هموسپین ها

هومو ساپینس یا انسان مدرن یا انسان دانا تنها گونه باقیمانده انسان بر روی زمین است که تمام نژادهای انسان امروزی در همین گونه جای می گیرند.

البته ما انسان های مدرن هم دو زیر گونه داشته ایم؛ "هومو ساپینس"و "ایدالتو" یا انسان دانای بزرگتر که گونه ی دوم منقرض شده است. (واژه ایدالتو در زبان مردم اتیوپی به معنای بزرگتر می باشد)

هومو ساپینس ساپینس یا انسان دانای دانا که هنوز هم روی زمین زندگی می کند. انسان دانای بزرگتر و نیز انسان دانای دانا، هر دو متعلق به قسمتی از دوره ی چهارم زمین شناسی به نام پلایستوسین Pleistocene هستند، اما با این تفاوت که انسان دانای دانا تا به امروز هم در حال گذران زندگیست

به ادامه مطلب بروید

 

انسان دانای بزرگتر ، تقریبا" حدود ۱۶۰ هزار سال پیش می زیسته است، اما نسل انسان دانای دانا هنوز پابرجاست. هر دو در آفریقا می زیسته اند و این مربوط به 200 تا 100 هزار سال پیش است اما یکی از شاخه های زیرگونه انسان دانای دانا سرانجام حدود 60 هزار سال پیش آفریقا را ترک کرد. سنگواره هایی از انسان دانای بزرگتر در منطقه ای در اتیوپی در سال ۱۹۹۷ به دست آمد. سه جمجمه که یکی از آنها ، جمجمه ای درشت و کامل از یک انسان بالغ بود که نسبت به جمجمه خیلی از انسان های مدرن، بزرگتر به نظر می رسید. طول و عرض جمجمه از پهلو، دراز و بلند بود و تماما" رنگی سفید داشت. جمجمه دوم از اولی هم بزگتر بود و جمجمه سوم متعلق به یک کودک بود که با بررسی دندان هایش چنین نتیجه گرفتند که به هنگام مرگ، حدود ۶ یا ۷ سال داشته است. منطقه کشف سنگواره ها (فسیل ها) ، یک منطقه آتشفشانی بود که پژوهشگران، قدمت و دیرینه ی لایه های آتشفشانی را بین ۱۵۴ هزار تا ۱۶۰ هزار سال تخمین زدند. با بررسی استخوان ها به این نتیجه رسیدند که با استخوان هایی که قبلا" در اروپا و نیز در قسمت های دیگر دنیا کشف شده و با نام " هومو سپینس / انسان دانا " نامگذاری شده اند ، تفاوت هایی دارند. بنابراین دریافتند که این گونه در واقع به نوعی جد بلاواسطه انسان دانای داناست و آن را انسان دانای بزرگتر نامگذاری کردند.

حدود ۲۰۰ هزار سال پیش طی یک سری تغییرات آب و هوایی انسانهای مدرن در آفریقا پدیدار شدند. مانند بسیاری دیگر از گونه های هومو (انسان سانان) برای تهیه غذا به شکار حیوانات و جمع آوری برگ و دانه گیاهان می پرداخته اند. از لحاظ آناتومی انسان مدرن نسبت به سایر گونه های انسان اسکلت سبکتری دارد. مغز بسیار بزرگی دارد که اندازه آن از جمعیت به جمعیت و بین دو جنس اندکی تفاوت دارد ولی به طور میانگین حجم آن ۱۳۰۰ سی سی می باشد.

به علت اندازه مغز اسکلت جمجمه انسان مدرن با سایر گونه های انسان تفاوتهایی دارد. استخوان جمجمه تقریبا نازک با طاق بر آمده و به طرف بالا و پیشانی عمودی و صاف است.

استخوان تیغه ابرو در هومو ساپینس نسبت به سایر هومو ها بسیار کمتر برجسته است طوریکه میتوان گفت نسبت به آنها اصلا برجستگی ندارد. همچنین فاقد آرواره جلو آمده میباشند.آرواره انسان مدرن نسبت به سایر گونه های هومو قدرت کمتری دارد و دندانهایش کوچکتر است.

اطلاعات بدست آمده از سنگواره ها و همچنین DNA (دی ان ای) انسان مهر تاییدیست بر اینکه انسان تنها یکی از ۲۰۰ گونه پرایماتی (نخستی سانان) است که تا کنون می زیسته اند و در این دسته بندی انسان همراه با سایر ایپ های بزرگ (میمون سانان بزرگ) یعنی گوریل ،اورانگوتان و شامپانزه در یک دسته جای می گیرد.

