زمانی که یک ستاره به یک سیاهچاله نزدیک میشود جاذبه ی شدید آن باعث به وجود آمدن جزر و مد گرانشی میشود که میتواند یک ستاره را تکه پاره کند . در این جریانات که اختلالات گرانشی کشندی نام دارد مقداری از گازهای ستاره ای با سرعت زیاد به سمت بیرون پرتاب میشود در حالی که بقیه ی مواد ستاره ای در داخل سیاهچاله به دام میفتد. 
 به ادامه ی مطلب بروید.

این باعث تابش شدید پرتوهای x میشود که تا سال ها دوام می آورند. 
تیمی از منجمان یک اختلال کشش گرانشی در داخل کهکشانی کشف کردند که 290 میلیون سال از ما دور است و این کشف نزدیکترین اختلال کشش گرانشی کشف شده در این دهه میباشد. این پدیده که ASASSN 14li نامیده میشود در نوامبر 2014 کشف شد و در نزدیکی ابرسیاهچاله ی مرکز یک کهکشان (PGC 043234 ) اتفاق افتاده. 
بررسی های بیشتر توسط تلسکوپ اشعه x چاندرای ناسا ، کاوشگر انفجار اشعه ی گاما ی ناسا و ماهواره ی نیوتونی XMM آژانس فضایی اروپا انجام شد که تصویر واضح تری توسط بررسی تابش های ایکس اختلالات کشش گرانشی ارائه داد. 
بعد از اینکه یک ستاره توسط اختلال کشش گرانشی نابود میشود ، کشش های شدید گرانشی سیاهچاله باقی مانده ی مواد ستاره را به خود میبلعد ، و این مواد قبل از رفتن به داخل سیاهچاله به صورت قرص دیسک مانند در اطراف سیاهچاله به حرکت در می آیند ، اصطکاک باعث افزایش دمای این دیسک در حال سقوط به سمت سیاهچاله میشود و در اثر این اصطکاک بین موارد داخل دیسک مقدار زیادی پرتوهای ایکس قدرتمند آزاد میشوند و به دنبال این پرتوهای ایکس عظیم مقدار نوری از از مواد ستاره ای در حال سقوط به افق رویداد سیاهچاله گسیل میشود کاهش میابد ، افق رویداد ( مرزی که در آن هیچ نور یا اطلاعات دیگری نمیتوانند فرار کنند ) 
گاز معمولا به صورت قرص افزایشی دیسک مانند به سمت سیاهچاله سقوط میکند اما فرآیندی که باعث شکل گیری این پدیده ی دیسک شکل میشود، پدیده ی قرص برافزایشی نام دارد ، هنوز یک معما است ، تا مشاهده ی پدیده ی ASASSN-14li تیم منجمان توانستند فرایند شکل گیری یک دیسک برافزایشی را مشاهده کنند در واقع با مشاهده ی اشعه ی ایکس در طول موج های مختلف و تشخیص چگونگی تغییر آن ها در طول زمان موفق به مشاهده شدند. 
محققان دریافتند که بیشتر پرتوهای ایکس توسط مواد بسیار نزدیک به سیاهچاله ایجاد شده اند در واقع روشنترین قسمت مواد ممکن است کمترین فضای مدار ایستا را اشغال کنند. 
اما منجمان به تازگی کنجکاو شده اند تا دریابند چه اتفاقی برای گازهایی که وارد افق رویداد نمیشوند اما در عوض از سمت سیاهچاله طرد میشوند می افتد. 
اطلاعات به دست آمده از پرتوهای ایکس نشانگر حضور جریان بادی است که از سمت سیاهچاله خارج میشود و گازهای بیرونی ستاره را حمل میکند اما این جریان به اندازه ی کافی سریع نیست تا بتواند از جاذبه ی سیاهچاله بگریزد یک توضیح محتمل برای کم بودن سرعت این جریان این است که گاز ستاره ی تکه شده یک مدار بیضوی به دور سیاهچاله را دنبال میکند و زمانی که به بیشترین فاصله از سیاهچاله در قسمت های بیرونی مدار بیضوی میرسد آرام تر حرکت میکند. 
بررسی های انجام شده توسط آنالیز پرتوهای ایکس کلیدی در تشخیص ساختار خصوصیات دما و شعاع تابش بوده اند و نشانه های جریان برون ریزی ( تکه پاره شدن ستاره ) را دریافت کردند. 
منجمان امید به یافتن و مطالعه ی پدیده های بیشتری مانند ASASSN-14li هستند تا بتوانند مدل های تئوری در مورد اینکه چگونه سیاهچاله ها محیط های اطراف خود را تحت تاثیر قرار میدهند ،گسترش دهند و در عین حال بیشتر در مورد اینکه سیاهچاله ها با ستارگان یا اجرام دیگر که به آنها نزدیک میشوند چکار میکنند ، بدانند. 
مترجم : آیدا صفری 
آرش بوالحسنی -وبلاگ هوش فرازمینی 
منبع : Phys.org

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: دانستنی های نجوم


تاريخ : ۱۳٩٤/۸/۱ | ۱٠:۳٧ ‎ب.ظ | نویسنده : آرش بوالحسنی | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.