دارای بار الکتریکی و  سه نوع دیگر فاقد بار و خنثی می
باشند.معروفترین لپتونها الکترون نام دارد.  
کوارکهای سازنده ی پروتون: پروتون که دارای بار مثبت است از دو کوارک بالا(u) و یک  کوارک پایین(d) تشکیل شده است.  در پروتون کوارکها را ذرات دیگری به نام گلئونها به یکدیگر پیوند میدهد(شکلهای فنری).گلئون از واژه ی Gluon به معنای چسب گرفته شده است.این ذرات از نوع بوزون بوده و شبیه فوتونهای  نور هستند که خنثی و فاقد جرم می باشند و عامل به وجود آمدن نیروی هسته ای قوی در  طبیعت می باشند.  ذرات سازنده ی نوترون: هر نوترون از دو کوارک(d)پایین و یک کوارک(u) بالا تشکیل شده است، بنابراین نوترون از نظر بار خنثی می باشد.  
نوکلئون: به مجموع پروتونها و نوترونها، نوکلئون گفته می شود. هر نوکلئون شامل سه کوارک  بوده که آن هم به وسیله ی گلئون به یکدیگر چسبیده اند.
منابع:ذرات بنیادی،ریسمانها 
کانال تلگرام کیهانشناسی و کوانتوم :
t.me/persiancosmology
 

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: مکانیک کوانتوم


تاريخ : ۱۳٩٥/۱٢/۱٤ | ٩:۱۱ ‎ب.ظ | نویسنده : آرش بوالحسنی | نظرات ()
منظومه TRAPPIST-1، سی و نه سال نوری یا به عبارت 369 تریلیون کیلومتر از زمین فاصله دارد. اگر با سرعت نور سفر کنیم 39 سال طول می‌کشد تا به آنجا برسیم. اما تاکنون هیچ فضاپیمایی ساخته نشده است که قادر باشد با سرعت نور حرکت کند.با در دست داشتن سرعت فضاپیما محاسبه زمانی که طول می‌کشد تا به منظومه ترایپست1 برسد ساده است. زیرا سرعت معادل فاصله تقسیم بر زمان است و زمان کل سفر باید برابر با فاصله39 سال نوری تقسیم بر سرعت فضاپیما شود.
1:«نیو هوریزونز» سریع ترین فضاپیمای ساخته شده، حدود 817000 سال طول می‌کشد تا به TRAPPIST-1 برسد.
2:«جونو» با کمک جاذبه مشتری جونو توانست به سرعت265 کیلومتر سرغت دست پیدا کند که با این سرعت 159000 سال طول می‌کشید تا به TRAPPIST-1 برسد.
3:«وویجر ۱» برای وویجر ۱ رسیدن به تراپیست1 حدود 685000 سال طول می کشد.اما وویجر قرار نیست به آنجا برود.
4:«شاتل فضایی»ناسا  با این سرعت 1,5 میلیون سال طول می کشد تا به منظومه تراپیست1 برسد.
5:«Breakthrough Starshot»
یک فضاپیمای فوق سریع که می تواند در مدت زمان کمتری به TRAPPIST-1 برسد، یک ماموریت بین ستاره ای طراحی شده توسط استیون هاوکینگ در Breakthrough Starshot initiative است
ک فضاپیما با چنین سرعتی قادر است در کمتر از200سال به TRAPPIST-1 برسد. اما این طرح مفهومی هنوز به مرحله عمل نرسیده است.
ناسا نیز در کنفرانس خبری خود  این بحث را مطرح کرد که رسیدن به آنجا حداقل 800000 سال طول می‌کشد.
منبع:msn
کانال تلگرام کیهانشناسی و کوانتوم :
t.me/persiancosmology
 

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: دانستنی های نجوم


تاريخ : ۱۳٩٥/۱٢/۱٤ | ٩:۱٠ ‎ب.ظ | نویسنده : آرش بوالحسنی | نظرات ()
<< مطالب جدیدتر مطالب قدیمی‌تر >>


.: Weblog Themes By M a h S k i n:.