هشدارهای مهلکی از جلسه ی پاییز اتحادیه ی ژئوفیزیک امریکا بیرون آمده است. اگر یک شهاب آسمانی یا یک دنباله دار در مسیر برخورد با سیاره ی ما بود، ما تدارک مقابله با آن و دفاع از خودمان را نداشتیم.
با توجه به اظهارات دکتر Joseph Nuth، پنج سال طول می کشد تا فضاپیمایی برای منحرف کردن یا تخریب هر سنگ آسمانی طراحی، ساخته و پرتاب شود. و به نظر می رسد که انجام آن ضروری باشد چرا که زمان وقوع چنین رخدادی نزدیک تر شده است.
در یک کنفرانس Nuth بیان داشته است که، "بزرگ ترین مشکل، در اصل، این است که کار زیادی در این خصوص در حال حاضر نمی توانیم انجام دهیم".
او و همکارانش دو پیشنهاد برای بهبود شانس هایمان ارایه کرده اند: ایجاد یک رصدخانه ی فضایی مختص جمع آوری داده ها در خصوص تهدید بالقوه، و فضاپیمای رهگیری هوایی حامل صلاح هسته ای برای ممانعت از رسیدن آن به ما.
هر دو وسیله باید ساخته شده و (صرفنظر از تست های منظم) تا زمانی که به آن ها احتیاج پیدا می کنیم نکهداری شوند. این رصدخانه باید هنگامی که یک شهاب آسمانی بالقوه خطرناک را کشف می کنیم، برای جمع آوری داده های دقیق تر مستقر شده و آرایش یابد. فضاپیمای رهگیری کننده وقتی که بدانیم قطعیت برخورد آن بالاست پرتاب خواهد شد.
مابقی پنل متشکل بوده است از سه دانشمند برای لابراتوار ملی Los Alamos، به نام های دکتر Robert Weaver، دکتر Catherine Plesko، و دکتر Galen Gisler، که در خصوص چگونگی بهترین راه منحرف کردن یک سنگ آسمانی بالقوه و برخی از پیامدهای آن بر روی زمین، در زمان برخورد گفتگو کرده اند.
پژوهشگران اظهار داشته اند که فاکتورهای بسیاری برای بررسی هنگام طراحی دفع یک شهاب آسمانی وجود دارند از جمله اندازه (هنگام کشف یک جسم) و غیره. و بر اساس آن ها، می توان تصمیم گرفت که کدام یک از دو استراتژی احتمالی منحرف کننده را می توان استفاده کرد، یک صلاح هسته ای یا یک ضربه زننده.
دکتر Weaver اظهار داشته است که، "روش برخورد کننده می تواند در صورت داشتن زمان کافی برای هدایت آن بسیار اثرگذار باشد". این روش از یک "گلوله توپ" برای ضربه زدن به شهاب آسمانی استفاده می کند، که اندازه حرکتی را به سنگ آسمانی می دهد و آن را به مداری دیگر می فرستد.
ما برای آماده سازی و پرتاب موفقیت آمیز یک برخورد کننده به دهه ها زمان نیاز داریم، بنابراین اگر با مشکل کمبود زمان مواجه باشیم، انفجار هسته ای گزینه ی انتخابی خواهد بود.
همچنین دکتر Plesko اضافه کرده است، "ما در حال انجام تکلیف خود بسیار با دقت قبل از هفته های آخر هستیم. ما نمی خواهیم در حال انجام محاسبات خود قبل از وقوع یک حادثه باشیم. ما باید این کار را انجام داده باشیم".
این پژوهش به طور امیدوار کننده اهمیت ردیابی آسمان ها را برای تهدیدهای بالقوه تکرار می کند. از ۱ میلیون شهاب آسمانی خطرناک بزرگ تر از ۳۰ متر (۱۰۰ فوت) که اطراف سیاره ی ما می چرخند، تنها ۱/۵ درصد آن ها را پیدا کرده ایم.
مهرک فرجی
 

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: دانستنی های نجوم


تاريخ : ۱۳٩٥/٩/٢۸ | ٧:٠٢ ‎ب.ظ | نویسنده : آرش بوالحسنی | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.