هوش فرازمینی

اخبار نجوم و حیات فرازمینی

تمدنهای گم شده زیر اب (اتلانتیس)
ساعت ٤:٥۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/٤/٢۳   کلمات کلیدی: فرازمینی های باستانی
برگرفته شده از مستند 
همین چندی پیش بود که دانشمندان تایید کردن که در اثر یک واقعه بزرگ جغرافیایی جزیره بسیار بزرگی که تقریبا میشه گفت یک قاره در حدود 8.5 تا 10 هزار سال پیش بین قاره امریکا و اروپا ناپدید شده ..شواهدشم در اعماق اب پیدا کردند 
بسیاری نیز ان را به طوفان نوح ربط دادن که البته درست هم هست با توجه به شواهد تاریخی به جا مانده...
افلاطون در کتابش از نابود شدن شهر پیشرفته ای در 360 سال پیش از میلاد صحبت میکنه
شهری با دوایر متحدالمرکز که در 9000 سال پیش در اوج رونق بوده
آتلانتیس نیروی دریایی عظیمی داشته ، این نیرو در پی حمله به آتن شکست میخوره و این باعث میشه آتلانتیس در یک شبانه روز در آتش و دود فراوان نابود بشه ( عده ای معتقدن غرق شده و عده ای معتقدن آتلانتیس یک سفینه ی مادر بوده و در شرف نابودی به آسمان رفته )
آتلانتیس از ابتدا با فرازمینی ها در ارتباط بوده و توسط پوزایدون (خدای آبها ) "انکی" کشف شد
پوزایدون یک زن زیبای زمینی رو بار دار میکنه و برای مراقبت از نسل جدیدش ( نیمه آنوناکی ها ) شهر آتلانتیس رو پیدا میکنه
طبق گفته ی افلاطون این شهر روبروی ستون هرکول قرار داشت یعنی پشت تنگه ی جبل الطارق یه جایی بین مراکش و اسپانیا
البته به عقیده ی بعضی دانشمندا خرابه های زیر آب در مجمع الجزایر باهاماس در جنوب شرقی فلوریدا (بسیار نزدیک به مثلث برمودا ) میتونه باقیمانده های آتلانتیس باشه...به ادامه مطلب بروید
 

 

بناهایی باستانی، در عمق آبها. شهری پُر رونق در زمانی دور که اکنون در عمق نیم مایلی زیر آب است. شهرهای گمشده‌ای که هزاران سال پیش زیر آب رفتند.
- در همه جای دنیا شهرهای غرق شده وجود دارند. بیش از دویست شهر غرق شده، فقط در منطقه مدیترانه تا به حال پیدا شده.
- این چیزی که ما میبینیم، بقایای شهرهاست، از زمانی که اغلب باستانشناسان به ما میگویند که هیچ شهری در جهان وجود نداشته.
آیا بناهای زیر آب، مثالهایی از تمدنهای اولیه بشریست؟ یا اینکه شاهدیست بر مهارتهایی فراتر از بشر اولیه؟ در اینصورت، از کجا آمده‌اند؟
- افسانه‌های بومی، به وضوح میگویند که چیزی یا کسی نازل شده، و بعد، دانش، ناگهان شکوفا شده.
- افسانه‌های بسیار زیادی وجود دارد درباره نورهایی که از زیر آب بیرون می‌آیند.
- کم‌کم به این نتیجه میرسید که یک نوع پایگاه غریبه‌های باستانی در زیر آب هست.
میلیونها نفر در سراسر جهان بر این باورند که ما در گذشته با موجودات فضایی ملاقات داشته‌ایم. اگر این موضوع حقیقی باشد چه؟ آیا موجودات فضایی حقیقتا در شکل گرفتن تاریخ ما نقش داشته‌اند؟ و اگر اینگونه بوده باشد، چه شواهدی در اعماق آبها آرمیده است؟

بیش از هفتاد و یک درصد از سیاره ما یعنی اقیانوسهای زمین، گستره‌ای وسیع و معماهایی کشف ناشده‌اند. با توجه به تاریخ موجود، انسان تنها میتواند «حدس» بزند که چه چیزی در زیر سطح اقیانوسها آرمیده است. اما تکنولوژی نوین به اعماق دست یافته است. کاوشگران سراسر دنیا، در حال کشف غیر منتظره‌ها هستند. مجموعه‌های زیر آب و بناهایی پیچیده که اسناد تاریخی جنجال‌برانگیز را به مبارزه میطلبند.


