هوش فرازمینی

اخبار نجوم و حیات فرازمینی

سه ایرانی در بین صد کاندید سفر بی بازگشت به مریخ
ساعت ٢:۱٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱۱/٢٩   کلمات کلیدی: دانستنی های نجوم

با محدودتر شدن فهرست داوطلبان سفر بی‌بازگشت به سیاره سرخ، سه ایرانی در جمع ۱۰۰ نفر برگزیده نهایی پروژه «مارس وان» آماده می‌شوند تا بخت خود را برای قرار گرفتن در جمع چهار فضانورد فاتح مریخ امتحان کنند.

به ادامه مطلب بروید

 

به گزارش BBC، پروژه غیر انتفاعی مارس وان از سال ۲۰۱۱ با هدف مسکونی کردن مریخ آغاز شده است. برای انتخاب ساکنان آینده مریخ، بیش از دویست هزار نفر ثبت نام کردند که در پایان سومین مرحله انتخابی، دیروز نام صد نفر از کشورهای مختلف دنیا اعلام شد. باس لنسدورپ مدیر عامل و از بانیان پروژه مارس وان گفت کاهش قابل توجه تعداد داوطلبان برای یافتن افراد مناسب برای سفر به مریخ ضروری بوده است: “این مریخی های مشتاق به جهانیان امکان می‌دهند نظری کوتاه به کاشفان دنیای مدرن بیندازند.”
در بین این صد نفر سعید قندهاری، ایرانی مهاجر که در اوکلند نیوزیلند زندگی می‌کند تنها کسی است که از نیوزیلند در بین صد نفر قرار گرفته است. بجز آقای قندهاری دو ایرانی دیگر هم که ساکن ایران هستند، الهه نوری و صادق مدرسی، در بین صد نفر پایانی هستند. از بین این صد نفر در مرحله بعد ۴۰ نفر و در نهایت ۲۴ نفر برای سفر نهایی به مریخ انتخاب خواهند شد. از سال ۲۰۲۵ هر دو سال یکبار یک گروه چهار نفره به مریخ اعزام خواهند شد. بر طبق برنامه‌ای که پروژه مارس وان اعلام کرده، آموزش و تمرین این فضانوردان امسال آغاز خواهد شد و تا سال ۲۰۲۴ طول خواهد کشید. اولین مسافران این پروژه در سال ۲۰۲۵ به مریخ خواهند رسید.
افراد منتخب در گروه‌های چهار نفره به مریخ اعزام می شوند و هر دو سال چهار نفر دیگر به جمع آنها اضافه می شود تا جامعه انسانهای مریخ نشین بتدریج شکل بگیرد. این مهاجران امکان بازگشت به زمین را ندارند و باید آماده باشند که تمام عمر خود را در مریخ سکونت کنند. افراد منتخب هشت سال تعلیم خواهند دید و هر دو سال چند ماه در انزوای کامل از دنیا قرار داده می شوند تا شرایطی مشابه آنچه اتفاق خواهد افتاد را تجربه کنند. دو مریخ‌نورد اقامتگاه فضانوردان را پیش از اعزام آنها به مریخ آماده خواهند کرد. سپس گروه اول فضانوردان علاوه بر کارهای تحقیقاتی، اقامتگاه و شرایط را برای گروه دوم آماده خواهند کرد.

 

 

سال 2015: داوطلبان منتخب وارد دوره آموزشی تمام-وقت می‌شوند.
گروه‌های انتخاب شده از اولین سری داوطلبان، فرآیند آموزش را آغاز می‌کنند. این آموزش‌ها تا پرتاب سال 2024 ادامه می‌یابد. توانایی گروه در کنار آمدن با شرایط سخت زندگی در نقاط دوردست به مدت طولانی، مهم‌ترین بخش آموزش آنهاست. آنها یاد می‌گیرند که چگونه قطعات کلونی و خودروی مریخ پیما را تعمیر کنند، آموزشهای پزشکی می‌بینند و یاد می‌گیرند که چگونه غذای خود را درون کلونی پرورش دهند.
هر گروه، چند ماه از هر سال دوره آموزشی خود را در یک کمپ مشابه کلونی مریخ می‌گذرانند تا برای ماموریت‌شان به مریخ آماده شوند. در اولین شبیه‌سازی کمپ، یک ناحیه مشابه مریخ که دسترسی به آن نسبتاً راحت باشد انتخاب می‌شود. یک کمپ آموزشی دیگر در یک نقطه دورافتاده تر مانند قطب شمال ایجاد می‌شود.

