در سرتاسر گیتی ستاره هایی هستند که منفجر میشوند .اینها اتفاقات عظیم کیهانی هستند ..ما وجودمان را به این طبیعت انفجارها مدیونیم از نگاهی دیگر انها در کار نابودی ما هستند .ما نیز در راه شناخت این مهم هستیم که ببینیم و یاد بگیریم در ماورای تاریکی چیست ؟

من ..شما ..خورشید و ستاره ها ..هر چیزی که میبینیم در یک چیز مشترکند همه ما از اتم ساخته شدیم

اتمها تقریبا تشکیل دهنده همه اجرام شناخته شده در جهان هستند اما کیهان خیلی بیشتر از این حرفهاست وجهی که تازه ما شروع به دیدن ان کرده ایم ..سیارمون منظومه ما کیهان ما هر چیزی که میبینیم و کشف کردیم با یک چیز بهم پیوسته هستند همکاری میکنند چیزی که بسیاری از دانشمندان در وجودش شک داشتند...

به ادامه مطلب بروید 

 


اما در سال 2009 یک ردیاب فوق حساس اولین نشانه های ان را برای ما اشکار کرد ..کشفی تکان دهنده که ما را وا میدارد تا اساسا در باره جایگاهمان در جهان و سرنوشتمان تجدید نظر کنیم

{ همه میدونیم هر چی سیارات به ستارشون نزدیک ت باشند سرعت چرخششون بیشتر میشه ..و هر چی دورتر بشوند با سرعت کند تری میچرخند ..} اما در مورد کهکشان همسایمون یعنی اندرومدا که بیش از دو میلیون سال نوری از ما فاصله دارد ستاره شناسان روی 90 ستاره این کهکشان تحقیق کردند تا شتاب انها را بیابند و نتیجه عجیبی گرفتند فهمیدند ستاره ها در انجا باسرعت یکسانی در حرکتند یعنی همون عدد 250 هزار کیلومتر در ثانیه ...چندین سال بعد نیز هر چی کهکشان دیگر را بررسی کردند همین نتیجه رسیدند !! یعنی تمامی ستاره ها تا انتهای لبه کهکشانشان دارای سرعتی برابر و یکسان بودند کاملا متفاوت از روش کار منظومه  خورشیدی ...یک دلیل رو میشد حدس زد که جرم کهکشان ها بیش از انچه که ستاره شناسان میدیدند داشته باشند

توضیحش میتونست وجود یک ماده نامرئی شگفت انگیز باشه در حقیقت ممکنه 90تا 95 درصد از مواد کهکشان نامرئی باشد

این ایده کاملا تکان دهنده بود!!

ممکنه کهکشانها با عنصری غیر قابل دیدن پر شده باشد چیزی که دانشمندان اسمش رو گذاشتند " ماده تاریک " اما چنین ادعایی نیازمند شواهد بیشتری بود

حدود یک میلیارد سال پس از بیگ بنگ خوشه های ماده تاریک فرم گرفت گاز وارد این خوشه ها شده و تبدیل به ستاره شد اما با نیروی ماده سیاه نامرئی یا جاذبه این توده ها بهم جذب شدند و همه چیز شکل و اماده گرفت تا 10 میلیارد سال بعد تا اینکه کهکشان زیبایی مثل راه شیری ما شکل بگیره

برخی از دانشمندان میگویند که این کهکشانها حتما زمانی فرم گرفتند که با ماده سیاه پر شده اند اما ایا راهی برای اثبات این صحبت هست ؟

البرت انیشتین فضا را با نگاهی باز و تازه به عنوان ماده ای قابل انحنا و خمیده شدن و انعطاف میدید که تحت تاثیر جاذبه قرار دارد ...هر چیزی که دارای جرم باشد از ستاره گرفته تا کهکشانها میتواند زمینه فضا را مثل لنز خم کنند

با ایجاد این انحنا نوری که از ان عبور میکند نیز منحرف میشود ..

