کشف صدها دنباله دار غول آسا در خارج از منظومه شمسی طی دو دهه ی گذشته به این معنی است که این اجرام خطری جدی تر برای حیات زمین محسوب میشوند. 
تیمی از منجمان رصد خانه ی Armagh و دانشگاه Buckingham  کشف صدها دنباله دار غول پیکر را در سیستم خارجی منظومه شمسی در طی دو دهه ی گذشته گزارش داده اند و این نشان میدهد که این اجرام خطری جدی برای حیات زمین محسوب میشوند.  این تیم تحقیقات اخیر خود را در رسانه ها گزارش داده اند. 
این دنباله دارهای عظیم که قنطورس نیز نامیده میشوند در مدار هایی بی ثبات حرکت میکنند و از کنار سیارات خارجی غول پیکر گازی مانند مشتری ، زحل ، اورانوس و نپتون عبور میکنند. 
میدان های گرانشی این سیارات میتواند دنباله دارها را به سمت زمین منحرف کند. 
به ادامه ی مطلب بروید.

قنطورس ها به طور معمول 30 -60 مایل (50-100 ) کیلومتر پهنا دارند . اندازه آن ها بزرگتر بوده و هرکدامشان به تنهایی جرمی بیشتر از تمامی شهاب های رد شده از زمین را دارند.  محاسبه ی سرعتی که این دنباله دارها در آن سرعت وارد منظومه ی شمسی میشوند نشان میدهد که یکی از آن ها به سمت مدار زمین در هر 40000-100000 سال یکبار منحرف خواهد شد.  انتظار میرود در فضای نزدیک اطراف زمین این دنباله دارها متلاشی شده و بخش های بزرگتر آن به همراه دیسک های غباری وارد سیستم منظومه شمسی شده و به طور اجتناب ناپذیر به سیاره ما برخورد کنند.

وقفه های مکرر در پیشرفت های تمدن های باستانی همراه با دانش  در حال پیشرفت ما از مواد میان سیاره ای در فضای اطراف زمین 30000 سال قبل ورود یک قنطورس را نشان میدهد. این دنباله دار غول آسا سیستم داخلی سیارات را به همراه دیسکی از گرد و غبار که در تمام طول مسیر حرکت خود در حال افزایش بوده بهم میریزد.  
موارد خاصی از اختلالات محیطی در سال های 10,800 و  2300 قبل از میلاد توسط زمین شناسان و دیرینه شناسان تشخیص داده شده که با کشف جدید از حضور این دنباله دارها همخوانی دارد. بعضی از بزرگترین انقراض ها در گذشته های دور از جمله انقراض و نابودی دایناسورها 65 میلیون سال پیش ممکن است به دلیل حضور همین دنباله دارهای غول آسا باشد. 
ناپیر یکی از اعضای محققان : " در سه دهه ی گذشته ما در بررسی خطر برخوردهای بین زمین و سیارک ها تحقیقات فراوانی انجام داده ایم و کار ما نشان میدهد که باید فضاهای فراتر از مدار مشتری را برای یافتن قنطورس ها دنبال کنیم. اگر حق با ما باشد پس این دنباله دارها خطری جدی برای ما محسوب میشوند و زمان شناسایی بهتر  آن ها فرا رسیده است. " 
محققان همچنین شواهدی از زمینه های متفاوت علمی در جهت تایید نظریه خود ارائه کرده اند. برای مثال  سن و سال گودال های زیرمیلیمتری که در ماموریت های آپولو بر روی ماه کشف شده اند زیر 30000 سال میباشد که نشان دهنده ی افزایش گسترده ی حضور گرد و غبار و سیارک های ریز در سیستم داخلی منظومه ی شمسی است. 
مترجم : آیدا صفری 
منبع : Astronomy.com 
آرش بوالحسنی -هوش فرازمینی

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: دانستنی های نجوم


تاريخ : ۱۳٩٤/۱٠/۱۱ | ٩:٠٥ ‎ق.ظ | نویسنده : آرش بوالحسنی | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.