سال 2018: یک کاوشگر اثباتگر فناوری و یک ماهواره مخابراتی به مرخ پرتاب می‌شود.
یک ماموریت اثباتگر فناوری در ماه می 2018 آغاز می‌شود؛ این ماموریت، برخی فناوری‌ها را که برای انجام ماموریت سرنشین‌دار مهم هستند به اثبات می‌رساند. یک ماهواره مخابراتی نیز پرتاب می‌شود که در مدار ایستای مریخ قرار بگیرد. مدار این ماهواره استوایی بوده و دوره تناوب مداری آن برابر با شبانه روز مریخ است و لذا همواره بالای یک نقطه ثابت سطح مریخ قرار می‌گیرد (مشابه ماهواره‌های مخابراتی زمین که کاربرد تجاری و تلویزیونی دارند). این ماهواره، امکان مخابرات شبانه روزی در تمام طول هفته را فراهم می‌کند و می‌تواند تصاویر، ویدئوها و اطلاعات دیگر را از سطح مریخ مخابره کند
5)سال 2020: خودروی مریخ پیما و یک ماهواره مخابراتی دیگر پرتاب می‌شوند.
یک خودروی هوشمند و یک یدک‌کش پرتاب می‌شوند. خودرو به کمک یدک‌کش می‌تواند کپسول‌های فرود را به محل کلونی منتقل کند. در مریخ، خودروی مریخ پیما در ناحیه انتخاب شده به گشت زنی می‌پردازد تا بهترین محل برای تاسیس کلونی را پیدا کند. محل ایده‌آل برای کلونی بایدبه قدری به قطب شمال مریخ نزدیک باشد تا خاک آن دارای آب کافی باشد و به قدری به استوا نزدیک باشد که بهره پنل‌های خورشیدی حداکثر ممکن باشد و همچنین باید به قدر کافی مسطح باشد که ساخت و ساز کلونی آسان شود.
وقتی محل تاسیس کلونی تعیین شد، خودروی مریخ پیما سطح سیاره را برای مأموریت‌های باری آماده می‌کند و همچنین، سطوح وسیعی را که قرار است پنل‌های خورشیدی روی آن پهن شوند پاکسازی می‌کند.
ماهواره مخابراتی دومی پرتاب می‌شود تا در مداری دور خورشید قرار گیرد. این ماهواره، مداری مشابه زمین خواهد داشت، با این تفاوت که 60 درجه عقب تر و در نقطه لاگرانژی L5 سیستم زمین-خورشید قرار می‌گیرد. این ماهواره به همراه ماهواره مخابراتی مریخ، امکان برقراری ارتباط شبانه روزی در تمام ایام هفته را ایجاد می‌کند؛ حتی وقتی خورشید بین دو سیاره باشد.

سال 2022: شش مأموریت باری پرتاب می‌شوند.

دو واحد سکونت، دو واحد سیستمهای پشتیبانی حیات و دو واحد تجهیزات و آذوقه در جولای 2022 به مریخ پرتاب می‌شوند. در فوریه سال 2023 تمام واحدها به کمک سیگنال ارسال شده از خودروی مریخ پیما که به عنوان بیکن رادیویی عمل می‌کند، روی سطح مریخ، نزدیک محل کلونی فرود می‌آیند.
سال 2023: خودرو مریخ پیما، کلونی را قبل از رسیدن فضانوردان آماده می‌کند.
شش واحد باری روی سطح مریخ، حداکثر تا فاصله 10 کیلومتر دورتر از محل کلونی فرود می‌آیند. خودروی مریخ پیما اولین واحد پشتیبانی حیات را برداشته و توسط یدک‌کش حمل می‌کند. خودرو، واحد پشتیبانی حیات را در محل مناسب قرار داده و پنل خورشیدی غشا-نازک سیستم پشتیبانی حیات را پهن می‌کند. اکنون خودرو می‌تواند به سیستم پشتیبانی حیات وصل شود تا بتواند باتری‌های خود را به مراتب سریعتر از حالتی شارژ کند که به پنل‌های خورشیدی خودش متکی بود، و به این ترتیب بتواند کار بیشتری انجام دهد.
خودرو تمام واحدهای باری را برداشته و پنل خورشیدی دومین واحد پشتیبانی حیات را پهن می‌کند و سپس قسمتهای باد شدنی واحدهای مسکونی را راه‌اندازی می‌کند.
سیستم پشتیبانی حیات توسط یک شلنگ به واحدهای مسکونی متصل می‌شود تا بتواند آب، هوا و برق را به آنها منتقل کند. پس از فعال‌سازی سیستم پشتیبانی حیات، خودرو، خاک مریخ را وارد سیستم پشتیبانی حیات می‌کند. آب، به کمک تبخیر ذرات یخ زیرسطحی در یک کوره، از خاک مریخ استخراج می‌شود. آب تبخیر شده مجدداً میعان شده و نگهداری می‌شود. بخشی از آب برای تولید اکسیژن استفاده می‌شود. نیتروژن و آرگون استخراج شده از اتمسفر مریخ نیز برای تامین بقیه اجزای هوای قابل تنفس داخل کلونی استفاده می‌شوند.
قبل از اینکه اولین تیم ماموریت خود را آغاز کنند، سیستم پشتیبانی حیات، یک اتمسفر قابل تنفس با فشار 7/0 بار، 3000 لیتر آب و 120 کیلوگرم اکسیژن ذخیره کرده است. به علاوه، خودروی مریخ پیما خاک مریخ را بالای محفظه‌های باد شدنی انبار می‌کند تا کلونی در مقابل تشعشعات خورشید محافظت شود.

