منجمان فکر میکنند که ممکن است ساختارهای غول آسای پنهان در راه شیری را کشف کرده باشند ،این ساختارها به نظر بسیار عظیم هستند -تقریبا به اندازه ی مدار زمین به دور خورشید و میتوانند کمکی به توضیح این باشند که جرم گم شده ی کیهان در کجا قرار گرفته. 
تشخیص این سازه ها توسط منجمان رصد خانه ی رادیو تلسکوپ استرالیای شرقی  انجام گرفت ،  هرچند تحقیقات قبلی به حضور آنها اشاره ای کرده بود. 
این ساختارها الزاما به نظر میرسد که توده هایی از نوع خالصی از ماده باشند. احتمالا ابرهایی از گاز سرد در میان گازهای رقیق موجود در بین ستارگان و به نظر میرسد که شکل های عجیبی دارند. منجمان آن ها را مانند رشته های توخالی یا فندق هایی با مواد پوسته ای و هسته ی توخالی و یا موادی ورقه ای توصیف میکنند. 
به ادامه مطلب بروید 

 

اینکه آنها از کجا آمده اند قدمتشان چقدر است و یا اینکه چه تعداد از آن ها ممکن است در کهکشان ما وجود داشته باشد یک راز است. هرچند به گفته ی کیت بانیستر از رصدخانه ی CSRIO " این مرحله فقط بر پایه حدسیات است " 
"هزاران عدد از این ساختارها در کهکشان ممکن است وجود داشته باشند." 
این ساختارها توسط مشاهده ی تاثیر لنزهای گرانشی که بر روی کهکشان های دور داشتند کشف شدند. یک مورد خاص توسط بازتاب و یا خمش نور یک کوازار در داخل کهکشان به نام PKS 1939-315 دیده شده بود. 
در ژوئن سال 2014 هنگامی که نور این ساختار در مسیر خود به سمت ما بود دچار اغتشاش و آشفتگی به ویژه در طول موج رادیویی میشود. 
این مورد کاملا مشابه پدیده ی لنز گرانشی نیست. پدیده ای که در آن یک جرم سنگین نور جرم دورتر را خم میکند و تاثیری مشابه به نام پدیده ی حلقه ی انیشتین یه وجود می آورد. اما نکته ی جالب این است که این ساختارها در طیف نور مرئی تاثیری ندارند و این نشان دهنده ی آن است که ساختارها عاری از هرگونه مواد جامد هستند. 
بانیستر میگوید در اینجا لنز گرانشی از نوع پلاسما است که کاملا برابر با بازتابش و لنز گرانشی نور مرئی است درست مانند خمش نور در شیشه یک لیوان شراب. 
ما همچنین سرعت آن ها را نیز میدانیم. آنها با سرعتی حدود ۵۰ کیلومتر در ثانیه از طریق واسطه های میان ستاره ای خود حرکت میکنند و آن هایی که تاکنون کشف شده اند حدود ۳۰۰۰ سال نوری از ما فاصله دارند. اما بخش واقعا جالب ماجرا این است که این ساختارهای قبلا کشف نشده میتوانند همان دلیلی برای بخش بزرگی از جرم پنهان در راه شیری باشند. 
بنیستر میگوید که این پدیده نشان میدهد که تقریبا ۴ درصد کیهان باید از اتم ها ذرات سنگین باریم و چیزهایی تشکیل شده باشد که من و تو را می سازد. 
مشکل اینجاست که به حساب آوردن تمامی موادی که ما میتوانیم ببینیم به مقدار ۴ درصد کیهان نمیرسد بنابراین برای حل مشکل چیزی دیگر باید وجود داشته باشد و این ساختارهای نامرئی حداقل در طول موج های بصری میتوانند پاسخ ما باشند. 
بانیستر : " امیدواریم که با کار خود اندکی این فرضیه را روشن کنیم که چطور این ساختارها ممکن است شکل گرفته باشند. " 
مترجم : آیدا صفری 
منبع : iflescience.com 
آرش بوالحسنی-هوش فرازمینی

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: دانستنی های نجوم


تاريخ : ۱۳٩٤/۱۱/٦ | ۱٠:٤٤ ‎ق.ظ | نویسنده : آرش بوالحسنی | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.