اولین نگاه دانشمندان به سیاهچاله ای در حال بلعیدن یک ستاره و پاشیدن زبانه های پرسرعت 
تیمی بین المللی از اخترفیزیکدانان دانشگاه جان هاپکینز برای اولین بار یک ستاره ی در حال بلعیده شدن توسط یک سیاهچاله و فوران شدن مقدار زیادی از مواد با سرعت نزدیک به سرعت نور را مشاهده کردند. 
گزارش داده شده که ستاره ای هم اندازه با خورشید در حالی که از مسیر عادی خود جابه جا میشده است در فشار گرانشی ابر سیاهچاله ای به دام می افتد و بلعیده میشود. 
ون ویلن از دانشگاه جان هاپکینز : " این اتفاقات بسیار نادر هستند و اولین بار است که ما همه چیز نابودی یک ستاره را به همراه فوران مخروطی مواد که جت های سیاهچاله های نامیده میشوند میبینیم و برای ماه های مختلف است که در حال تماشای آن هستیم ." 
به ادامه ی مطلب بروید.

سیاهچاله ها مناطقی در فضا هستند آنقدر چگال  که فشارهای گریزناپذیر گرانشی از فرار ماده گاز و حتی نور جلوگیری میکند و باعث نامرئی شدن سیاهچاله میشود و یک تاثیر خلا مانند در بافت فضا ایجاد میکند. 
اخترفیزیکدانان پیش بینی کرده اند که  زمانی که یک سیاهچاله مقدار زیادی از گاز را تعذیه میکند ، در این مورد کل یک ستاره ، زبانه هایی از پلاسمای پرسرعت -ذرات بنیادی در یک میدان مغناطیسی - میتوانند از دیواره ی نزدیک سیاهچاله یا افق رویداد سیاهچاله فرار کنند و این مطالعات و کشفیات ثابت میکند که پیشگویی ها درست بوده.
ابر سیاهچاله ها ، بزرگترین سیاهچاله ها میباشند که در مرکز پرجرم ترین کهکشان ها قرار دارند و این مورد خاص اندکی سبکتر از طیف یک ابرسیاهچاله میباشد جرمی میلیون ها برابر جرم خورشید دارد اما هنوز در بلعیدن یک ستاره تحت فشار است. 
اولین مشاهده از این ستاره ی در حال نابودی توسط تیمی از دانشگاه اوهایو مشاهده شد با استفاده از تلسکوپ های اپتیکی هاوایی ، و کشف آن توسط تیم در دسامبر 2014 اعلام شد. 
ون ویلن پس از خواندن این ماجرا با تیم اخترفیزیکدانان دانشگاه آکسفورد تماس گرفت. 
این گروه از رادیو تلسکوپ ها برای ردیابی هرچه سریعتر این پدیده استفاده کردند. 
و پس از آن تیمی بیم المللی اطلاعاتی از ماهواره ها و تلسکوپ های زمینی تهیه کردند که سیگنال های اشعه ی ایکس رادیویی و طیف مرئی را تهیه کرده بودند و یک پرتره ی شگفت انگیز چند موجی از این پدیده به دست آورده بودند. 
این کهکشان حدود 300 میلیون سال نوری از ما فاصله دارد در حالی که بقیه موارد قبلی حداقل 3 برابر دورتر بودند.
اولین قدم برای تیم بین المللی از بین بردن این احتمال بود که ممکن است نور از یک جرم چرخان در حال گسترش که دیسک برافزایشی نام دارد منشا شده باشد که زمانی شکل میگیرد که سیاهچاله  ای در حال بلعیدن مواد است و تایید شد که افرایش ناگهانی نور حاصل یک ستاره ی به دام افتاده در دام سیاهچاله است.  
ون ولزن : " نابودی یک ستاره توسط سیاهچاله به طرز زیبایی پیچیده است ، با توجه به مشاهدات ما فهمیدیم که جریان های این دیسک ستاره ای میتواند باعث ایجاد جت های پرسرعت شود که کاملا برای شکل دادن نظریه ای کامل از این رویداد ها ارزشمند است. " 
سال پیش ون ویزل پایان نامه ی دکترای خود را از دانشگاه رادبود هلند تکمیل کرد جایی که در آن رشته ی جت های ابرسیاهچاله ها را مطالعه میکرد . در آخرین سطر پایان نامه او ابراز امیدواری میکند که این پدیده ها را طی ۴ سال کشف کند ولی بعد از چند ماه از مراسم پایان نامه این اتفاقات می افتد. 
مترجم : آیدا صفری 
منبع : Phys.org 
آرش بوالحسنی-هوش فرازمینی


تاريخ : ۱۳٩٤/٩/۸ | ۸:۱٦ ‎ق.ظ | نویسنده : arash | نظرات ()
  • ویندوز سون | آنکولوژی