ماده سیاه نور رو منعکس نمیکند و جذبشم نمیکنه حتی منتشرش هم نمیکنه بلکه نور فقط ازش عبور میکنه و بدون هیچ تاثیری که روی ان داشته باشد پس ما باید به دنبال چیزی  باشیم که از نظر گرانشی اجرام مرئی پیرامونش رو تحت تاثیر قرار بده

ماده تاریم نور رو میشکونه { دانشمندان اخیرا دارن سعی میکنند نوری که از کهکشان های دور میاد و اینجوری خم میشه رو میزانش رو بفهمن } دانشمندان از شواهد و مشاهدات و محاسبات فهمیدند میزا ماده تاریک 5 برابر ماده معمولیست یعنی بیشتر کیهان از این ماده مرموز شکل کرفته است

ماده تاریک بیش از انچه تصورشو کنیم مهم و خیلی عجیبه

نوردر شکست خود  برای رسیدن به زمین از میان کهکشانها بسیار عبور میکند  ..ردی را در مسیر خود بر روی نقشه از ماده سیاه جا میگذارد

اما در جایی این ماده نامرئی  را دیدنی میکند ..

کل مواد معمولی هر جا هم که توده عظیمی از کهکشانها وجود داشته باشد تمرکز بزرگی از ماده سیاه هم وجود دارد اگر نقشه تداخل مسیرهای ماده تاریک رو تشخیص بدیم شبیه یک شبکه الیاف تو ده هایی که ما اونها رو به عنوان شبکه کیهانی میشناسیم ..در همین تمرکز ماده سیاه هست که کهکشان هایی مثل راه شیری تشکیل میشوند ..با سرد شدن گازها و متراکم شدن درونشان به تدریج ستاره ها شکل میگیرد ...ماده سیاه اسکلت جهان است داربستیت که به کهکشان ها به کهکشانها اجازه فرم گرفتن میدهد

ماده تاریک موجب فرم گرفتن هر چیزی میشه که ما میشناسیم

بدون ماده سیاه کهکشانی وجود نخواهد داشت پس بدون کهکشان ستاره ای هم نیست پس همینطور سیاره ای هم وجود نخواهد داشت

ایده ماده سیاه 40 سال پیش شکل گرفت اکنون بیش از یک نظریه ساده است معین شده نقش تعین کننده ای در وجود داشتن کیهان و ما داشته است

در سال 2004 یک تلسکوپ تصویری از 4 میلیارد سال نوری دورتر را کشف و رصد کرد که 1.3 عرض جهان است ..دو توده کهکشانی در حال برخورد هستند ...تریلیونها ستاره به دور هم میچرخند با سرعت 3000 مایل در ثانیه ..یک توده کهکشانی به وسیله امواج شوک به فرم یک گلوله فشنگ در امده است و بروردی رو شکل میدهند یک نمیشا کیهانی فوق تصور اما هیجان انگیز تر از ان ازاد کردن ماده تاریک به عجیب ترین شکل که تا کنون برای کسی قابل تصور بوده است

این سندی بود بر موجودیت رسمی ماده سیاه ..ایا میتونیم روزی قادر به تماشای این ماده عجیب و غریب باشیم ؟

ما در جهانی از ماده و نور زندگی میکنیم ..ماده ای که ما از ان تشکیل شدیم و نوری که ما رو پایدار نگه داشته است ولی الان میدونیم همه اینها فقط بخش کوچکی از حقیقت است

جهان ما در همکاری با ماده مهم و مرموزی به نام ماده تاریک هست نه میشه دیدش نه لمسش کرد اما همه جا هست

میلیاردها ذره از ماده تاریک در هر ثانیه از بدن ما عبور میکند حتی اگر علم بتونه روزی یه ذره ای از این ماده رو شکار کنه و مطالعش کنه در اینصورت ممکنه اخرش بفهمیم جهان از چی ساخته شده و این ماده مجهول واقعا چه معنایی برای ما دارد 

 

دانشمندان فهمیدند اجزای ریز اتمی وجود دارند به نام نوترون الکترون پروتون و کوارک ها و .. اما جدیدا فهمیدیم ذرات دیگری هستند

دانشمندان نام دیگری برای ماده تاریک انتخاب کرده اند  :

ذرات سنگین کم اثر با نام اختصاری "ویمپ" که به ندرت با اتمهای ماده برخورد میکنند

پس به دام انداختنشون سخته خیلی.. از اونجا که جهان پر از ذرات ماده معمولیست ممکنه ویمپ را جا بندازیم …اگر این ذره پیدا بشه یک فیزیک کاملا نوینی رو ایجاد میکنه اگر چنین ماده اظافه ای وجود داشته باشد

