طبق گزارشات چین در حال ساخت برخورد دهنده ی ذرات به بزرگی 2 برابر و قدرتی 7 برابر برخورد دهنده ی ذرات سرن است. بر طبق داده های China Daily این وسیله ی جدید قابلیت تولید میلیون ها ذره ی بوزون هیگز را دارد. ذره ای که توسط برخورد دهنده ی سرن به عنوان ذره ی خدا در سال 2013 کشف شد. 
وال یوانگ مدیر موسسه فیزیک انرژی و آکادمی علوم : " ما طراحی کانسپتوال را به اتمام رسانده و بررسی ها و بازرسی های دقیق را انجام داده ایم و طرح نهایی تا پایان سال 2016 به اتمام خواهد رسید. " 
این موسسه بخش عمده ای از پروژه های فیزیک انرژی را انجام داده همانند برخورد دهنده ی الکترون پوزیترون بیجینگ و آزمایش رآکتور نوترینوی دایا بای.  اکنون دانشمندان در حال آماده سازی برخورد دهنده ای با ۷ برابر انرژی برخورد دهنده ی هادرون در اروپا هستند. 
به ادامه ی مطلب بروید.

اولین مرحله ی پروژه بین سال های 2020 تا 2025 شروع خواهد شد.
دنیس کالدول مدیر بخش فیزیک موسسه علوم ملی : " تاکنون مدل استاندارد ماده را میتواند توضیح دهد اما میدانیم که باید چیزی فراتر از مدل استاندارد وجود داشته باشد. " 
"این مدل احتمالی جدید فیزیک تنها میتواند با رو نمایی اطلاعات جدید از LHC بعدی به دست بیاید. " 
مدل استاندارد هیچ توضیحی برای گرانش که یکی از 4 نیروی بنیادی در جهان است ندارد این مدل همچنین نمیتواند ماهیت ماده ی تاریک -ماده ی نامرئی که تنها بوسیله ی گرانش با کیهان برهم کنش دارد - و یا اینکه چرا در ابتدای شکل گیری کیهان اولیه ماده بر پاد ماده غالب شد توضیحی ارائه دهد. 
جرم بسیار اندک بوزون هیگز بیان میکند که ماده اساسا ناپایدار است. 
گرالد هوف فیزیکدان برنده ی جایزه ی نوبل فیزیک در طی مصاحبه خود گفته که اگر این برخورد دهنده ساخته شود صدها و بلکه هزار ها دانشمند فیزیک از تخصص های دیگر از تئوری محض گرفته تا فیزیک عملی و مهندسی را گرد هم می آورد. 
در جولای 2012 مرکز پژوهش های فیزیک ذرات اروپا سرن CERN عنوان کرد که ذره ای را که مدت های بسیار به دنبال آن بوده یعنی بوزون هیگز یا ذره خدا را کشف کرده که به عنوان عامل بسیار مهم در توضیح اینکه چرا ذرات بنیادی دیگر جرم دارند شناخته میشود. این کشف به عنوان یکی از مهمترین اکتشافات قرن شناخته میشود. 
دانشمندان امیدوارند که این پروژه توضیحات بیشتری در مورد ماهیت کیهانی که در آن زندگی میکنیم ارائه دهد. 
این بخش از مرز پر انرژی فیزیک تنها یک هدف عمده دارد : کاوش مستقیم هر بخش ناشناخته ی فیزیک و به عنوان یکی از عظیم ترین تلاش ها برای کامل کردن ذرات عناصر ناشناخته ی مدل استاندارد فیزیک ذرات همراه با تحقیقاتی در مورد نشانه هایی از فیزیک فراتر شناخته میشود. 
این اندازه گیری ها پایه و اساس تحقیقات فیزیک فراتر از مدل استاندارد را شکل میدهد. 
از زمان کشف بوزون هیگز در سال 2012 جستجوهای ابر تقارن و نشانه های مختلف از پدیده های جدید فیزیک عجیب غریب توسعه پیدا کرده و پارامترهای جدیدی از فادر حال کشف شدن است. 
