بر طبق مطالعات جدید با استفاده از مشاهدات کاوشگر فضایی اروپا به نظر میرسد تکه های یخ بر روی سطح یک دنباله دار پراکنده شده اند.

فضاپیمای روزتا که در حال حاضر در گردش به دور دنباله دار 67p میباشد 120 نقطه ی نورانی بازتابنده بر سطح دنباله دار شناسایی کرده که طول هرکدام حدااقل چند متر ( در حدود 6 اینچ ) میباشد در حالی که ترکیب بندی این نقاط هنوز مورد آزمایش است

به ادامه مطلب بروید


 

این نقاط در مناطقی قرار گرفته اند که توسط نور خورشید در آن منطقه سایه ایجاد شده . محققان همچنین میگویند طی یک ماه گذشته تغییرات چندانی در این نقاط مشاهده نشده است. .انتونی پرومرول فیزیکدان دانشگاه برن : " آب یخ زده محتملترین توضیح برای وقوع این پدیده ها میباشد. "

سرپرست تیم تحقیقاتی پومپرول : " در زمان مشاهدات ما دنباله دار به اندازه ای از خورشید دور بوده که میزان آب یخ زده ای که تبخیر میشده کمتر از یک میلیمتر در ساعت بوده است. " " در مقابل اگر یخ کربن دی اکسید یا کربن مونوکسید در معرض نور قرار بگیرند خیلی سریع توسط همان مقدار از نور خورشید تبخیر میشوند. بنابراین ما انتظار دیدن این نوع یخ را بر سطح دنباله دار نداشتیم ."

این نقاط حدود 10 برابر روشن تر از متوسط روشنایی سطح دنباله دار هستند که توسط فضا پیمای روزتا اندازه گیری شده اند. بعضی مواقع این نقاط با هم دیده میشوند زمانی که بر روی صخره ها قرار دارند. اعضای تیم تحقیقاتی برآورد میکنند که این امر به خاطر این است که دیوار صخره ای فرسایش یافته یا سقوط کرده است. و مواد را از زیر پوسته ی خاکی خود آشکار کرده است.

در موقعیت های دیگر این نقاط روشن به تنهایی مشاهده شده اند. دانشمندان معتقدند که این موارد نشانگر موادی هستند که از سطح جدا شده اند زمانی که فعالیت حرکت دنباله دار شدید بوده است. اما این مواد به اندازه ی کافی سرعت برای گریز از دام جاذبه ی دنباله دار نداشته اند.

 دنباله دارها به داشتن یخ فراوان معروف هستند بر اساس مشاهده ی دنباله هایی که در پشت مسیر خود به جا میگذارند. زمانی که دنباله دار به خورشید میرسد حرارت خورشید سطح دنباله دار را گرم میکند و باعث ذوب شدن یخ آن میشود این فرایند همچنین باعث آزاد شدن گرد و غبار نزدیک یخ میشود اما همه ی غبارهای رها شده سطح دنباله دار را ترک نمیکنند و به سطح برمیگردند ولی موفق به بازگشت به مکان اولیه خود نمیشوند.

مشخص نیست که چه زمانی این تکه های یخ شکل گرفته اند اما تیم تحقیقاتی 2 نظریه دارد : نظریه اول میگوید زمانی که دنباله دار 67p خیلی نزدیک به خورشید بوده است 6.5 سال پیش فعالیت های این دنباله دار تکه های یخ را به قسمت های سایه دار منطقه کشانده و از آن ها در مقابل خورشید محافظت کرده است. و نظریه دوم میگوید احتمالا کربن مونوکسید و کربن دی اکسید زیر پوسته ی دنباله دار یخ های اطراف را حرکت داده زمانی که دنباله دار از خورشید دور بوده است.

تیم تحقیقاتی همچنین آزمایشاتی را انجام داده است تا بفهمد که چه رویدادی بعد از ترکیب شدن آب با دیگر موارد معدنی رخ داده است.

زمانی که یخ در معرض نور خورشید قرار بگیرد لایه ای از غبار کمتر از چند میلیمتر ایجاد میشود. محققان کشف کرده اند که این لایه نازک غبار میتواند یخ های سطح دنباله دار را پوشانده و آن ها را پنهان کند اما اگر قسمت بزرگی از غبار توسط فعالیت های دنباله دار کنار برود یخ های زیر این لایه آشکار میشود.

نتایج این مشاهدات در مجله ی نجوم و اخترفیزیک منتشر شد و این نتایج بر اساس مشاهدات دوربین Osiris زاویه دار در سپتامبر گذشته میباشد درست یک ماه بعد از رسیدن فضا پیمای روزتا به دنباله دار.

Www.space.com

 

ترجمه : آیدا صفری - وبلاگ هوش فرازمینی 
لطفا با ذکر نام وبلاگ اشتراک بگذارید



تاريخ : ۱۳٩٤/٤/۱٠ | ۱:٠۱ ‎ق.ظ | نویسنده : arash | نظرات ()
  • ویندوز سون | آنکولوژی