بقایایی از تمدنهای شهری در قسمتهایی از زمین وجود دارند. در خشکیهای زمین متعلق به حدود 10،000 و چند سال پیش. و این یعنی این که تمدنهای شهری هزاران سال قدیمیتر از تصور بسیاری از دانمشندان هستند.

نظریات علمی میگویند که در دوره‌ای از آخرین عصر یخبندان زمین، سطح اقیانوسها بسیار پایینتر از امروز بوده است.


باید تصور کنید یک دنیایی را که در آن دو مایل قطر یخ، بر روی اروپا و شمال آمریکا به شکل انباشت حجم عظیمی از آب بوده است. و ما میدانیم که این یخ در حدود 21،000 سال پیش شروع به ذوب شدن کرده و این ذوب شدن هم در حدود ده هزار سال پیش متوقف شده.

نتیجه اینکه زمینهای ساحلی به تدریج در جریان بالا آمدن سطح آب، غرق شدند. 


ده میلیون مایل مربع خشکی زیر آب رفته در کل دنیا. به جرات میتوان گفت که اندازه‌ای در حد کل اروپا و چین به کلی از صحنه روزگار پاک شدند. اصلا از داستان حذف شدند. و به نظر من، باستانشناسی به اندازه کافی در باره این خشکیهای غرق شده و گم شده تحقیق نمیکند.

در حالیکه بسیاری از بستر اقیانوسها همچنان برای هزاران سال کشف ناشده باقی بود، فیلسوفان و دانشمندان، غرق در یکی از بزرگترین رازهای دریاها بودند: افسانه کلان شهر گمشده «اتلانتیس».


میگویند کتابهایی که درباره «اتلانتیس» نوشته شده، بیشتر از هر موضوع دیگریست. اما بیشتر دانسته‌های ما از فیلسوف یونانی «افلاطون» به دست آمده که دو کتاب درباره «اتلانتیس» و «کریتیاس» نوشته.

در سال 360 پیش از میلاد، افلاطون «اتلانتیس» را به عنوان شهری بسیار پیشرفته توصیف کرده با دیوارهایی متحدالمرکز، که 9000 سال پیش از زمان خود او در اوج رونق بوده است (تصویر 1).


توصیفاتی از قصرهای عظیم سلاطین در آن وجود دارد. اشاره میکند که «اتلانتیس» نیروی دریایی عظیمی داشته که برای فتح سایر نقاط دنیا مورد استفاده قرار میگرفته. این یک تمدن شهری بوده. بر اساس متون باستانی یونان «اتلانتیس»  از همان ابتدا با موجودات فضایی مرتبط بوده. این شهر به وسیله خدای یونانی: «پوزیدون» کشف شده). «پوزیدون» هم میتواند به عنوان یک فرازمینی محسوب بشود که اهل زمین ما نبوده).


«پوزیدون»، یکی از این فرازمینیها، یک زن جوان بسیار زیبا را در زمین پیدا میکند. او این دختر جوان را انتخاب میکند و او را باردار میکند. و برای مراقبت از خانواده تازه‌اش «اتلانتیس» را پیدا میکند
طبق افسانه‌ها پس از شکست در حمله به «آتن»، مصیبت به جزیره وارد میشود. 


