حلقه تابشی مرموز کهکشان ها طبق اصل کیهان شناسی نباید وجود داشته باشد !

منجمان مدام در حال کشف ' دورترین' سنگین ترین' و 'پرانرژی ترین' اجرام در کیهان هستند. اما امروز محققان کشف یک ساختار واقعا عظیم را که شامل حلقه ای از کهکشان ها با گستردگی 5 میلیارد سال نوری میباشد اعلام کرده اند. 

به ادامه ی مظلب بروید. 


ساختاری از کهکشان ها که توسط 9 انفجار اشعه ی گاما آشکار شد 7 میلیارد سال نوری از ما دور است و گستردگی آن در آسمان ما 70 برابر قرص کامل ماه است. 
(جی آر بی) یا دیوار تابشی گاما به نظر زمانی دچار انفجارهای تابشی میشود که یک ستاره سنگین به لحظات پایانی زندگی خود نزدیک میشود. هنگامی که ستاره به دلیل پایان سوخت خود از درون منفجر میشود یک سیاهچاله متولد میشود و مقدار عظیمی از انرژی در قالب پرتوهای موازی منتشر میشود و زمین بایستی هم تراز با این پرتوها قرار بگیرد تا سیگنال های شگفت انگیز پرانرژی بتوانند مشاهده شوند و برای اندازه گیری دقیق فاصله ی جی ار بی و موقعیت آن در کهکشان استفاده شوند. 
این دیوار تابشی در رده ی تابش های انفجاری آن لاین گاما قرار دارد که فاصله و موقعیت هر تابش را ضبط میکند. 
منجمان بر این باورند که این انفجارهای تابشی گاما ( و کهکشان هایی که میزبان این انفجارها هستند) هر 9 تای آن ها مرتبط به هم و در فاصله ی یکسان از زمین قرار دارند. 
طبق یافته ها این انفجارهای گاما کاملا از نظر ساختار مشابه همدیگر هستند ساختاری که طبق مدل های کیهانی نباید وجود داشته باشد. 
طبق بیشترین مدل های کیهان شناختی کیهان بایستی توزیعی یکنواخت از مواد در مقیاس های بزرگ داشته باشد این یک اصل کیهان شناختی شناخته میشود و مشاهدات کاوشگر ناهمسانگردی امواج مایکروویو ویکینیسون ناسا و تلسکوپ فضایی پلانک که هردو آن ها تابش های پیش زمینه ی کیهانی ( سی ام بی ) را مطالعه کرده اند با این اصل موافق هستند. 
اما یافته های اخیر این اصل را به چالش کشید و نشان داد که ساختارهایی به بزرگی 1،2 میلیارد سال نوری میتوانند وجود داشته باشند اما یافته های در حال افزایش در پرتگاه های کیهانی ( نقاط دور دست کیهان ) به نظر در تضاد با محدودیت های 1،2 میلیارد سال نوری هستند. 
این حلقه ی تابشی گاما ( جی آر بی) 5 برابر بزرگتر از این محدودیت 1،2 میلیارد سال نوری است یک بی نظمی عظیم و این بزرگترین یافته ی اخیر سال 2013 نیست گستردگی دیگری از جی ار بی آشکار شده که 10 میلیارد سال نوری گستردگی دارد و ساختارهای عظیم دیگر نیز این محدودیت نظری را به چالش میکشند. 
بنابراین چه چیزی میتواند این حلقه ی انفجارات تابشی را به وجود بیاورد؟ 
نظریه ای وجود دارد که بر ساختارهای بزرگ مقیاس کیهانی متمرکز است جایی که خوشه های کهکشانی باهم در یک ساختار شبکه مانند ترکیب میشوند و به دور غلظت هایی از ماده ی تاریک انباشته میشوند. حفره های موجود در این شبکه ووید ها یا فضاهای خالی هستند مناطقی از کیهان که تقریبا عاری از هر ماده ای میباشند و بزرگترین ووید ها یا خلا ها ابر خلا نامیده می شوند. 
اما این سوپر ووید ها در برابر این ساختار عظیم کیهانی هیچ اند. 
لاجوس بالاز از رصدخانه بوداپست : " این ساختار با تمام مدل های کیهانی در تضاد است و یک سورپرایز بزرگ برای ما بود که چیزی به این بزرگی را کشف کنیم و هنوز کاملا درک نکرده ایم که چگونه به وجود آمده است . "
بنابراین آیا اصل کیهان شناسی ناقص است ؟ اینطور به نظر میرسد ! 
مترجم : ایدا صفری 
منبع : space.com



تاريخ : ۱۳٩٤/٥/۱۸ | ۱:٤٩ ‎ق.ظ | نویسنده : arash | نظرات ()
  • ویندوز سون | آنکولوژی