Exiled Stars Explode far from home 
انفجار ستارگان در تبعید

تصاویر دقیق به دست آمده از تلسکوپ فضایی هابل سه انفجار ابرنواختر در فضای تاریک میان کهکشانی را تایید میکند که این ستارگان میلیون ها سال پیش از کهکشان خود دور شده اند. 
بیشتر ابرنواخترها در داخل کهکشان های شامل میلیاردها ستاره یافت میشوند که هرکدام ممکن است در طول یک قرن دچار انفجار شود.

به ادامه ی مظلب بروید.

 



اما این ابرنواخترهای منفرد در میان سه خوشه ی بزرگ کهکشانی متشکل از هزاران کهکشان یافت شده اند. نزدیکترین ستاره منفرد به این کهکشان ها 300 میلیون سال نوری از آن ها فاصله دارد ( 100 برابر فاصله ی نزدیکترین ستاره از خورشید پروکسیما قنطورس 4.24 سال نوری ) 
این ابرنواخترهای منفرد نادر برای ملیسا گراهام سرپرست تیم مطالعاتی در دانشگاه برکلی کالیفرنیا یادآور داستانی علمی تخیلی ستارگان منفرد است داستان ستاره ای که میلیون ها سال نوری از هر ستاره ای دور است و یکی از سیارات قابل سکونت آن گولتار یک آسمان تقریبا بی ستاره دارد. 
گراهام : "هر سیاره ای در نزدیکی این ستارگان میان خوشه ای ( ستارگان مابین خوشه های کهکشانی ) ستارگانی متراکم و پیر که دچار انفجار ابرنواختری شده اند بی شک آسمان شبی تهی از ستارگان درخشان دارد ." 
گراهام و همکاران او نتایج تحقیقات خود را در روز جمعه 5 ژوئن منتشر کردند. و تحقیقات آن ها همچنین از طرف مجله اخترفیزیک قبول شده است. 
خوشه های متشکل از هزاران کهکشان 
مطالعات جدید تایید میکند که این کشف بین سال های 2008 و 2010 در مورد سه ابرنواختر بدون کهکشان میزبان توسط تلسکوپ موناکی هاوایی انجام شده اما تلسکوپ به سختی قادر به تشخیص یا عدم تشخیص کهکشان میزبان این ابرنواختر ها بوده است. اما حساسیت و دقت تصاویر تهیه شده توسط تلسکوپ فضایی هابل با استفاده از دوربین پیشرفته که 10 برابر بهتر و واضح تر میباشد نشان میدهد که این انفجارها در فضای خالی به دور از هر کهکشانی اتفاق افتاده است. گراهام میگوید که این ستارگان منفرد قبلا متعلق به یکی از این خوشه های کهکشانی بوده اند.

در حالی که به طور معمول ستارگان و ابرنواخترها در داخل کهکشان ها قرار میگیرند کهکشان هایی که در خوشه های سنگین قرار میگیرند فشارهای گرانشی را تجربه میکنند که ترد شدن 15 درصد از ستارگان داخل خود میشوند. طبق بررسی های اخیر در خوشه هایی که جرم زیادی دارند ستارگان از دست رفته در منطقه ی محدود گرانشی فضای میان کهکشانی میان خوشه ای باقی میمانند.
این ستارگان پراکنده و تنها برای دیده شدن کم نور و ضعیف هستند مگر اینکه دچار انفجار ابرنواختری شوند. گراهام و همکاران او در جستجوی ابرنواختر درخشان در فضای میان خوشه ای میباشند تا جمعیت ستارگان منفرد دیده نشده ی اطراف آن را تشخیص دهند. این اطلاعات نشانه هایی در مورد نحوه ی شکل گیری و تکامل ساختارهای بزرگ مقیاس در کیهان را به ما ارائه میدهند. 
گراهام و همکاران او همچنین نواختر چهارمی را کشف کرده اند که توسط تلسکوپ رصد خانه ی هاوایی پیدا شده و به نظر میرسد این نواختر در داخل یک منطقه ی قرمز رنگ گرد قرار دارد که میتواند یک خوشه ی کروی گرد یا یک کهکشان باشد. اگر این نواختر بخشی از خوشه ی ستاره ای گرد باشد اولین ابرنواختری است که در داخل یک خوشه ی ستاره ای کوچک تشکیل یافته کمتر از میلیون ها ستاره قرار دارد.
گراهام : " از آنجایی که ستارگان کمتری در خوشه های ستاره ای گرد وجود دارد تنها کسر کوچکی از ابرنواختر انتظار میرود که در این خوشه ها اتفاق بیفتد" " این ممکن است اولین مورد تایید شده باشد و نشان دهد که درصد ستارگانی که در این کهکشان های کم جرم یا خوشه های ستاره ای گرد منفجر میشوند بیشتر از انتظار ماست " 
Translated By Aida Helix 
Astronomynow.com 



تاريخ : ۱۳٩٤/۳/٢٦ | ۸:٠٦ ‎ب.ظ | نویسنده : arash | نظرات ()
  • ویندوز سون | آنکولوژی