طبق گفته افلاطون، «اتلانتیس» در یک روز و یک شب نابوده شد. یک ویرانی فاجعه آمیز که تمامی جزیره و پایتختش را غرق کرده. بعضی از محققین معتقدند که مردم «اتلانتیس» به شکلی خودشان را نابود کرده‌اند.

طبق گفته «افلاطون»، «اتلانتیس» در مقابل «ستون هرکول» قرار داشته  و محل استقرا آنهم، آنطور که برخی از محققین میگویند، پشت «جبل‌الطارق» بوده است.



و برای این مردم باستانی که دریای مدیترانه را ترک میکردند تا به اقیانوس اطلس بروند، این همان مکانی بود که انتخاب کردند، در پشت «ستون هرکول» بین اسپانیا و مراکش

در سوی مقابل «اتلانتیس»، مجمع الجزایر «باهاماس» قرارگرفته است، درست در جنوب شرقی «فلوریدا» در اینجا بود که در سال 1968، یک باستانشناس به نام «جی. میسن ولنتاین»،  مدعی شد که بخشی از «اتلانتیس» را یافته است وقتی که صخره‌ای غیر طبیعی را در خارج از سواحل جزیره «بمینی» شمالی پیدا کرد

در همین حدود عمق 12 تا 18 فوتی آب قرار گرفته، بنابراین به راحتی میتوانید آن را ببینید. در ابتدا، دانشمندان فکر کردند که اینها فقط صخره‌های ساحلی هستند اما دانشمندان دیگری که در کار اکتشاف معبر «بمینی» بودند متوجه شدند که صخره‌های ساحلی روی هم سوار شده‌اند، با یک تعادلی که سنگها در بین آنها ایجاد میکردند. طبیعت چنین کاری را انجام نمیدهد، این کار انسان است. آنها متوجه شدند که این یک لنگرگاه هست، یا یک موج شکنی است برای یک لنگرگاه. از لبه‌های کم عمق «بمینی»  تا داخل «گلف استریم» در عمق 300 فوتی آب، ما مجموعه‌های پیچیده زیادی را پیدا کردیم که به نظر میرسید بقایای شهری باستانی با ساختمانها، جاده‌ها، راهها و بناهایی هستند که همه از مرجان پوشیده شده‌اند.

 

آیا ممکن است که خرابه های «بمینی» بقایای «اتلانتیس» باشد؟ و اگر چنین باشد، آیا این جاده‌ها ممکن است راهی به مکانهای دیگری مدفون در زیر شن و آب باشد؟
در سال 2000، در حال نقشه‌برداری از کف سواحل غربی «کوبا»،  یک هیئت تحقیق به ریاست اقیانوس‌شناس روسی-کانادایی «پولینا زلیتسکی» بناهای سنگی متقارنی را در عمق آب علامتگذاری کردند. به شکلی قابل توجه، آنها بیش از نیم مایل پایین رفتند.

Paulina A. Zelitsky, P. Eng
غواصها نمیتوانند چنین تحقیقاتی را انجام دهند بنابراین ما ناچار به استفاده از ماشینهای کنترل از راه دور هستیم و این وسیله مجهز هست به دوربین ویدیویی و بازوهای مکانیکی. در حالیکه قابل کنترل از عرشه کشتی بود.


هیئت اعزامی همچنین مجهز بود به اسکن صوتی که برای تولید تصویر از مناطقی بزرگ از کف دریا و موضوعات زیر آبی مورد استفاده قرار میگیرد.


من در اتاق کنترل عرشه کشتی بودم که این تصویر را دریافت کردیم که از دستگاه اسکن رسیده بود و این تنها یکی از تصاویر بسیار دیگریست که ما از هشتاد بنایی که از سنگهای بزرگ ساخته شده بودند، به دست آوردیم که همه بر روی هم قرار گرفته بودند.



خوب، نتیجه نهایی چه میتواند باشد؟ این یک تصویر هست از مستطیلهایی با زاویه 90 درجه که پشت سر هم تکرار شده، در ساختاری بسیار وسیع که انگار خیابانهایی پهن هستند.

