انواع گوناگونی از ستارگان در عالم هستند 
برخی به اندازه خورشید ما نور دارند برخی کم نور تر هستند برخی بزرگتر و برخی غول پیکر تر از خورشید ما هستند - برخی پیر تر از اون چیزی که بشه فکر کرد حتی بیش از ده میلیارد سال
برخی همین الان در حال زایش هستند – چنانچه اتم ها در هسته ستاره گداخته میشوند نور ستاره ها تولید میشوند .ستاره ها از پسماند ها متولد میشوند که از گازها و ذرات ابرهای بین ستارگان شکل گرفته اند . جرم ستارگان موجود در پسماندها ممکنه از چیزی کمی حجیم تر از بزرگترین سیارات تا ستارگان فوق عظیمی که خورشید در برابر انها یک تیکه کوچک به نظر میرسد فرق کند . به ادامه مطلب بروید 
 


ستاره گان سحابی صورت فلکی اوریون یا همان شکارچی یا جبار 5 میلیون سال قدمت دارند هنوزم در افافی دز گاز و ذرات پیچیده شده اند که انها را به وجود اورده در صورتیکه در برابرستاره گان پلدیاس در برابر انها کودکانی نوپایی بیش نیستند و 100 میلیون سال قدمت دارند ..لفاف گاز و ذرات دور و بر اونها پراکنده شده اما اونها با جاذبه متقابلشون هنوز بهم پیوسته اند .. چند صد میلیون سال دیگه که بگذره از هم جدا و مسیرهای جداگانه ای را پیش خواهند گرفت 
اغلب ستارگان ملاقه بزرگ یا همان دب اکبر در سن جوانی هستند و تقریبا نیم میلیارد سال سن دارند اونها قبلا از خوشه ای که ازش متولد شدنند جدا شدند نهایتا اونها نیز در راه شیری پخش میشوند ..بیشتر ستارگانی که بهم مرتبطند و به عنوان صورت فلکی میشناسیم ربطی بهم ندارند برخی کم نور و نزدیک و برخی پر نور و درخشان 
خورشید ما چی؟ از فاصله فقط چند سال نوری پیدا کردنش بین دیگر ستارگان کار دشواریه ..خورشید ما در سن میانسالی به سر میبره ..ستارگان خواهر خورشید نیست پراکنده هستند و سیارات خاص خودشان را دارند شاید دو بر خی از اون سیارات موجوداتی در حال تکامل و شعور وجود داشته باشد 
اکثر ستارگانی که در اسمان شب میبینیم در واقع به دور یک یا چند خورشید میگردند بهشون میگیم دو یا سه ستاره ای
در جهانی مثلا با سه ستاره به ندرت شب میشه و روزها بین ابی و قرمز در نوسان هستند 
سرنوشت ستارگان اینه که فرومیپاشند از هزاراان ستاره ای که در اسمان شب میبینید هر یک از انها در فاصله ای بین دو فروپاشی قرار دارد ..از فروپاشی نخستین از ابر گازی تاریک بین ستاره ای که ستاره را به وجود اورد تا فرو پاشی نهایی ستاره درخشان که به سمت سرنوشت نهایی خویش قدم بر میدارد
گرانش ستاره را یکپارچه نگه میدارد مگر اینکه نیروی دیگری مداخله کند -خورشید توپ عظیمی از گاز گداخته شده است ..گاز فوق العاده داغ در مرکز خورشید به خورشید فشار اورده تا به بیرون منبسط شود در عین حال گرانش خودِ خورشید انرا به درون میکشه تا منقبض بشه و اینطوریه که خورشید ما در موازنه بین این دو نیرو در تعادلی پایدار قرار دارد 
بین گرانش و اتش اتمی 

تعادلی که احتمال زیاد تا 4 میلیارد سال دیگه پا برجاست -- اما همینطور که خورشید هیدروژن مصرف میکنه هسته ان به ارامی منقبض میشه و یطح خورشید در واکنش به ان رفته رفته انبساط میابد این فرایند یواش یواش طی میلیون ها سال اتفاق میوفتد 
1 میلیارد سال اینده خورشید ما ده درصد درخشان تر است شاید خیلی زیاد نباشه ده درصد ...اما تاثیر بسیار بدی روی زمین میزاره البته اگر اون روز در زمین باشیم 
وقتی خورشید سوختش تموم بشه گاز درونش خنک میشه و فشار کم و اجزای درون خورشید دیگه تحمل وزن لایه های خارجی را نخواهند داشت 
و فروپاشی نخستین شروع میشه ...
4 -5 میلیارد سال دیگه 
هلیوم و خاکستر و ده میلیارد سوختن هیدروژن که اون موقع در هسته خورشید جمع شده و در غیاب انفجارهای اتمی برای نگه داشتن وزنش هسته خورشید شروع به فروپاشی و تازمانی که قه قدری داغ بشه که هلیوم را به کربن و اکسیژن تبدیل کند 
تا چند میلیارد سال دیگه خورشید صد برابر اندازه الانش پف میکنه و سه سیاره اول که زمین هم شاملش میشه را میبلعد 
در مرحله بعدی وقتی خورشدی هلیوم ها رو هم بسوزونه و تموم کنه لایه های بیرونیش را از دست میدهد خورشید له میشه و به اندازه صد برابر اندازه زمین منقبض و فشرده میشه 
و تنها بخشی که از خورشید باقی میمونه هسته ان هست یک ستاره کوتوله سفید با نوری خفیف که میتونه تا صد میلیارد سال دیگه به نورافشانی ادامه بده 
موجودات بیگانه اگر روزی از این مسیر عبور کنند باورشان نمیشود روزی در این منظومه تمدنی به نام انسان وجود داشته 


با ذکر نام سایت اشتراک بگذارید 
A R A S H



تاريخ : ۱۳٩۳/۱۱/۱ | ٦:٤٩ ‎ب.ظ | نویسنده : arash | نظرات ()
  • ویندوز سون | آنکولوژی