جالب است بدانید به جز این دو دسته‌ای که به آن اشاره کردید دسته‌های دیگری هم وجود دارند که دنباله‌دارها می‌توانند از آن‌جا به وجود بیایند. در واقع این‌ها اجرام یخی‌ای هستند که به صورت بالقوه می‌توانند زمانی‌که به خورشید نزدیک می‌شوند به دنباله‌دار تبدیل شوند....به ادامه مطلب بروید


مجموعه‌های یخی در منظومه‌ی شمسی

اگر از خورشید به سمت بیرون منظومه‌ی شمسی حرکت کنیم نخستین دسته، دسته‌ی قنطورسی‌ها هستند که بین مدار سیاره‌ی مشتری تا سیاره‌ی نپتون قرار گرفته‌اند یعنی حدود ۵ تا ۳۰ واحد نجومی از خورشید فاصله دارند. بعد از این دسته به پلوتویی‌ها می‌رسیم؛ اجرامی که در مدار پلوتو قرار گرفتند و در حدود ۴۰ واحد نجومی از خورشید فاصله دارند و در تشدید مداری با سیاره‌ی نپتون قرار گرفتند. پس از آن به کمربند کایپر می‌رسیم که حدود ۴۰ تا ۵۰ واحد نجومی از خورشید فاصله دارند و تحت تاثیر سیاره‌ی اورانوس قرار گرفته‌اند. بعد به دیسک پراکنده می‌رسیم که بین ۳۰ تا چند صد واحد نجومی از خورشید فاصله دارند که بخشی از آن‌ها در رزونانس مداری با سیاره‌ی نپتون هستند و بخشی از آن‎ها هم تحت تاثیر گرانش هیچ سیاره‌ای نیستند و به صورت آزاد در حال چرخش به دور خورشید هستند. سپس به محدوده‌‌ای می‌رسیم که تصور می‌کنیم ابر اورت داخلی باشد و بعد از آن هم ابر اورت خارجی که بین ۲ هزار تا ۲۰۰ هزار واحد نجومی از خورشید فاصله دارد. بنابراین اگر بتوانیم تخمینی از اوج و حضیض مدار یک دنباله‌دار داشته باشیم می‌توانیم تخمین بزنیم که این جرم از کجا آمده است اما مرز مشخصی برایشان وجود ندارد.



چگونگی پیدایش

کمربند کایپر

برای پاسخی با جزییاتی بیشتر باید بدانیم این مناطق چگونه بوجود آمده‌اند و سایر مشخصات مدار آنها چگونه است. به طور مثال درباره‌ی کمربند کایپر، باور بر این است که از مناطق داخلی منظومه‌ی شمسی شکل گرفته ‌است و باقی‌مانده‌ای از قرص برافزایشی اولیه‌ی خورشید و سیارات است. بخشی از آن بخش کلاسیک کمربند کایپر است که به‌نسبت مدارهای کروی‌تری دارند و کشیدگی بین تقریباً ۲۵/۰ تا ۸/۰ است و تقریباً در مدار صفحه‌ی خورشید حرکت می‌کند یعنی تمایل مداری خیلی زیادی نسبت به مدار سیارات از صفحه‌ی خورشید و سیارات ندارند. همچنین مدارشان تقریباً پایدار است که نشان می‌دهد نباید انتظار داشته باشیم دنباله‌دارهای زیادی از این کمربند بیایند و دیده شوند. تصور می‌شود اغلب دنباله‌دارای متناوبی که می‌بینیم به سمت خورشید می‌آیند از دیسک پراکنده یا ابر اورت می‌آیند و نه از کمربند کایپر.



ابر اورت

اما ابر اورت چیست؟ دو ایده درباره‌ی آن وجود دارد؛ یکی اینکه این مواد از قرص برافزایشی اولیه‌ به وجود آمده‌اند یا اینکه این مواد از همسایه‌های خورشید گرفته شده‌اند. تحقیق جدیدی در این‌باره نشان می‌دهد ۹۰ درصد موادی که در ابر اورت وجود دارند از سیارات همسایه خورشید گرفته‌ شده‌اند که باعث می‌شود تصور می‌کنیم که مدارهای آن‌ها به شدت تحت تاثیر ستارگان اطراف و ستارگان داخل کهکشان راه شیری باشند. ایده‌ی دیگر این است که هرگاه دنباله‎داری نزدیک می‌شود تحت تاثیر جزر و مد کهکشانی، مدار این اجرام خارجی ابر اورت تغییر کند و باعث می‌شود این دنباله‌دارها به سمت بخش‌های داخلی منظومه‌ی شمسی نزدیک بشوند.

مشاهدات از ابر اورت

تاکنون هیچ رصد مستقیمی از این اجرام (اجرام خارجی ابر اورت) انجام نشده است. اما اجرامی وجود دارند که تصور می‌کنیم از خانواده ابر اورت باشند چون حضیض مداری‌شان خارج از مدار نپتون قرار گرفته است. دو توضیح در این درباره وجود دارد: یکی اینکه بگویم این اجرام در داخل منظومه‌ی‌شمسی شکل گرفته‌اند و سیارات آن‌ها را به بیرون منظومه‌ی‌شمسی پراکنده کرده‌اند. توضیح دیگر این است که جزو ابر اورت باشند و از بخش‌های بیرونی منظومه‌ی‌شمسی بدام افتاده باشند.

در حالت کلی هیچ مرز مشخصی بین این دو دسته (ابر اورت و کمربند کایپر) وجود ندارد ولی انتظار کمی می‌رود که این دنباله‌دارها از کمربند کایپر آمده باشند.








تاريخ : ۱۳٩۳/٦/۱۳ | ٧:٠٤ ‎ب.ظ | نویسنده : arash | نظرات ()
  • ویندوز سون | آنکولوژی