{ایا بعد از مرگ خورشید میتوان زنده ماند ؟ }
ساعت ٩:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱۱/۱٧   کلمات کلیدی: دانستنی های نجوم

خورشید ...نورتابشی ان محافظ تقریبا تمام موجودات روی زمین است . دیسک درخشان ان هر روز افزایش میابد تازندگی جدید به ما ببخشد. اما خورشید نیز دارای یک راز تاریک میباشد. روزی زمینو در خودش میبلعد و داخل اتشی سوزان ...ایا میتونیم به خانه ای جدید در کیهان برویم ؟ و شاید ما بتوانیم بر قوانین طبیعت مسلط شویم .

و زمینی جدید بسازیم . شاید جهانی جدید. ایا میتوانیم پس از مرگ خورشید جان سالم به در ببریم  ؟

برای زنده ماندن در کیهان باید فکر کردن در مقیاس زمان را یاد بگیریم .حتی فراتر از عمر یک انسان به این دلیل که بزرگترین تهدید به وجود ما حدود میلیارد ها سال مخفی بوده است . سیاره کوچک ما در معرض خطری وحشتناک است . چرا که خورشید توپ عظیمی از پلاسمای داغ که زندگیش در حال سوختن است در حال سپری کردن عمرش و رو به مردن است .

به ادامه مطلب بروید
 

تقریبا 5 میلیار سال اینده از الان سوخت هیدروژنی خورشید به پایان میرسد و شروع به ساخت هلیوم میکند ..هسته اصلی ان تا اخرین لحظه در درجه حرارت بالا میرسد و ستاره ما پف خواهد کرد . سیاراتی عطارد و زهره را میبلعد و حتی احتمالش هم هست زمین را نیز تسخیر و نابود کند . وقتی خورشید پیر ما شروع به سوزاندن هلیوم بکند گرمای تولید شده در هسته اصلی ان انفجارهای دور از برخی از لایه های بیرونی را ایجاد میکند . و باعث از دست دادن جرمش میشود .

خورشید یک توپ جامد نیست ... مانند ماه که جاذبه اش باعث جزر و مد دریاها روی زمین میشه زمین نیز میتونه باعث کشندگی این برامدگی {جاذبه } در پلاسمای مایع خورشید باشد . همین جزئیات خیلی چیزها را تغیر میدهد 

چند میلیارد سال دیگه خورشید زمین را در اتش خودش محکوم میکنه .از اقیانوس ها تا قاره ها و حتی هسته فلزی زمین درپلاسمی گرم ذوب میشوند هیچ چیز زنده نخواهد ماند .

برخی از دانشمندان نظری میگویند برای فرار از این مهلکه بهتره زمین را از مدار خود خارج و از طریق یک جاذبه گرانشی به قسمتی دور تر ببریم . برای این کار برخی از سیارک های بیرونی منظومه شمسی یاد میکنند که میتواند با اختلال در مدارهایشان باعث نزدیکشان به زمین بشویم و از گرانششان برای پس زدن سیاره زمین به کمی دور تر استفاده کنیم .البته این مساله ریسک بالایی دارد چرا که خطر برخورد سیارکی به این بزرگی با زمین است ... برخی دیگر از اختر فیزیک دانها میگویند شاید گام و خانه بعدی ما مریخ باشد . برخی معتقدند از طریق گازهای گلخانه ای میتوان در مریخ حیاتی به وجود اورد. مریخی که دمای متوسطش منفی 80 درجه فارنهایت است . و با 6 میلی بار فشار اتمسفر و جاذبه اش یک سوم زمین است ...میگویند مریخ نیاز به عایق دارد یعنی 4 میلیون تن گاز گلخانه ای ....برای انتقال این مقدار گاز راهی بیش از راه فضایی نیاز داریم

در سال 2008 کاوشگر فونیکس ناسا نشان داد این گازها از کجا میایند انهم وقتی که خاک حفره ای از مریخ را انالیز کرد . در مریخ ما شاهد تولید گازهای گلخانه ای فوق العاده ای هستیم که از عناصری هستند که در خاک و اتسمفر مریخ وجود دارند . مثل پرفلوروکربن ها که این مولکولهای کربن متصل به فلوئور هستند و ما باید کارخانه های کوچکی به اونجا ببریم یعنی فلوئور ها را از سنگها خارج کنیم و کربن را از اتسمفرش بگیریم و این پرفلوئوروکربنها ر بسازیم  و اونها رو به اتمسفر هواش بفرستیم . در این طرح برخی از این مینی  کارخانه های در سرتاسر مریخ میخزند و خاک میخورند و انها را نهایتا به گاز گلخانه ای پردازش و تبدیل میکنند . این گازها در درجه حرارت بالا میبرند در تمامی سیاره ...البته این عمل صد سالی میتونه طول بکشه تا زمانی که کلونی از انسان ها برای زندگی به انجا سفر کنند .................