همچنین ذکر این مورد ضروریست که ما از هیچکدام از میمون سانان امروزی (ایپ ها) سرچشمه نگرفته ایم و تنها با آنها جد و نیای مشترک داریم و دارای خصوصیات مشترک می باشیم.

در مورد جد مستقیم هومو ساپینسها بهترین فرضیه این است که از هومو هیدلبرجنسیس که جد مشترک ما و نئاندرتالها بوده منشا گرفته ایم.

نخستین سنگواره ی یافت شده از هوموساپینسها در سال ۱۸۶۸ بود که عمر او را در آن زمان ۵۰۰۰۰ سال تخمین می زدند.

هوموساپینسهای ماقبل تاریخ نه تنها از ابزار سنگی استفاده میکردند بلکه از سنگ و چوب ابزاری بسیار متنوع مانند قلاب ماهیگیری، نیزه، تیر و کمان، نیزه های پرتابی و سوزن دوزندگی میساختند.این انسان عاقل حتی بیان و زبان ویژه ای هم داشته و بصورت منطقی به حل مشکلاتش می پرداخته است. فرهنگ، ادبیات، موسیقی و هنر مختص به این گونه می باشد. درک و فهم علم، فلسفه، افسانه شناسی و مذهب نیز تنها از اختراعات انسان دانا بوده و هست.

از لحاظ ظاهری انسان مدرن دارای رنگ پوست، چشم، و اندازه قد بسیار متنوع می باشد که از نقطه ای به نقطه دیگر تفاوتهای چشمگیری دارد. همچنین انسان مدرن همیشه به صورت عمودی و روی دو پا راه می رفته و هنوز هم چنین است. بدن انسان به طور متوسط نسبت به بدن شامپانزه ، موهای بیشتری دارد اما چیزی که هست ، موهای بدن انسان کوتاه و کمرنگ هستند و آنطور که باید، به نظر نمی رسند.

برای میلیونها سال تمام انواع انسانها می بایست خودشان غذای خود را پیدا می کردند. آنها مقدار زیادی از ساعات روز را صرف جستجوی و جمع آوری گیاهان و شکار جانوران و جستجوی آنها در غارها می کرده اند.

شواهد اینگونه نشان می دهد که حدود ۱۶۴ هزار سال پیش انسان مدرن صدف خوراکی و ماهی ها را شکار می کرده و می خورده و حدود ۹۰ هزار سال پیش انسان شروع به ساخت ابزار مخصوص صید ماهی کرده است.

تقریبا از ۱۲ هزار سال پیش گونه ما یعنی انسان مدرن شروع به تولید خوراک و ایجاد تغییر در محیط زندگی خود کرد. آنها فهمیدند که می توانند رشد گیاهان و زادو ولد انواع مختلفی از جانداران را تحت کنترل خود دربیاورند و محیط اطرافشان را طبق میل خود تغییر بدهند.

این آگاهی باعث اختراع کشاورزی و دامپروری و بسط و گسترش آن شد. پیشرفت انسان در این امور باعث شد نیاز انسان به مهاجرت و کوچ از نقطه ای به نقطه دیگر به منظور پیدا کردن غذا برطرف شود و انسان بتواند در یک نقطه مستقر شود. بدین ترتیب نخستین جرقه های تمدن و شهرنشینی زده شد.

با زیاد شدن غذا تحت کنترل انسان جمعیت انسان مدرن به صورت چشمگیری رو به افزایش گذاشت و انسان به طور اتفاقی و ناخواسته باعث تغییرات چشمگیری در حیات روی زمین شد.

اما اینجا باید بگوییم که ما هنوز همه چیز را در مورد گونه خود نمی دانیم. مثلا نمی دانیم نیای (جد) مستقیم ما واقعا کدام گونه بوده است. آیا طبق نظر اکثر باستان شناسان هومو هیدلبرجنسیس بوده یا گونه دیگری از انسان سانان (هومو ها)؟ یا اینکه چقدر بین ما و نئاندرتالها تفاوت وجود دارد؟ و آیا در آینده گونه هومو ساپینس دستخوش چه تغییراتی خواهد شد؟

{با نام سایت هوش فرازمینی و نویسنده اشتراک بگذارید}


تاريخ : ۱۳٩۳/۱٢/٢٦ | ۱۱:٤٧ ‎ق.ظ | نویسنده : arash | نظرات ()
  • ویندوز سون | آنکولوژی