سال 2024: اولین انسانهایی که قرار است روی مریخ فرود بیایند، سفر خود را از زمین آغاز می‌کنند.
در آوریل 2024، پس از اعلام وضعیت چراغ سبز سیستمهای مریخ، اجزای وسیله ترانزیت مریخ به مدار زمین پرتاب می‌شوند. ابتدا یک محفظه مسکونی ترانزیت و یک کپسول فرود همراه با خدمه مونتاژ سوار بر کپسول به مداری دور زمین پرتاب می‌شوند. خدمه مونتاژ، کپسول فرود را به محفظه ترانزیت متصل می‌کنند (مانور داکینگ یا سکوگیری). دو مرحله پیشران نیز یک ماه بعد پرتاب شده و متصل می‌شوند.
اولین تیم مریخ که اکنون کاملاً آموزش دیده‌اند، به همان مدار زمین پرتاب می‌شوند. در مدار، تیم مارس وان جایگزین تیم مونتاژ می‌شوند و تیم مونتاژ با کپسولی که تیم مریخ را به مدار رسانده، به زمین برمی‌گردند. بعد از یک چک نهایی سیستم‌ها در مریخ و در وسیله ترانزیت، موتورهای پیشران روشن شده و مدار وسیله ترانزیت به مدار انتقال به مریخ رسانده می‌شود. این نقطه بدون بازگشت است! تیم مارس وان اکنون موظف به یک پرواز 210 روزه به مریخ است.
محموله‌های بار تیم دوم، همان ماه به مریخ پرتاب می‌شوند.

سال 2025: اولین انسان‌ها روی مریخ فرود می‌آیند.
حدود 24 ساعت قبل از فرود، فضانوردان از محفظه ترانزیت به کپسول فرود منتقل می‌شوند و کمی تجهیزات و آذوقه نیز به کپسول منتقل می‌کنند. کپسول فرود از محفظه ترانزیت که بسیار بزرگتر از آن است که بتواند روی مریخ فرود بیاید، جدا می‌شود. محفظه ترانزیت به حرکت خود در مداری به دور خورشید ادامه می‌دهد.
کپسول فرود دقیقاً مشابه همان کپسول‌هایی است که برای مأموریت‌های بدون سرنشین قبلی استفاده شدند. این به خدمه کپسول این اطمینان را می‌دهد که با سیستمی فرود می‌آیند که قبلاً هشت بار تست شده است. پس از فرود، خدمه تا 48 ساعت استراحت می‌کنند تا به گرانش پس از مدت طولانی زندگی در بی وزنی عادت کنند. سپس با پوشیدن لباس‌های فضایی خود از کپسول خارج می‌شوند و سوار بر خودروی مریخ پیما به سمت کلونی می‌روند.
فضانوردان از طریق ایرلاک (درب دو مرحله‌ای ورودی از محیط کم فشار به محیط پرفشار) وارد واحدهای مسکونی شده و چند روز بعد را در استراحت و تطبیق با شرایط جدید سپری می‌کنند.
چند هفته بعد، محموله بار برای خدمه دوم فرود می‌آید؛ محموله ها حمل و به کلونی اضافه می‌شوند تا افزونگی (Redundancy) سیستم بیشتر شود. افزونگی مسأله بسیار مهمی است، زیرا برخلاف خدمه ایستگاه فضایی بین‌المللی، فضانوردان مارس وان در صورت رخداد وضعیت اضطراری نمی‌توانند مأموریت را لغو کنند. وقتی گروه اول فرود بیایند، واحد مسکونی را با افزونگی خوبی خواهند داشت: دو واحد مسکونی (هر یک با ظرفیت چهار سرنشین) و دو واحد پشتیبانی حیات (هرکدام قادر به تامین تمام آب، هوا و برق مورد نیاز برای تمام تیم اند). وقتی وقتی سخت افزار دومین گروه هم به کلونی اضافه شود، چهار واحد مسکونی و چهار واحد پشتیبانی حیات خواهند داشت که برای 16 فضانورد کافی خواهد بود.

سال 2026: کلونی با راهی شدن گروه دوم گسترش می‌یابد.
گروه دوم در اکتبر 2026 از زمین راهی می‌شود. آنها در مسیری طولانی تر و به مدت 240 روز به مریخ سفر می‌کنند. همزمان با گروه دوم، محموله باری برای گروه سوم نیز پرتاب می‌شود.
گروه دوم در جولای 2027 روی مریخ فرود می‌آیند. گروه اول که اکنون واحدهای مسکونی آنها را آماده کرده‌اند، به استقبال گروه دوم می‌روند. سخت افزارهای گروه سوم چند هفته بعد فرود آمده و به کلونی اضافه می‌شوند. این فرآیند هر دو سال که گروه جدید اضافه می‌شوند، ادامه می‌یابد.
منبع :
http://www.mars-one.blogsky.com