اولین پیشگاان برای حل و فصل مریخ نیاز به تنفس از طریق ماسک اکسیژن دارند .اما با توجه به زمان کافی گیاهان مریخ به کل اتسمفر هوای قابل تنفس میدهند . اما حتی رفتن به مریخ نیز یک راه حل موقتی است .

چرا که بعد از اینکه خورشید پف کرد و تا زمین رسید هلیومی برای دو میلیارد سال در خورشید تولید میشه و فرو میریزه به داخل یک ستاره کوتوله ...

ما هر کاری بکنیم سیارمون و تمدنمون به انرژی و تعادل گرما سرما نیاز دارد . اتمهای هیدروژن در اب میتوانند با هم گداخته شوند و مقداری از جرمشان را به انرژی خالص تبدیل کنند . این همون سوختیه که در خورشید ما شعله ور میشه ...داخل هسته خورشید جاذبه انقدر قوی هست که اتمهای هیدروژن را باهم وارد هسته میکند و همانطور که گداخته میشوند فوتونهای موجود در هسته هیدروژن 0.7 جرمشان را به انرژی خالص تبدیل میکنند .

این عدد شاید زیاد نباشه اما مناسب برای نگه داشتن دما در 28 میلیون درجه فارنهایت مناسبه .

اما در زمین ما جاذبه خورشید را برای نشکیل واکنشهای همجوشی هسته ای در اختیار نداریم پس برخی در ازمایشگاه قوی از لیزری غول اسا استفاده میکنند ...

 

بگذریم .. چقدر طول میکشه که به یک خانه جدید کیهانی برویم ؟ با موشک ها و قدرتی که امروز داریم هیچ ستاره شناسی زیاد نمیتونه زنده بمونه تا به یک ستاره دیگر سفر کند  اما فیزیک تئوری شاید فهمیده باشه معنی جدید پیشرانی در کیهان را . قدرت زیادی برای انتقال تمام مردم به یک ستاره دیگر در یک کهکشان دیگر احتیاج است .

وقتی خورشیدمان بمیرد زندگی در این منظومه برای همیشه دستخوش تغیراتی میشه ...انتقال میلیارد ها نفر از ما به یک منظومه دیگر که تریلیون ها مایل از ما دور است به نظر امکان پذیره ...ام یک ایده اصیل از مرز فیزیک شاید بهمون بگه چطور.

ستاره پیماهایی که میخوان مردم را انتقال دهند باید قدرتشون توسط عجیب ترین چیزهای کیهان تامین بشه

فیزیک دانان میگویند با توجه به فرمول معروف انیشتین یعنی E=MC^2 هر چیزی که جرم داره انرژی نیز دارد و مقدار انرژی اش به جرم ان بستگی دارد . و همینطور به سرعت نور به توان دو نیز بستگی دارد از انجایی که سرعت نور بسیار زیاده مقدار عظیمی انرژی نیز وجود دارد حتی در جرمهای بسیار کم .....

برخی معتقدند خود طبیعت دارای این منبع عظیم هستند ...سیاه چاله ها  . برای یک سیاه چاله در حقیقت 100 درصد جرم به انرژی تبدیل میشه ..این چشمه های جاذبه سیری ناپذیر تمام ذرات ماده ها و زندگی هایی را که لمس میکنند به داخل خودشان میکشند . اما انها کاملا سیاه نیستند چرا که تمامی جرمی که اونها میبلعند بالاخره از مرکز سیاه چاله پراکنده میشود

فیزیک دانهایی هستند که میگویند بهترین تئوری ما در باره این که ماده چگونه کار میکند ..ماشینهای کوانتومی هستند  ... این فیزیم دانها برای اینکه یک سفینه فضایی قدرتی سیاه چاله اگر خیلی بزرگ باشد به مقدار کافی قدرت تابشی وحود نخواهد داشت ...اگر خیلی کوچک باشد توی چند ثانیه اتش میگیرد

انها سعی دارند محاسبه کنند که یک سیاه چاله با جرمی حدود 2 میلیون تن انتخاب خوبی برای موتور سفینه است یا نه ...سیاه چاله ای با این جرم 300 بار کوچکتر از یک پروتون میباشد . خودمان چگونه میتوانیم یک سیاه چاله خلق کنیم ؟ اندازه اش مهمترین رکنه

