گفت‌وگو با فرازمینی‌ها
ساعت ٥:۳٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/٧/۱۳   کلمات کلیدی: فضایی ها

اگر موجودات بیگانه هوشمندی وجود داشته و احتمال بسیار اندکی برای ملاقات با آنها وجود داشته باشد، باید از همین حالا برای فهمیدن آن اقدام کرده و دوره‌های فشرده آموزش زبان‌های فرازمینی را آغاز کنیم. 
صحبت کردن با موجودات فضایی بی تردید کار ساده ای نخواهد بود. اگر نتوانیم الگوی معنایی موجود در گفتار آنها را استخراج کنیم، صحبت کردن یا درک صحبت این موجودات امکان پذیر نخواهد بود. 

در جنگ جهانی دوم، نیروی های آلمان نازی گفت وگوهای خود را رمز گذاری می کردند، اما از آنجا که زبان اصلی آلمانی بود، امکان رمزگشایی از پیغام های کدگذاری شده وجود داشت، البته اگر با زبان فضایی ها آشنا نباشیم، دیگر شیوه های مرسوم رمزگشایی کارایی چندانی نخواهند داشت. با این حال شاید بتوان با استفاده از انبوهی از کارکنان و بودجه ای بسیار کلان، صحبت های فضایی ها را رمزگشایی کرد. این عقیده سفت و محکم اما خیلی عجیب به یک دانشمند بریتانیایی به نام جان الیوت تعلق دارد. از این رو مجله ایر اند اسپیس با او گفت وگویی ترتیب داده تا خوانندگان را با نظرات عجیب و غریب او بیشتر آشنا کند. 

به ادامه مطلب بروید
 


شما می گویید با استفاده از تیمی از کارشناسان، امکان رمزگشایی صحبت های موجودات بیگانه فضایی وجود دارد. چگونه می شود درباره چیزی که اصلا نمی دانیم وجود دارد یا ندارد، صحبت از رمزگشایی کنیم؟ 

راستش تا امروز فقط روی زبان های انسانی تحقیق کرده ایم. اگر می خواهیم با چیزی کاملا بیگانه روبه رو شویم که بدون تاثیر گرفتن از زبان مادری من و شما یا هر انسان دیگری روی زمین تکامل یافته باشد، باید برویم سراغ حیوانات. برای رمزگشایی از زبان موجودات فضایی، به تیمی از کارشناسان نرم افزار و نیز بودجه ای کلان نیاز داریم تا بتوانیم برای مثال زبان موجوداتی نظیر دلفین را رمزگشایی کنیم. همچنین زیست شناسان دریایی باید به جمع آوری اطلاعات بپردازند. با این که شاید نظریه های موجود درباره شیوه های شناسایی الگوهای زبانی سودمند باشد، اما در گام اول نیاز به جمع آوری داده داریم. در این میان، مطالعه روی زبان دلفین ها می تواند شروع خوبی باشد. این تنها راهی است که برای درک الگوی موجود در زبان بیگانگان فضایی پیش رو داریم. 

بهتر نیست این کار را روی بررسی زبان موجوداتی نظیر شامپانزه ها یا میمون ها انجام دهید؟ 

من مطالعه ای درباره موجوداتی که نام بردید انجام داده ام. زبان این موجودات به هیچ وجه مانند زبان دلفین ها پیچیده نبوده و نسبت مغز به بدن آنها نصف دلفین هاست. دلفین ها موجودات اجتماعی بسیار پیچیده ای هستند که با هم ارتباط برقرار می کنند. رشد زبانی در دلفین ها شباهت زیادی به انسان ها دارد، زیرا بچه دلفین ها در یک سال اول نمی توانند بخوبی صداها را تولید کنند و مانند بچه انسان، صداهای بی معنایی تولید می کنند. در واقع آنها کم کم می آموزند چگونه صداهای معنادار را ادا کنند. در کل شباهت های زیادی بین زبان انسان و دلفین وجود دارد. خلاصه این که می توان دلفین ها را مانند موجوداتی غریبه و فضایی روی زمین دانست! 

همچنین ممکن است نوعی حیات فرازیستی یا ارتباط فراکلامی بین موجودات فضایی در جریان باشد که نمونه آن را در فیلم 2001، ادیسه فضایی دیدیم. آیا ارتباط بین موجودات مصنوعی و فاقد جان با ارتباط میان انسان ها یا دلفین ها متفاوت است؟ فکر می کنم پاسخ این سوال «بله» باشد، زیرا این موجودات محدودیت های مغز موجودات زنده را ندارند. برنامه من این است که پس از بررسی زبان ارتباطی انسان ها و دلفین ها به سراغ ارتباط میان ربات ها بروم. تاکنون با نمونه هایی روبه رو بودیم که ربات ها زبانی منحصر به فرد را شکل داده اند. به این ترتیب می توانیم ساختار این زبان را مطالعه کنیم و تفاوت های آن را با زبان انسانی تشخیص دهیم. 

