منجمی در آمریکا با اندازه گیری جرم یک کهکشان کوتوله ی همجوار که مثلث 2 (Triagulum ||) نام دارد بیشترین تراکم ماده ی تاریکی که تا به حال در یک کهکشان دیده شده را کشف کرده است. 
ایوان کیربای از مرکز تکنولوژی کالیفرنیا : " جرم کلی که اندازه گیری کردم خیلی خیلی  بیشتر از مجموع کل جرم ستارگان این کهکشان بود و این دلالت بر این دارد که جرم کلی کهکشان تحت تاثیر حجم زیادی از این ماده ی چگال تاریک است. " 
"نسبت ماده  تاریک به ماده ی مرئی در این کهکشان بیشترین حد تا به حال شناخته شده را دارد." 
به ادامه ی مطلب بروید.

کهکشان Triangulum || در اوایل امسال در گوشه ی ره شیری کشف شد که درخشندگی آن به اندازه ی ضعیفترین کهکشان شناخته شده است که Segue 1 نام دارد و تنها شامل ۱۰۰۰ ستاره است . برای مقایسه بهتر ، راه شیری حدود ۱۰۰ میلیارد ستاره دارد.
مشکل داشتن ستاره های کمتر این است که باعث میشود یافت ستاره های بزرگ و درخشان سخت تر باشد و این ها تنها ستارگانی هستند که ما میتوانیم با اطمینان با تلسکوپ های زمینی تشخیص دهیم. 
خوشبختانه تعدادی ستاره برای اندازه گیری فشار گرانشی که بر روی آن ها اعمال میشود کاف است -تنها لازم است که ستارگان را به اندازه ی کافی واضح ببینید تا بتوانید سرعت آن ها را اندازه گیری کنید. زمانی که شما از سرعت ستارگان برای تشخیص فشار گرانشی که بر آن ها وارد میشود استفاده کردید آن موقع میتوانید جرم کهکشان را تعیین کنید.
کیربای فقط توانست ۶ ستاره در نزدیک مرکز کهکشان پیدا کند که برای رصد با تلسکوپ رصدخانه ی کک هاوایی به اندازه کافی درخشندگی داشتند. 
برای ما کیهان شناخته شده به نظر میرسد که از سیارات ، ستارگان ، کهکشان ها و همه انواع گاز و غبار تشکیل یافته اما در واقعیت تمام ماده ی تاریک یا ' نرمال ' تنها 4,9 درصد کل کیهان را تشکیل میدهد.  تعداد ذرات ماده ی تاریک بیشتر از ماده ی معمولی است که 26,8 درصد از کیهان را شامل میشود در حالی که انرژی تاریک 68,3 درصد کیهان را تشکیل میدهد.
اما چون ماده ی تاریک و انرژی تاریک درصد بیشتری از کیهان ما را تشکیل میدهند دلیل بر این نیست که بتوانیم آن ها را ببینیم و به همین خاطر است که آن ها را تاریک می نامیم. 
تنها راه برای تشخیص آن ها اندازه گیری غیر مستقیم حضور آن ها از طریق  فشار گرانشی است که بر اجرام کیهانی و اجزا مختلف کهکشانی وارد میکند. 
تاکنون هیچ کس سیگنال ماده ی تاریک را به طور مستقیم اندازه گیری نکرده اما این کشف که Triangulum || بیشترین تراکم ماده ی تاریک را نسبت به هر کهکشانی دارد میتواند کلیدی برای کشف این روش باشد.
نوع خاصی از ذرات ماده ی تاریک که WIMPS نام دارند به هنگام برخورد یکدیگر را نبود کرده و اشعه ی گاما تولید میکنند که این اشعه با استفاده از تلسکوپ های زمینی قابل ردیابی است. این پرتوهای گاما به اندازه ی کافی برای تشخیص مکان ماده ی تاریک نزدیک هستند اما از آنجایی که پرتوهای گاما در هر جای کیهان میتوانند توسط اجرام دیگر نظیر تپ اختر ها و یا انفجارهای ابرنواختری تولید شوند اشعه های گاما ماده ی تاریک در میان آن ها به راحتی گم میشود. 
و به همین خاطر است که کشف این کهکشان یک شگفتی است : نه تنها به خاطر داشتن بیشترین تراکم ماده ی تاریک بلکه به خاطر این واقعیت که کهکشانی کوچک با ستارگان اندک میباشد و  درسیگنال های گامای به دست آمده از آن مشکلی ایجاد نمیشود و کاملا راحت میتوان پرتوهای گامای حاصل از برخورد ذرات ماده ی تاریک به آن را ردیابی کرد. 
مترجم : آیدا صفری 
منبع : ScienceAlert.com 
آرش بوالحسنی -هوش فرازمینی

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: دانستنی های نجوم


تاريخ : ۱۳٩٤/٩/۱٥ | ٩:٥٥ ‎ق.ظ | نویسنده : آرش بوالحسنی | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.