هیئت تحقیقی قادر به پیدا کردن بلوکهای عظیم سنگی در شکلی هرم‌گونه شد، و همچنین سنگهای دیگری که بیشتر گرد بودند. اغلب در اندازه‌هایی غول‌پیکر و با 16 فوت قد، و وزنی در حدود چندین تن. سی بنای هندسی پدیدار شد که به نظر میرسید بقایای خیابانها، ساختمانها، تونلها و هرمهایی باشند، همه در عمق دو هزار و دویست پایی زیر سطح آب


ما احتمالا شواهد بسیار خوبی از یک فرهنگ ماقبل تاریخ در اینجا داریم که متعلق به دهها هزار سال پیش است و این واقعا هیجان‌انگیز است.

با استفاده از تکنیکهای تاریخ‌نگاری بر روی خاکستر آتشفشانی همان منطقه، زمینشناسان، عمر شهر غرق شده را بیش از 6000  سال برآورد کردند.


آیا ممکن است که در عمق نیم مایلی آب، این در واقع قسمتی از «اتلانتیس» غرق شده از 9000 تا ده هزار سال پیش باشد که «افلاطون» در باره آن گفته بود؟


افسانه «اتلانتیس»، کاملا با منطقه «کارائیب» و «باهاماس» در «کوبا» مرتبط است. «افلاطون» درباره یک امپراطوری جزیره‌ای صحبت کرده. احتمالا او درباره تعداد زیادی جزیره در اندازه‌های مختلف گفته، نه فقط در اطلس غربی، بلکه احتمالا در وسعتی تا محدوده اطلس مرکزی.

هر دو ویرانه‌های «کوبا»یی و «باهاما»یی، در غرب لبه «مثلث برمودا» واقع شده‌اند. منطقه‌ای از اقیانوس که مساحتی بیش از 500،000 مایل مربع را در بر میگیرد و معروف است به پدیده‌های مغناطیسی و پایگاه موجودات فضایی و ربایش غیر قابل توضیح هواپیماها و کشتی‌ها. آیا ممکن است که رابطه‌ای بین «اتلانتیس» و این منطقه که به نام «مثلث شیطان» هم معروف است، وجود داشته باشد؟




در لبه «مثلث برمودا»، خرابه‌های زیر آبی شهر باستانی «اتلانتیس» قرار گرفته. شهر ماقبل تاریخی «اتلانتیس». بنابراین، باید گفت: بله، یک نظریه این است که «اتلانتیس» نه در نزدیکی «یونان» بلکه در «مثلث برمودا» واقع شده.

اگر کتاب «افلاطون» درست باشد، پس سایر افسانه‌های یونان ممکن است توضیحی از سرنوشت حقیقی «اتلانتیس» باشند. یک افسانه حکایت از الهه «تایتان»، به نام «آستریا» دارد که از آسمان فرو افتاد و تبدیل به یک جزیره شد



در یونان باستان، ما شماری از افسانه‌ها را داریم که جزایری را شرح میدهند. جزیره‌های برنزی درخشانی که از آسمان افتاده و در آب فرود آمده‌اند. من فکر نمیکنم که «اتلانتیس»، به همین دلیل، یک جزیره واقعی و فیزیکی بوده باشد. طبق گفته «افلاطون»، «اتلانتیس»، در یک شب ناپدید شده با آتش و دود فراوان. بنابراین، من فکر نمیکنم «اتلانتیس» غرق شده باشد. بلکه فکر میکنم که «اتلانتیس»، از زمین بلند شده.

آیا «اتلانتیس»، بندری امن برای «غریبه‌های باستانی» بوده قبل از پایان آخرین عصر یخبندان زمین؟ اگر اینطور باشد، آیا ممکن است شهرهای بیگانه دیگری هم در عمق آب وجود داشته باشند؟
«یوناگونی» در «ژاپن»