در سال 2016 برخورد دهنده ی بزرگ هادرون قدرتمندترین درهم شکننده ی پروتون جهان در حال آماده سازی خود برای برخوردهای بزرگ است که دانشمندان امیدوارند ذرات جدیدی کشف شود که بتواند درک ما از کیهان را به طور اساسی تغییر دهد. دانشمندان این هفته آزمایش های جدید خود در LHC را از سر خواهند گرفت. 
ال اچ سی در داخل تونلی 27 کیلومتری در مرز میان سوئیس و فرانسه واقع شده. 
در سال 2012 از آن برای اثبات وجود ذره ی بوزون هیگز با خورد کردن پروتون های پر انرژی در سرعت نزدیک به سرعت نور استفاده شد. این آزمایشگاه بزرگ ممکن است تئوری عجیب ابر تقارن را اثبات کند که بیان کننده ی وجود یک جفت یا تقارن متضاد سنگین تر برای هر ذره در کائنات است. 
بر طبق یکی از نظریه ها جفت های فوتون غیر منتظره اضافی مشاهده شده در سال قبل میتواند جفت بزرگتر ذره ی هیگز باشد. 
دانشمندان بوسیله ی برخورد دهنده ی هادرون میتوانند فقط صدها ذره ی هیگز را بررسی کنند که برای شناخت ساختار و ویژگی این ذرات کافی نیست. 
برخورد دهنده و شتاب دهنده ی مدور الکترون پوزیترون چینی CEPC میلیون ها ذره ی بوزون هیگز را تولید خواهد کرد که اجازه ی درک عمیق تر و دقیق تری را به ما خواهد داد. 
ونگ میگوید : " روش تکنیکی که ما در این شتاب دهنده انتخاب کرده ایم با LHC فرق دارد. LHC ذرات پروتون را به یکدیگر برخورد میدهد و ذرات هیگز را همراه با ذرات دیگر تولید میکند در حالی که CEPC الکترون ها و پوزیترون ها را به هم برخورد میدهد تا محیطی کاملا تمیز برای ایجاد ذرات هیگز فراهم کند. 
کارخانه تولید بوزون هیگز تنها اولین قدم از این نقشه بلند پروازانه است. فاز دوم این پروژه SPPC ( برخورد دهنده سوپر پروتون-پروتون) نام دارد که نسخه به روز شتاب دهنده LHC است. 
ال اچ سی سطوح انرژی محدودی دارد.
و غیر ممکن است بتواند سطح انرژی فعلی خود را افزایش دهد. 
اما SPPC قدرتی در حد 100 Tev برخورد دهنده ی پروتون-پروتون خواهد داشت. 
اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود اولین فاز پروژه ی CEPC بین سال های 2020 تا 2025 شروع خواهد شد و فاز دوم آن در سال 2040. 
نیما ارکانی حامد از مرکز مطالعات پیشرفته آمریکا : " چین عرصه کاملا جدیدی را وارد حیطه علم کرده و به کمک نیاز خواهد داشت اما پشتیبانی مالی و انگیزه بسیار دارد. " 
دیوید جی گراس فیزیکدان برنده جایزه نوبل سال 2004 اذعان میکند که هرچند هزینه های این پروژه بسیار سنگین است اما منافع آن بسیار بزرگ خواهد بود و چین پیشرو موقعیت بسیار مهمی در فراسوی مرز علوم پایه خواهد بود. 
مترجم : آیدا صفری 
منبع : dailygalaxy.com
آرش بوالحسنی-هوش فرازمینی

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: مکانیک کوانتوم


تاريخ : ۱۳٩٥/٥/۱۸ | ۳:٢۸ ‎ق.ظ | نویسنده : آرش بوالحسنی | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.