این پایان ماجرا نیست ... در اغاز قرن 21 فهمیدیم که یک نیرویی وجود دارد که مایل به از هم پاشیدن تمامی جهان است

 

 

ستاره شناسان چند دهه ای هست که به مفهوم سوپرنوا یا ابرنواختر پی بردند ... وقتی ستاره ای بزرگتر از خورشید ما سوختش تموم میشه به ستاره کوچکتر و متراکم تر و تیره تر به نام کوتوله سفید تبدیل میشود یعنی حالتی بین مرگ و زندگی دچار میشود اما میتونه دوباره به زندگی برگردد اگر این کوتوله سفید بخشی از یک سیتسم دو ستاره ای باشد ستاره مجاورش میتواند این سوخت را تامین کند

به محض اینکه کوتوله سفید جاذبه اش جرم کافی رو از ستاره همسایه اش گرفت راه بازگشتی نیست و منفجر میشه حرارتش تا 1 میلیارد درجه میرسه

و بیشتر گازهاش در فضا پخش میشه ..میزان نوری که از این انفجارها به ما میرسد باعث میشه ما بتونیم فاصلشون رو تشخیص بدیم

ما فهمیدیم جهان در حال انبساطه اما تا چقدر تا کجا ادامه داره ..فهمیدیم سرعتش لحظه به لحظه داره زیاد میشه اما تا چقدر ادامه میابد ایا حدی داره بعدش چی میشه؟ جواب ما شاید در انرژی سیاه باشد ما هیچی ازش نمیدونیم بجز اینکه بدونیم همین انرژی داره باعث انبساط کیهان با سرعت زیاد میشه

سال 2001 ماهواره دلتا 2 به فضا پرتاب شد ..یک کاوشگر کوچک علمی بود ..طولی نکشید این کاوشگر موضوعی حیرت اور در مورد انرژی سیاه برای ما اشکار ساخت ...نام ان WMAP   است و مامورین پیشروی در فضا و بازگشتی بیشتر از همیشه به عمق زمان برای مطالعه بازتاب بیگ بنگ

هدف گرفتن تصویر سریع از چهره جهان در دوره ای بسیا بسیار نزدیک به بیگ بنگ ..دوره ای که جهان ساده تر از الان بود ..با مطالعه اندازه و فرم  موجهای ذره ای پیش زمینه ما میتونیم جهان اولیه رو حدس بزنیم

امروز میدونیم اتمها 5 درصد تقریبا از جهان رو تشکیل میدهند ماده سیاه نیز 23 درصد ...به عبارتی ما در برابر ماده تاریک هیچ هستیم اما انرژی تاریک همون نیروی دافعه ی اسرار امیز که اصلا ازش سر درنمیاوریم باعث میشه ماده تاریک در برابرش هیچ باشد تقریبا سه چهارم جهان است 

این انرژی تاریک که حاکم بر جهان است چقدر طول میکشه که تک تک اتمهای کیهان را از هم بپاشاند ...تقریبا یک چهارم جهان ماده سیاه است همون ماده ای که باعث فرم گرفتن کهکشان ها میشه بعدش فهمیدیم سه چهارم دیگر انرژی تاریک است که نیرویی است که باعث دور شدن سریعتر کهکشان ها از هم میشه ......این کشمکش هستی چطوری به پایان میرسد  ؟

ایا در نهایت جهان ما رو تکه تکه میکند ؟ظاهرا همه چیز به انرژی تاریک بستگی دارد

ماده تاریک و انرژی تاریک بر ضد هم عمل میکنند ماده تاریک سعی داره که جهان رو پایدار و بهم بچسبونه اما انرژی تاریک سعی داره که جهان رو از هم بپاشونه با فاصله دادنشون از هم حتی تا ذرات اتمی بپاشونه از هم ...هماهنگی این دوتا باعث میشه ما جهانی که امروز میبینیم درک میکنیم لمس میکنیم داشته باشیم ...در واقع اگر این کشمکش بین ماده و انرژی تاریک نبود من و شما و این ستاره ها و کهکشانها نبودند    

 

تهیه کننده ارش 



تاريخ : ۱۳٩۳/٧/۱ | ٩:٥٧ ‎ب.ظ | نویسنده : arash | نظرات ()
  • ویندوز سون | آنکولوژی