مطالعه ی جدیدی بیان می دارد که یک اثر گلخانه ای قوی می تواند شانس های حیات را بر روی یک سیاره از بین ببرد.
تا زمانی که خلاف آن ثابت شود، دانشمندان بر روی زمین فرض کرده اند که آب برای ایجاد زندگی بر روی سایر سیارات ضروری است. در جستجوی حیات خارج از سیستم خورشیدی (منظومه ی شمسی)، دانشمندان بر روی "ناحیه ی قابل سکونت" اطراف سایر ستارگان تمرکز کرده اند. 
به ادامه ی مطلب بروید.

 درون چنین ناحیه ی سکونت پذیری، سیارات شبیه زمین برای وجود آب مایع بر روی سطح نه خیلی داغ هستند و نه خیلی سرد.
سیاره ای که در مداری خیلی نزدیک به خورشید خود می چرخد ممکن است به دلیل گرمای خورشیدی نیمه سوخته (خشک) شده باشد. اما اکنون دانشمندان تصور می کنند که یک اثر گلخانه ای بی نهایت نیز می تواند یک سیاره را به شرایط خشک سوق دهد، مشابه با آنچه که برای ونوس (ستاره ی زهره) اتفاق افتاده.
مطالعه ی جدیدی نشان می دهد که گرم شدن در اثر دی اکسید کربن به اندازه ی گرمای خورشیدی در خشک کردن یک سیاره قدرتمند است. مطالعه ی مربوط به مدلسازی در مجله ی Nature Communications به چاپ رسیده است.
محقق راهنمای این مطالعه و پژوهشگر فوق دکترا در انستیتوی هواشناسی Max Planck در هامبورگ، آلمان، آقای Max Popp بیان داشته است که "این مطالعه جالب توجه است زیرا نشان می دهد که نیاز داریم تا بیش از تنها موقعیت یک سیاره بدانیم تا دریابیم آیا سکونت پذیر است یا خیر".
در مورد ونوس جهنمی و داغ، آبی که از سطح این سیاره تبخیر می شود در اتمسفر سیاره بالا رفته و در نهایت به فضا می گریزد. این پدیده "گلخانه ی مرطوب" نامیده شده است. اکنون اتمسفر ونوس تقریبا به طور کامل کربن دی اکساید است. (زمین قادر است تا آب موجود بر روی خود را حفظ کند زیرا اتمسفر بالایی این سیاره کاملا خشک است).
برای درک بهتر شرایطی که چنین اثرات گلخانه ای بی نهایتی را به وجود می آورند، Popp و همکارانش یک مدل سه بعدی از سیاره ای شبیه زمین را که به طور کامل با آب پوشیده شده است به وجود آورده اند. این دنیای آبی شبیه سازی شده نشان می دهد که دانشمندان می توانند از اثرات پیچیده ی اقلیم ها و فصل ها چشم پوشی کنند.
پژوهشگران کشف کرده اند که سطوح کربن دی اکساید در این مدل زمانی به ۱۵۲۰ قسمت بر میلیون رسیده، اقلیم این سیاره ناپایدار بوده است. طبق گزارشات این مطالعه دماهای سطح به سرعت تا حدود ۱۳۵ درجه ی فارنهایت (۵۷ درجه ی سانتیگراد) بالا رفته و پدیده ی گلخانه ی مرطوب و گرمی را به وجود می آورد. (این اندازه گیری نشان می دهد که به ازای هر یک میلیون مولکول هوا ۱۵۲۰ مولکول کربن دی اکساید وجود دارد).
به گفته ی Popp به Live Science "سیاره ای شبیه زمین در نهایت به یک اقلیم بسیار گرم تغییر می یابد،  و این پدیده به طور نسبتا ناگهانی اتفاق خواهد افتاد".
به گفته ی Popp، پژوهشگران تصور می کنند که تغییرات در الگوهای ابری بزرگ مقیاس اثر گلخانه ای مرطوب و گرمی را به وجود می آورند. موقعیت و ضخامت پوشش ابری می تواند مقدار گرمای خورشیدی را که در یک سیاره به دام می افتد تغییر دهد.
به گفته ی پژوهشگران، اگرچه یافته ها پیشنهاد می دهند که گازهای گلخانه ای می توانند به اندازه ی چرخش در مداری بسیار نزدیک به خورشید برای یک سیاره کشنده باشند، این فرآیند در سطوحی از کربن دی اکساید اتفاق خواهد افتاد که به طور قابل توجهی بیشتر از آنچه امروزه بر روی زمین تجربه شده است باشند. 
بنا بر اظهارات Popp، ایجاد یک اثر گلخانه ای مرطوب مشابه بر روی زمین در اثر فعالیت های انسان به طور محتمل غیر ممکن است. به گفته ی پژوهشگران، به منظور انجام آن، فعالیت انسان باید غلظت کربن دی اکساید را به طور قابل توجهی در اتمسفر افزایش دهد، حتی بیش از این که تمام ذخایر سوخت فسیلی در دسترس سوزانده شوند.
به بیان Popp، "این یک مطالعه ی ایده آل طراحی شده جهت مقایسه ی بین گرمایش خورشیدی و کربن دی اکساید است". به این ترتیب، Popp اظهار داشته است که سناریوی مشابهی برای زمین به این زودی ها اتفاق نخواهد افتاد.
مترجم:مهرک فرجی
منبع: space.com

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: دانستنی های نجوم


تاريخ : ۱۳٩٤/۱٢/۳ | ٢:۱٦ ‎ق.ظ | نویسنده : آرش بوالحسنی | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.