پیش از این دانشمندان یک شاهراه شناسایی نشده از گرد و غبار را که در سرتاسر راه شیری، بین خورشید و برآمدگی (تحدب) مرکزی کهکشان گسترش یافته است پیدا کرده اند.
این شاهراه توسط اخترشناسانی که وجود آن را اعلام کرده اند "مسیر تاریک بزرگ یا طولانی" نامیده شده است، مسیری غبارآلود پیچ خورده در جلوی تحدب کهکشان.
به ادامه ی مطلب بروید.

دانته مینیتی (پژوهشگر دانشگاه Andres Bello در شیلی و نویسنده راهنمای مطالعه ی مربوط به تفسیر این یافته) به وسیله ی پست الکترونیکی به space.com اظهار داشته است که "برای نخستین بار، می توانیم نقشه ی این مسیر غبارآلود را در مقیاس های بزرگ رسم کنیم، زیرا نقشه های جدید مادون قرمز ما تمام ناحیه ی مرکزی راه شیری را پوشش می دهند".
رسم نقشه ی راه شیری
مرکز یک کهکشان مارپیچی حاوی مجموعه ای از ستارگان است که از بالا و پایین این مارپیچ های مسطح  دارای برآمدگی هستند، بسیار شبیه زرده ی تخم مرغ. بازوهایی که سبب طبقه بندی کهکشان ها می شوند اطراف این برآمدگی می پیچند، که اغلب به شکل یک مارپیچ زیبا می باشند (اگرچه گاهی کشیده تر شده اند). مسیرهای غبارآلود اغلب بین این بازوها قرار دارند، به طوری که سبب به وجود آمدن چالشی خاص برای رسم نقشه ی آن ها می شود.
مینیتی بیان می دارد که "رسم نقشه ی ساختار کهکشان ما بسیار مشکل است زیرا ما درون آن قرار گرفته ایم، و این کهکشان بسیار بزرگ و پوشیده از ابرهای غبارآلودی است که کدر و ناشفاف هستند".
با همکاری تیمی از اخترشناسان، مینیتی از رصدخانه ی فضایی اروپا جهت نقشه برداری کیهانی برای رسم نقشه ی تحدب راه شیری و ناحیه ی دیسکی (صفحه ی دایره ای) نزدیک به مرکز راه شیری (VVV)، در پروژه ای برای پویش راه شیری با استفاده از تلسکوپ VISTA در شیلی، جهت مطالعه ی کهکشان در مادون قرمز نزدیک استفاده کرده است. در این طول موج، تلسکوپ ها قادرند تا از میان ابرهایی از گرد و غبار به گروهی از اشیای شناخته شده به عنوان ستارگان خوشه ی قرمز (RC) که در این برآمدگی قرار دارند نگاه کنند.
ستارگان خوشه ی قرمز دارای هسته های سوزان هلیومی هستند که نور مشابهی را به وجود می آورند بدون اهمیت به این که سن آن ها چقدر است یا ترکیب آن ها چیست. این پدیده سبب می شود تا آن ها مشخص کنندگان قابل اطمینانی برای فاصله نزد اخترشناسان باشند.
بر اساس اندازه گیری ۱۵۷ میلیون ستاره، مینیتی و تیم او دریافتند که ستاره های خوشه ی قرمز (RC) موجود در برآمدگی راه شیری به دو رنگ تفکیک می شوند (تفاوتی که آن ها مشخص کرده اند ناشی از وجود گرد و غبار بین این ستارگان و رصدکنندگان آن ها است. اخترشناسان می توانند جهش مشخصی را بین این دو گروه مجزا مشاهده نمایند) مسیر تاریک غبارآلود این ستارگان را از هم تفکیک می کند.
محققان بیان داشته اند که مسیر تاریک بزرگ به طور تقریبی به میزان ۲۰ درجه در سرتاسر آسمان گسترش یافته است، و به هر دو صفحه ی بالا و پایین کهکشان می رسد. این مسیر به طور کلی به فاصله ی ۱۵۰۰۰ سال نوری از سیستم خورشیدی قرار دارد، اگرچه این تیم هنوز در خصوص پالودن و مشخص کردن دقیق این فاصله در حال مطالعه هستند. این مسیر بیش از این که در داخل این برآمدگی قرار داشته باشد در قسمت خارجی آن قرار دارد، آن ها اظهار داشته اند که اگر این گرد و غبار از میان برآمدگی عبور کند، ستارگان خوشه ی قرمز مرکز بیش از این که دارای شکاف مرتبی باشند دارای توزیع نا منظمی خواهند بود، به گونه ای که برخی از این ستاره ها با ارتفاعی در بالای این صفحه می توانند در قسمت جلوی گرد و غبار قرار گرفته و ما بقی پشت سر آن باشند. با توجه به این مطالعه، در عوض، تمام ستاره های خوشه ی قرمز قرار گرفته در داخل این تحدب در قسمت پشتی این گرد و غبار قرار دارند.
پژوهشگران سال گذشته در مجله ی اخترشناسی و فیزیک نجومی در مقاله ی خود آورده اند که "مدلسازی و نقشه های تفصیلی به منظور آزمودن این ویژگی کهکشانی مهم مورد نیاز هستند".
مترجم : مهرک فرجی
منبع : space.com
آرش بوالحسنی -هوش فرازمینی


تاريخ : ۱۳٩٤/۸/٢٢ | ۳:۳٢ ‎ق.ظ | نویسنده : arash | نظرات ()
  • ویندوز سون | آنکولوژی