برای این امر مدلی معرفی شده .. محققین محاسبه کردند  که یک پنل خورشیدی کاملا موثر صدمایل از هر قسمتش در پشت باید باشه و دور مدار میچرخه و با سرعت یک میلیون مایل بالاتر از سطح خورشید که به مدت یک سال انرژی کافی داریم که یکی از سیاه چاله ها را خود بسازیم ..................پنلهای خورشیدی شارژ میشوند و یک اشعه کامای ابرقدرتی میتونه اونها رو اتش بزنه و در نقطه مرکزی یک سیاه چاله میکروسکوپی تولید میشه با این تابش ها امکان پذیر است ... محققان میگویند با این فضا پیماهای ما با استفاده از همین سوخت سیاه چاله ای میتونه میلیونها ادم رو فقط با یک سفینه جابه جا کند و تا حتی سرعتی نزدیکی نور برسند . سیاه چاله در این مساله بسیار کوچک هستن و نمیتونه سفینه و سرنشین ها را ببلعد ...

باز با این حال هر ستاره در کیهان یک تاریخ انقضا دارد ..ستاره شناسان میگویند روزی در کیهان فرا میرسد که هر ستاره ای که وجود دارد خواهد سوخت ..ایا این پایان بشریت هست ؟ یا اینکه میتوانیم یک جهان دیگری بسازیم ؟

همه میدانیم کیهان ما 13.72 میلیارد سال پیش از یک انفجار از ماده و انرژی شکل گرفت و گسترش یافت انهم از یک نقطه این کوچکتر از اتم . فیزیک دانها معتقدند که دنیای ما تنها عابم موجود نیست بلکه یکی از جهان های دیگر در گروهی عظیم تر است ..

در شتاب دهنده عظیم سرن در سونیس در اینجا سرعت شتاب ذراتی که بهم برخورد میکنند نزدیک سرعت نور میباشد و پس از برخورد دما به صد ها بار بزرگتر و گرمتر از مرکز خورشید خودمان میرسد ... حتی هاوکینگ هشدار داده است که مراقب باشید در این ازمایش عظیم انسانی به اشتباه سیاه چاله ای تولید نشه که کل بشریت را نابود کند . حقیقتش ما میتوانی روزی از طریق این ازمایش به اصطلاح یک " دنیای موازی نوزاد " بسازیم ولی مشکلی که هست انداز گذرگاه های ان است چرا که گذرگاه هایی که بین دنیای ما و این دنیای نوزاد وجود دارد بی اندازه کوچک و در حد کوانتومی هستند و ممکنه در کسری از ثانیه به دلیل فشار از بین بره پس عمر کوتاهی دارند .

اگر قرار باشد برای رفتن به دنیای نوزاد یا موازی از طریق سیاه چاله عمل کنیم چطور باید در ان حرکت کرد ؟ ایا واقعا میتونیم در پایان سوخت خورشیدمان به یک دنیای موازی دیگر سفر کنیم ایا هرگز قادر خواهیم بود این دنیاها را کشف  و لمس کنیم ؟

میچیو کاکو یک فیزیک دان نظری است .او در حال حاظر در حال کار بر روی پلی هست که رویای این دو خواسته را براورده میکند . این مساله شاید از نظر خیلی ها یک تصویر از فیزم های علمی تخیلی باشد ..کاکو میگوید ما باید به انرژی های طبیعت مسلط شویم .. و برای رفتن به دنیای دیگر بای از این منابع استفاده کنیم .. وی میگوید دنیای ما در سطح یک فضا زمیان است و برای رسیدن به دنیای دیگر در سطح دیگری از فضا زمان باید یک پل ایجاد کرد یا همان یک کرمچاله و بتوان از ان عبور کرد

این کرم چاله ها ناپایدار هستند و برای پایدار کردنشان  باید یک ماده جدید داشته باشید که به ان انرژی منفی میدهد که بتونه فضا رو در کنار هم بزاره .این انرژی منفی ضد جاذبه است

برای ساخت یک کرم چاله واقعی شما باید قادر به کنترل قدرت یک ستاره باشید ...روزی ما شهروند نه زمین بلکه کیهان و کهکشانمان خواهیم بود .

 {لطفا کپی نکنید و با نام سایت و نویسنده اشتراک بگذارید } 

پایان 


.: Weblog Themes By M a h S k i n:.