سیاه چاله ها ابدی نیستند . انها ممکن است در نتیجه فرایندهای کوانتومی که در میدانهای گرانشی قوی اتفاق میافتد از بین بروند . 
قبل از اینکه این موضوع را باز کنیم اجازه دهید ابتدا در مورد ماهیت و طبیعت "خلا" صحبت کنیم . خلا از دید عمومی هیچ چیز است اما خلا از دید دانشمندان و فیزیک دان ها هیچ چیز نیست بلکه چیزی است که پس از انکه همه ذرات یعنی همه اجزای هر میدان فیزیکی خارج شدند باقی میماند ...
به ادامه ی مطلب بروید.

فیزیک دانها میگویند حتی اگر از شر هر چیزی در فضا خلاص بشوید خود خلا سرشار از ذرات و ضد ذرات است که هنوز تشکیل نشده اند و مجازی هستند . 
ذرات مجازی نمیتوانند به بیرون منتقل شوند این ذرات در غیاب میدانهای خارجی یعنی زمانی که هیچ گونه انرژی بهشون وارد نشده نمیتوانند به ذرات واقعی تبدیل شوند . 
در هر نقطه از فضای خالی یک ذوج ذره و ضد ذره تنها برای مدتی کوتاه ظاهر میشوند و پس از ان دو ذره با هم ترکیب و ناپدید میگردند . و به حالت اولیه خود برمیگردند . 
حالا با این مقدمه کوتاه از مکانیک ذرات کوانتومی این سوال ایجاد میشود ایا ذرات در همسایگی سیاه چاله ها میتوانند از خلا به وجود ایند ؟ 
بله میتوانند . زمانی که جسمی با بار الکتریکی متراکم شده به یک سیاه چاله ای باردار تبدیل گردد میدان الگتریکی ان به قدری افزایش میابد که ذوج الکترون-پوزیترون تولید میکند .... این اثر محدود به سیاه چاله ها فقط نیست.
استفن هاوکینگ نظرهی پرداز بریتانیایی در سال 1974 به کشف بزرگی رسید . هاوکینگ توانست نشان دهد که فرایندهای کوانتومی برای تولید ذرات به وسیله خودِ سیاه چاله و میدان گرانشی ان وجود دارد و این فرایند جرم و اندازه سیاه چاله را کاهش میدهد!!
اگر یک میدان متغیر تعداد بسیار کمی از ذرات طی تشکیل سیاه چاله تولید کند جریان این ذرات از سیاه چاله تازه تشکیل شده مانند همه فرایندهای دیگر با رسیدن به شعاع گرانشی به سرعت از بین میروند . در واقع هاوکینگ گفت این نتیجه گیری نادرسته جریان از بین نمیره حتی بعد از تشکیل سیاه چاله ادامه دار نیز هست . 
مساله اینه میدان در داخل سیاه چاله اصلا ثابت نیست . گفتیم در خلا ذرات و ضد ذرات در محدوده زمانی اندک میتوانند به وجود ایند و از بین بروند اما در سیاه چاله ها و میدان گرانشی سیاه چاله ممکنه یکی از این ذرات سقوط کنه درون سیاه چاله و دیگری در ان سوی خط افق باقی بماند .
ذره ای که دور شده و به سمت فضای عادی بر میگردد قسمتی از جرم و انرژی سیاه چاله را نیز با خود حمل میکنه . پس تابش کوانتومی ذرات از سیاه چاله ها دیده خواهد شد . 
اگر مثلا سیاه چاله ای به جرم خورشید باشد تابشی با دمای یک ده میلیونیوم درجه خواهد بود . سیاه چاله ها تدریجا درفضا زمان کوچکتری میشوند . به ارامی ناپدید و سپس به انرژی گرمایی تبدیل میشوند .پس هاوکینگ کشف کرد جاودانگی سیاه چاله ها مساله این منسوخ شده است . 
هر چه سیاه چاله کوچکتر بشه...دمای تابش ان بیشتر خواهد شد . 
با کاهش جرم سیاه چاله در جریان تبخیر دمای ان افزایش میابد . و در نتیجه فرایند تبخیر شدت پیدا میکند . تبخیر نهایتا به انفجاری عظیم منتهی خواهد شد انرژی ازاد شده از این انفجار معادل یک میلیون بمب هیدروژنی خواهد بود که هر یک یک مگا تن وزن دارند . 
البته این واقعه در زمانی بسیار طولانی رخ خواهد داد و اگر هیچ نیرویی وارد نشود از سمت خارج ...سپس سیاه چاله ای با جرم ستاره ای پس از یک دوره 10 به توان 66 ساله تبخیر و منفجر میشه . 
سیاه چاله ها به جز فوتون ذرات دیگریتولید میکنند سیاه چاله های نسبتا بزرگ که چند برابر جرم خورشید را دار هستند چنان دمای کمی دارند که تنها میتوانند ذرات بدون جرم تولید کنند این ذرات همیشه باسرعت نور حرکت میکنند . مثل فوتونها ..موئون ها و نوترینوهاهای موئون الکترون و ضد ذره ان ها و همچنین گراویتونها . {البته اخیرا اثبات شده نوترینوها دارای وزن هستند و جایزه نوبل را نیز بردند } 
((آرش بوالحسنی – وبلاگ هوش فرازمینی))


تاريخ : ۱۳٩٤/۸/۳ | ٥:۱٠ ‎ق.ظ | نویسنده : arash | نظرات ()
  • ویندوز سون | آنکولوژی