بعد از تقریبا نیم میلیون سال از ابتدای کیهان بعد از بیگ بنگ جهان کم کم منبسط شد و سرد شد تا ابرهای گازی بتوانند تحت گرانششان متراکم شوند . 
اینها بذر کهکشانهای اولیه بودند . در لابه لای این ابرها و در محدوده های کوچکتر اولین ستارگان شروع به شکل گیری کردند . 
هر قدر این ابرهای گازی متراکم تر میشدند داغتر هم میشدند . زمانی که دمای انها به 100000 درجه رسید الکترونها دیگر نمیتوانستند به دور هسته های هیدروژن و هلیوم بگردند و اتمها متلاشی و پلاسمایی از هسته خالص و الکترونها را به جا میگذاشتند . 
به ادامه ی مطلب بروید.

گاز داغ در تلاش است به سمت بیرون منبسط شود اما برای مجموعه ابرهای گازی که به قدر کافی سنگین هستند گرانش مانع اینکار میشود . 
از انجایی که پروتونها بار مثبتی دارند همدیگر را دفع میکنند . اما هر قدر فروپاشی پیش میرود دما هم زیاد میشود و پروتونها سریعتر حرکت میکنند ... نهایتا در دمایی معادل چند میلیون درجه پروتونها انقدر سریع حرکت میکنند که نیروی هسته ای عنان کار را به دست میگیرد . 
اینجاست که دو پروتون در قبال هم عکس العمل نشان میدهند .یکی از انها پوزیترون و نوترینو تبدیل به نوترون میشود . پروتون و نوترون تحت نیروی هسته ای قوی همجوشی کرده و دوترون ( هسته سنگین تر هیدروژن ) را به وجود میاورند . 
این فرایند انرژی زیادی را ساتع میکند . دوترون مایل هست با پروتون دیگری همجوشی بکند و هسته سبک هلیوم را تشکیل دهند .
هسته های هلیوم جفت شده و بعد از گسیل دو پروتون به هلیوم معمولی تبدیل میشود . 
هر مرحله فرایند همجوشی انرژی مداوم بیشتری  ساتع میکند . 
پوزیترونی که در ابتدای این فرایندها شکل گرفت با الکترونهای موجود در پلاسمای محیط همجوشی کرده و یک جفت فوتون ازاد میکند و انرژی هم ازاد میگردد . 
اینجا یک ستاره هست . همجوشی هسته ای سوخت مرکزی هسته یک ستاره را به وجود میاورد . و در مقابل فروپاشی گرانشی ایستادگی میکند . 
آرش بوالحسنی – هوش فرازمینی


تاريخ : ۱۳٩٤/٩/۱٥ | ٤:۳٢ ‎ق.ظ | نویسنده : arash | نظرات ()
  • ویندوز سون | آنکولوژی