آیا در پروژه «ستی» پیشرفت جدیدی حاصل شده که شما را هیجان زده و خوشحال کرده و مصممتان کند خود را برای صحبت با بیگانه ها آماده کنید؟ 

کار ما درست مثل این است که از درون یک لوله نازک به آسمان نگاه کنیم. ما بخش بسیار کوچکی از آسمان را زیر پوشش قرار می دهیم. چینی ها در حال ساخت تلسکوپی هستند که 50 درصد بزرگ تر از تلسکوپ ارسیبو (Arecibo) است. البته پروژه های دیگری نظیر ارائه کیلومترمربعی (Square Kilometer Array) هم در دستور کار قرار دارد. به همین دلیل، توانمندی های ما برای گوش سپردن به آسمان بیشتر شده است. همچنین بسیاری از افراد در سراسر جهان، انواع پالس های نوری، نوتریون و بسیاری دیگر از واسطه های انتقالی را پایش می کنند. 

با این حال هنوز در آغاز راه هستیم و راه زیادی در پیش داریم. این همه تجهیزات جدید یعنی باید بهره برداری مناسبی از آنها داشته باشیم. 

نظر شما درباره ارسال پیام به فضا چیست؟ ظاهراً این مساله از آن بحث هایی است که موافقان و مخالفان زیادی دارد. 

حق با شماست. بتازگی همایشی برای گفت وگو درباره پیغام به هوش فرازمینی (METI) ترتیب داده شده است. در این میان دو گروه با نظراتی کاملا مخالف وجود دارند و حد وسطی در این میان نیست. گروهی از کارشناسان بر این باورند که نباید اطلاعاتی درباره حیات روی زمین به سایر موجودات احتمالی فضایی بدهیم. در مقابل گروهی دیگر که من هم جزو آنها هستم بر این باورند که اگر موجودات فضایی از دانش پیشرفته ای برخوردار باشند، تاکنون با دریافت سیگنال های رادیویی و تلویزیونی تولیدی روی زمین، متوجه حضور ما شده اند. 

با این حال، باز هم می بینیم برخی افراد، پیغام هایی به فضا ارسال می کنند. یکی از اعضای انجمن «ستی» که اکنون مدیر تلسکوپ اوکراین است، گاهی پیغام هایی به فضا می فرستد. ما سال 1974 پیغامی را در قالب سیگنال های دیجیتال فرستادیم که دربردارنده اطلاعات مرتبط با موقعیت زمین در منظومه شمسی و نیز شکل و ساختار دی ان ای انسان بود. همچنین فضاپیمای وویجر با خود یک دیسک به همراه دارد. به هر حال، این اختلاف نظر سبب شده تاکنون اقدامی جدی و گسترده برای ارسال پیغام به فضا صورت نگیرد. 

اگر از شما خواسته شود پیغامی به فضا بفرستید، چه چیزی را در این پیغام می گنجانید؟ 

بی تردید حجم زیادی از اطلاعات را یکباره ارسال نمی کنم. شاید اولین پیغامی که بفرستم واژه «سلام» باشد یا احوالپرسی ساده ای که در برخورد با قبیله ای بدوی و غیرمتمدن در آمازون به کار می بریم. در این موقعیت به خودتان اشاره می کنید و اسمتان را می گویید. 

در گام بعدی هم دانشنامه گالاکتیکا (Galactica) را به فضا می فرستم. این دانشنامه دربردارنده حجم انبوهی از اطلاعات است. به این ترتیب موجودات فضایی می توانند پس از دریافت نخستین پیام، این اطلاعات را نیز پردازش کنند. من مدت ها در مورد این که انتظار دریافت چه پیامی از سوی موجودات فضایی را داریم فکر کردم و به این نتیجه رسیدم که بهترین شیوه ارسال پیام، همین رویه ای است که برایتان توضیح دادم. 

پروژه ستی (SETI) 

وجود موجودات فضایی و هوش فرازمینی، سال هاست ذهن بشر را به خود مشغول کرده است. با این حال پیشرفت های صورت گرفته در زمینه فناوری های گوناگون در چند دهه اخیر سبب شده مبحث برقراری ارتباط با این موجودات به طور جدی تر مطرح شود. چندین سال است پروژه ای با نام ستی در حال اجراست. واژه SETI مخفف عبارتی به معنای «جستجو برای هوش فرازمینی» است. در این پروژه، دانشمندان با استفاده از رادارهای بسیار پیشرفته سیگنال های مختلفی را از کیهان دریافت می کنند، به این امید که به نشانه هایی دال بر حیات هوشمند در دیگر بخش های فضا دست یابند. حیات هوشمند هم از نظر آنها موجودی است که علاوه بر زبان اختصاصی، توانایی تولید و استفاده از ابزار را به دست آورده باشد و در یک رابطه اجتماعی زندگی کند.


.: Weblog Themes By M a h S k i n:.