وقتی یک ستاره پرجرم به پایان طول عمر خودش برسد در اثر یک انفجار (ابرنواختر یا سوپرنوا ) به کار خود خاتمه میدهد . اما این فرایند چقدر سریع اتفاق میافتد ؟

ستاره میزبان ما خورشید یک ستاره متوسط با جرم متوسط است و چند میلیارد سال دیگه وقتی سوختش یعنی هیدروژنش تموم گردد به مرگ تدریجی مبتلا میشود ابتدا به غول قرمز سپس به کوتوله سفید کم نور کوچک و سردتر تبدیل میشود .

اگر اندازه خورشید ما کمتر از حد کنونیش بود وضعیت بدتر و کندتر نیز میشود . ولی اگر پرجرم تر از حد الانش میبود انگاه مرگ سریعتری را سپری میکرد در حقیقت ستارگانی با جرم چند برابر خورشید ما در یک ابرنواختر زندگیشان تموم میگردد .

به ادامه مطلب بروید 
 

گروه های مختلفی از ابرنواختر ها وجود دارد و هر کدام مکانیسم و طول بازه زمانی متفاوتی دارند . ولی در این مطلب من میخواهم بیشتر درمورد فروپاشی هسته یک ابرنواختر تمرکز داشته باشم . ستاره هایی با جرم بین 8 تا 50 برابر جرم خورشید زودتر از ستاره ما هیدروژن خود را خواعند سوزاند و تبدیل به هلیوم میکنند (از طریق همجوشی هسته ای ) و مقدار زیادی از انرژی در طی این فرایند ازاد میگردد این انرژی جهتی رو به بیرون دارد ولی نیرویگرانشی در جهتی معکوس تعادلی را به وجود میاورد .

وقتی ستاره ای سوخت هیدروژنش تموم گردد و کامل به هلیوم کربن و نئون و غیره تبدیل شود انقدر این روند ادامه میابد تا اهن تولید شود .

مشکل اهن اینجاست که تولید انرژی در هسته نمیکند پس دیگر نیروی برای جلوگیری از فروپاشی وجود ندارد و اینگونه فروپاشی اغاز میگردد سپس بـــــــــــــــــــوم .... یک ابر نواختر رخ میدهد .

در لبه های بیرونی ابرنواختر فروپاشی به سمت داهل سرعتی معادل 70000 متر بر ثانیه دارد یعنی سرعتی معادل 23 درصد سرعت  نور.

یک شوک از هسته نیز طی چند ساعت به سطح ستاره میرسد . عناصر جدید و بالاتر از اهن در این مرحله شکل میگیرد هر عنصری که در جدول تناوبی از اهن بالا تر است .از طلا گرفته تا نقره اورانیوم . ...

یک ابرنواختر چند ماهی طول میکشد و انقدر انرژی عظیمی را ازاد میکند که تا مدتی درخشانی ان از کل کهکشان بیشتر خواهد بود

 

تصویر بالا  اولین ابرنواختر کشف شده در سال 1987 است که 85 روز درخشانی زیاد داشت و در طی دو سال نوررش همجنان قابل دیدن بود .

ابرنواخترهای نوع اول زمانی رخ میدهند که یک کوتوله سفید مواد ستاره همزاد خود را در یک سیستم دوتایی جذب و به جرمی معادل 1.5 برابر خورشید ما برسد و سپس منفجر میشود 

 در کل چندین میلیون سال طول میکشه ستاره ای عمرش را بکند منفجر شود و سوپرنوا رخ دهد کمتر از یک چهارم ثانیه طول میکشه هسته اش فروپاشی کند و چند ساعت طول میکشه شوک درونی اش به بیرون برسد و چند ماهی درخشانی عظیمی این سوپرنوا دارا خواهد بود و نهایتا تا چند سال اثراتی از این ابرنواختر قابل تشخیص است .

آرش آریامنش –وبلاگ هوش فرازمینی

منبع : phys.org
 



تاريخ : ۱۳٩٤/۱/٢۳ | ۱٢:٠٧ ‎ق.ظ | نویسنده : arash | نظرات ()
  • ویندوز سون | آنکولوژی